Anioły jedzą trzy razy dziennie. 147 dni w psychiatryku (ebook) –	Grażyna Jagielska

Anioły jedzą trzy razy dziennie. 147 dni w psychiatryku

Ocena czytelników:

6,5 (835 ocen) zawiera oceny z Lubimy Czytać

Pobierz bezpłatny fragment:

EPUBMOBI

Opis publikacji

"Grażynę Jagielską przez lata paraliżował strach. Żyła problemami męża. Dla jego pasji poświęciła swoje życie. W końcu jednak musiała zawalczyć o siebie. Przeżyła własny „lot nad kukułczym gniazdem”. Spędziła pół roku w szpitalu psychiatrycznym. Poznała kobiety, które tak jak ona długo udawały, że wszystko jest w porządku. Spotkała twardzieli, którzy musieli nauczyć się płakać. Była w miejscu, w którym można było wszystko. Nie wolno było jednego – kłamać. Julia musiała być coraz lepsza, aż pod wpływem stresu odcięła sobie ucho. Ratownik wiecznie golił głowę i wierzył, że dzięki temu stanie się kimś innym. Marek wrócił z wojny jako bohater, ale nie potrafił już żyć z tym, co tam widział. Karolinka była przekonana, że jest aniołem i nikt jej nie widzi. Autorka zabiera nas w podróż pełną intymnych zwierzeń i prawdziwych emocji. W poruszający sposób opisuje azyl dla zagubionych oraz obrazy, które prześladowały ich latami. Opowiada o szczerości, potrzebie zrozumienia i bliskości."

Informacje szczegółowe

Język publikacji

polski

Typ produktu

E-book w formatach: EPUB, MOBI

Rozmiary plików

1.68 MB (MOBI), 0.60 MB (EPUB)

Typ zabezpieczenia

znak wodny

Warunki dostępu

nielimitowany użytek własny, kopiowanie i udostępnianie zabronione

Wymagania sprzętowe

aby otworzyć plik, należy posiadać urządzenie (czytnik e-ink, smartfon, tablet) obsługujące któryś z wymienionych formatów: EPUB, MOBI

Opinie czytelników:

Anonimowy czytelnik

13.04.2014, 22:03

Książka niesamowita ale wcale niedaleka życiu - i o to chodzi. Bardzo polecam

Aspera

29.01.2014, 12:02

Nie jest to lektura łatwa i przyjemna, czy też krzepiąca. Choć kilku bohaterów robi postępy i można mieć nadzieję na ich wyleczenie i osiągnięciu spokoju wewnętrznego, dla wielu innych bohaterów ich przerażająca przeszłość jest zbyt straszna, by mogła łatwo odpuścić. Mimo wszystko warto przeczytać, gdyż ta książka pozwala docenić pokój zdrowie – tym razem nie zdrowie ciała, ale zdrowie ducha. Polecam.

Basiunia

24.01.2014, 19:51

Bohaterowie tej książki to żołnierze, którzy wrócili z wojny i nie mogą znaleźć sobie miejsca w normalnym świecie, bo widzą przed oczami zwłoki swoich kolegów albo Ci, których zabili przychodzą po nich mimo, że są martwi. Są tam też cywile, którzy pod wpływem jakiegoś stresu zniknęli z obiegu i nie umieją do niego powrócić. Zadziwiające jest z jaką zażartością te dwie pozornie dalekie grupy społeczne potrafią o siebie walczyć w chwilach ekstremalnych przeżyć.

Karolina

24.01.2014, 19:45

Grażyna Jagielska wybiła mnie z rytmu życia. Jej książka tak mną wstrząsnęła, że nie mogłam przez kilka dni spać. Polecam wszystkim o mocnych nerwach, bo warto odchorować, ale wiem, że nie każdy da temu radę.

Grażka

22.01.2014, 18:33

Wrażenie, jakie pozostawia lektura tej książki na czytelniku to najbardziej wstrząsające wnioski jakie zdarzyło mi się wyciągnąć z lektury. Grażyna Jagielska tak jak w bohaterów swojej książki, wciska się w umysł czytelnika, nie pozostawiając mu chwili wytchnienia i suchej nitki na jego wrażliwości. Trudne to szalenie, ale równie szalenie ważne.

Hania Maj

22.01.2014, 14:38

O książce dowiedziałam się z wywiadu telewizyjnego, na jaki trafiłam któregoś poranka. Wstrząsnął mnie spokój osoby opowiadającej o tym, co ją spotkało, a przecież wydarzenia te są wstrząsające. Zaciekawiła mnie jej erudycja i dystans jaki zdawała się mieć w studio. Natychmiast nabyłam e-booka i nie zawiodłam się. Lektura mocna, piękna i ważna. To trzeba przeczytać, żeby wiedzieć w czym leży siła i słabość tej drobnej kobiety, która stawiła czoła lękowi, śmierci i groźnym weteranom.

Dodaj komentarz

Jack

28.01.2014, 11:57

„Bolesna prawda o ranach na psychice.”

Książka Jagielskiej na długo zapadnie mi w pamięć. Opowiada o bliznach i ranach, które nie chcą się zagoić w psychice i sprawiają o wiele większych ból, niż rany cielesne. Książka potrafi być momentami bardzo gorzka, na granicy czarnego humoru, i każe się zastanowić, czy mimo pomyślnie zakończonej terapii albo postępów osiągniętych w przypadku kilku weteranów uda im się uwolnić od swojej przeszłości i traumy. Warto.

Dodaj recenzję