Niezapominajki (ebook) –	Ewelina Kłoda

Niezapominajki

Ocena czytelników:

7,3 (215 ocen) zawiera oceny z Lubimy Czytać

Pobierz bezpłatny fragment:

EPUBMOBI

Opis publikacji

Napisana w formie pamiętnika zabawna, a zarazem głęboko poruszająca powieść o dojrzewaniu i poszukiwaniu własnej drogi, historia przyjaźni i miłości, które są w stanie pokonać każdy lęk. To książka zarówno dla tych, którzy wkraczają w dorosłość, jak i dla wszystkich, którzy pragną powrócić wspomnieniami do czasów własnej młodości i odkryć, jak wiele z tych przeżyć w nas pozostało.

Początek wakacji jest dla Izabeli czasem wielkich zmian - po śmierci matki musi wyprowadzić się z ukochanego Krakowa do swego dziadka, z którym od lat nie utrzymywała kontaktów. Buntownicza natura osiemnastolatki i młodzieńczy upór, despotyzm starszego pana oraz żale z przeszłości sprawiają, że niełatwo im żyć pod jednym dachem. Dziewczyna nie traci nadziei na odnalezienie ojca, którego nie miała szansy poznać. Dlaczego?

Nieoczekiwanie w miasteczku pojawia się Gerald, dawny przyjaciel matki. Iza odnajdzie w nim wsparcie i pomoc w rozwiązaniu zagadek z przeszłości, ale nie tylko. Wniesie on w jej życie więcej, niż mogła się spodziewać...

Informacje szczegółowe

Język publikacji

polski

Typ produktu

E-book w formatach: EPUB, MOBI

Rozmiary plików

2.63 MB (MOBI), 1.01 MB (EPUB)

Typ zabezpieczenia

znak wodny

Warunki dostępu

nielimitowany użytek własny, kopiowanie i udostępnianie zabronione

Wymagania sprzętowe

aby otworzyć plik, należy posiadać urządzenie (czytnik e-ink, smartfon, tablet) obsługujące któryś z wymienionych formatów: EPUB, MOBI

Opinie czytelników:

Dodaj komentarz

Anna Marczewska

Anna Marczewska

21.09.2012, 15:14

„”

Uwielbiam pisać, ale to raczej nikogo nie zdziwi i nie zszokuje. Nie wiem, dlaczego i skąd to się u mnie wzięło, ale od dziecka uwielbiałam zapach, szelest oraz dotyk papieru. Gładka, niezapisana jeszcze powierzchnia zamknięta w pięknych okładkach nęciła. Aż świerzbiły mnie ręce, żeby sięgnąć po długopis i zacząć pisać. Cokolwiek. O czymkolwiek. Nieważne, czy był to zeszyt do języka polskiego, matematyki, czy biologii, ważne, że jego wnętrze było puste i za chwilę miałam je zapełnić. Niestety, pisanie na zajęciach czy przepisywanie zadań domowych z brudnopisu mi nie wystarczało i jako początkująca nastolatka postanowiłam, że zacznę pisać pamiętnik. Wybrałam do tego odpowiedni zeszyt, odpowiednie pióro i zasiadłam do pisania. Z czasem pamiętnik stał się dziennikiem, a moja pasja pisania rozkwitła do tego stopnia, że z pisania dziennika zajęłam się pisaniem historii, których nikomu nigdy nie pokażę. A wy? Prowadziliście kiedyś dziennik lub pamiętnik? Iza, bohaterka powieści Eweliny Kłody rozpoczęła swoją przygodę z zapisywania swoich wspomnień w, z pozoru, zwyczajnym notatniku 25 czerwca, kilka miesięcy po śmierci swojej matki.

Izabela to młodziutka, powoli wkraczająca w dorosłość nastolatka, która po śmierci ukochanej mamy przeprowadza się z magicznego Krakowa do dziadka, który przestał kontaktować się ze swoją córką Anną, matką dziewczyny, zaraz po tym, jak dowiedział się o ciąży swojego dziecka. Wyrzucił ją z domu. Tak po prostu, bez mrugnięcia okiem. Po niespełna osiemnastu latach poczuł się odpowiedzialny za dziecko swojej córki i zaprosił Izabelę do siebie. Dziewczyna się buntuje, ale nie ma wyjścia. Teraz dziadek jest jej prawnym opiekunem. Rozgoryczona, pełna żalu i smutku po śmierci mamy z początku nie może odnaleźć się w nowym miejscu, jednak po poznaniu nieśmiałej i przemiłej Majki, dziewczyny z sąsiedztwa, wszystko się zmienia. Izabela przestaje odczuwać żal, a swoje przygody i przemyślenia notuje skrzętnie w swoim pamiętniku.
Niby jest wszystko w porządku. Nastolatka ma nową przyjaciółkę, z którą spędza każdą wolną chwilę, rewelacyjnie dogaduje się z gospodynią i z dziadkiem też nie jest najgorzej, ale oboje nie przepadają ze sobą, jednak Izę męczy fakt, że nie zna swojego ojca. Nie ma nadziei, że kiedykolwiek go pozna, gdy wtem w rzeczach swojej matki znajduje zdjęcie przedstawiające Annę z młodym, przystojnym chłopakiem. Czy to jest ojciec siedemnastoletniej Izabeli? Czy nastolatka rozwiąże tajemnicę młodzieńca ze zdjęcia? Jak dalej potoczy się życie młodej dziewczyny?

Pewnie już się domyśliliście, że uwielbiam czytać książki w formach pamiętników czy dzienników, w końcu sama zapisuję swoje życie na szeleszczących kartkach specjalnie wybieranych zeszytów, więc, gdy pojawiła się możliwość przeczytania "Niezapominajek" nie wahałam się ani sekundy.
Tak naprawdę po tej powieści nie spodziewałam się niczego ambitnego czy genialnego. Ot, zwykłe lekkie czytadełko w sam raz na kończące się powoli studenckie, trzymiesięczne wakacje. Sęk w tym, że zamiast owej lekkiej lektury dostałam pamiętnik przesycony emocjami, masą niezwykłych przygód i morzem nierozwiązanych tajemnic z życia rodziny nastoletniej Izabeli, od którego trudno było mi się oderwać.

Powieść jest napisana z punktu widzenia głównej, momentami irytującej i jeszcze dziecinnej, bohaterki, więc czytelnik ma okazję poznać dziewczynę oraz jej najskrytsze myśli i filozofie życiowe. Oczywiście, panienka Izabela jest bardzo urodziwa, a jak przystało na buntowniczkę jest także posiadaczką ostrego jak brzytwa ozorka. Niestety, jako śliczna i zbuntowana nastolatka ma jeden defekt: dziecinne, męczące i irytujące zachowania, których momentami nie mogłam znieść. Przykłady? Proszę bardzo: najpierw obraża chłopaka po ciężkim wypadku, potem ogłasza wszem i wobec, że nigdy się nie zakocha, a zaraz potem ucieka od chłopaka, który widocznie się do niej zaleca obrzucając go głupawym tekstem. I to nie jeden raz, a potem stwierdza, że nie podoba się jej fakt, jak ów chłopak na nią działa. Iza nie bardzo przypadła mi do gustu, jeśli chodzi o główną postać. Zdecydowanie bardziej polubiłam nieśmiałą i przemiłą Majkę, zakochaną bez wzajemności w lekko ironicznym Michale. Oprócz Izy i Mai "Niezapominajki" obfitują w cały korowód postaci o różnorodnych charakterach i to w sumie dzięki nim powieść żyje zapraszając czytelnika do niewielkiego miasteczka pachnącego dojrzewającymi w słońcu jabłkami, kuszącego stawami z migotliwą wodą oraz nawiedzonym domostwem.

"Niezapominajki" to jedna z tych magicznych powieści, które w jakiś tajemny sposób przyciągają czytelnika i zabierają go do swojego uniwersum na całe godziny. Widać, że autorka niezwykle skrupulatnie przygotowała się do stworzenia miejsca oraz postaci swojej książki. Wszystko jest tutaj dopięte na ostatni guzik, chociaż może ta główna bohaterka jest nieco za bardzo dziecinna jak na swój wiek, ale reszta? Cudeńko. Osobiście jestem zachwycona lekturą.

Jeśli macie chwilkę czasu i chęć na niebanalną powieść obfitującą w szereg emocji i ciekawych przygód to serdecznie zapraszam do lektury "Niezapominajek". Wierzcie mi, mimo, że jest to książka w dużej mierze skierowana do nastolatek to każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Gwarantuję.

Dodaj recenzję