Dlaczego z w\u0142asnej, nieprzymuszonej woli si\u0119gamy po ksi\u0105\u017cki, o kt\u00f3rych z g\u00f3ry wiemy, \u017ce z\u0142ami\u0105 nam serce?<\/strong> Przecie\u017c natura ludzka instynktownie d\u0105\u017cy do unikania cierpienia i b\u00f3lu. Odpowiedzi na to pytanie nale\u017cy szuka\u0107 ju\u017c w staro\u017cytno\u015bci. Arystoteles w swojej \u201ePoetyce\u201d wprowadzi\u0142 poj\u0119cie katharsis<\/em>, czyli oczyszczenia<\/strong>. Grecki filozof wierzy\u0142, \u017ce obcowanie ze sztuk\u0105 tragiczn\u0105 i cierpieniem bohater\u00f3w wzbudza w odbiorcy lito\u015b\u0107 i trwog\u0119. Te silne uczucia, prze\u017cywane w bezpiecznych warunkach fotela czy widowni, ostatecznie prowadz\u0105 do swoistego resetu emocjonalnego. Wyp\u0142akuj\u0105c \u0142zy nad fikcyjn\u0105 histori\u0105, pozbywamy si\u0119 napi\u0119cia nabudowanego w nas samych.<\/strong><\/p>\n Wsp\u00f3\u0142czesna psychologia zdaje si\u0119 potwierdza\u0107 intuicj\u0119 Arystotelesa. Paradoksalnie, czytanie o cudzym b\u00f3lu sprawia, \u017ce czujemy si\u0119 mniej samotni we w\u0142asnym<\/strong>. Kiedy szlochamy pochyleni nad ksi\u0105\u017ck\u0105, w rzeczywisto\u015bci nie op\u0142akujemy jedynie postaci literackiej. Cz\u0119sto dajemy sobie w ten spos\u00f3b prawo do op\u0142akania swoich w\u0142asnych strat, rozczarowa\u0144 czy po\u017cegna\u0144. Powie\u015b\u0107 staje si\u0119 bezpiecznym katalizatorem, kt\u00f3ry pozwala nam uwolni\u0107 st\u0142umiony smutek bez konieczno\u015bci mierzenia si\u0119 bezpo\u015brednio z realnym kryzysem. <\/strong><\/p>\n Jak przygotowa\u0107 si\u0119 na emocjonalny huragan?<\/strong> Lektura ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re g\u0142\u0119boko poruszaj\u0105, wymaga nieco innego podej\u015bcia ni\u017c czytanie lekkiego krymina\u0142u w zat\u0142oczonym poci\u0105gu. Aby pozwoli\u0107 opowie\u015bci rezonowa\u0107 w naszym wn\u0119trzu, warto zadba\u0107 o odpowiedni\u0105 opraw\u0119. Co b\u0119dzie Ci potrzebne przed otwarciem poni\u017cszych ksi\u0105\u017cek?<\/p>\n <\/p>\n Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Doroty Terakowskiej od zawsze balansowa\u0142a na granicy realizmu i g\u0142\u0119bokiego mistycyzmu<\/strong>, jednak Tam gdzie spadaj\u0105 anio\u0142y<\/em> to pozycja szczeg\u00f3lnie poruszaj\u0105ca. To ksi\u0105\u017cka, kt\u00f3ra rozdziera serce na strz\u0119py i stawia trudne pytania o sens cierpienia<\/strong>, szczeg\u00f3lnie cierpienia niewinnych dzieci.<\/p>\n G\u0142\u00f3wn\u0105 bohaterk\u0105 jest pi\u0119cioletnia Ewa<\/strong>. Jej dot\u0105d szcz\u0119\u015bliwe, beztroskie \u017cycie przerywa nag\u0142a, niewyja\u015bniona tragedia \u2013 dziewczynka traci swojego Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca o imieniu Ave<\/strong>. Anio\u0142 zostaje str\u0105cony na ziemi\u0119, gdzie traci swoje niebia\u0144skie atrybuty oraz pami\u0119\u0107 i zaczyna si\u0119 b\u0142\u0105ka\u0107 po \u015bwiecie ludzi. Moment upadku Ave pokrywa si\u0119 z momentem, w kt\u00f3rym Ewa zapada na bardzo ci\u0119\u017ck\u0105, zagra\u017caj\u0105c\u0105 jej \u017cyciu chorob\u0119<\/strong>. Rozpoczyna si\u0119 dramatyczna walka z czasem i widmem \u015bmierci.<\/p>\n Terakowska portretuje rozpad \u015bwiata doros\u0142ych w obliczu tragedii dziecka<\/strong>. Rodzice Ewy \u2013 dotychczas racjonalni, skupieni na karierze i codziennych sprawach \u2013 staj\u0105 w obliczu koszmaru, kt\u00f3rego nie da si\u0119 ani zracjonalizowa\u0107, ani pokona\u0107 za pomoc\u0105 pieni\u0119dzy. Widzimy ich przemian\u0119, desperacj\u0119, a nawet pr\u00f3by zawierania pakt\u00f3w z Bogiem, w kt\u00f3rego istnienie wcze\u015bniej niespecjalnie wierzyli.<\/strong> Ten portret rodzicielskiego b\u00f3lu jest tak plastycznie i realistycznie napisany, \u017ce nie zostawia na naszej wra\u017cliwo\u015bci suchej nitki.<\/p>\n R\u00f3wnolegle \u015bledzimy losy upad\u0142ego anio\u0142a Ave, kt\u00f3ry musi odnale\u017a\u0107 w sobie pierwiastek bosko\u015bci<\/strong>, by wr\u00f3ci\u0107 do swojej podopiecznej. Autorka w delikatny i dojrza\u0142y spos\u00f3b przedstawia wizj\u0119 dualizmu \u015bwiata \u2013 odwiecznej walki Dobra ze Z\u0142em. Tam gdzie spadaj\u0105 anio\u0142y<\/em> to opowie\u015b\u0107, kt\u00f3ra wnika g\u0142\u0119boko pod sk\u00f3r\u0119. Przypomina, \u017ce ludzkie \u017cycie jest niemo\u017cliwie kruche, <\/strong>lecz jednocze\u015bnie daje wiar\u0119 w to, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 i determinacja potrafi\u0105 poruszy\u0107 niebo. Nawet to dos\u0142owne.<\/strong><\/p>\n Tysi\u0105c wspania\u0142ych s\u0142o\u0144c<\/em> to monumentalna, zapieraj\u0105ca dech w piersiach epopeja. Portretuje najnowsz\u0105, burzliw\u0105 histori\u0119 Afganistanu<\/strong>, ale robi to przez niezwykle intymny pryzmat. Na \u015bwiat krwawych przewrot\u00f3w patrzymy z perspektywy afga\u0144skich kobiet <\/strong>\u2013 istot zepchni\u0119tych na sam margines spo\u0142ecze\u0144stwa; pozbawionych praw, g\u0142osu i godno\u015bci.<\/p>\n Mariam to harami<\/em> \u2013 nie\u015blubne dziecko<\/strong>, owoc grzechu bogatego biznesmena i jego pokoj\u00f3wki. Wychowywana jest w biedzie i poczuciu wstydu. Maj\u0105c zaledwie pi\u0119tna\u015bcie lat, zostaje zmuszona do po\u015blubienia Rasheeda, szewca z Kabulu. Lata p\u00f3\u017aniej pod ten sam dach trafia Laila \u2013 m\u0142oda, bystra, wychowana w liberalnym domu dziewczyna<\/strong>. \u00a0Jednak jej marzenia o edukacji i wielkiej mi\u0142o\u015bci zr\u00f3wnuje z ziemi\u0105 wybuch bomby zabijaj\u0105cy jej rodzin\u0119. Laila, by przetrwa\u0107 i ocali\u0107 swoje nienarodzone dziecko, zostaje drug\u0105 \u017con\u0105 Rasheeda.<\/p>\n Pocz\u0105tkowa wrogo\u015b\u0107 mi\u0119dzy dwiema kobietami <\/strong>\u2013 starsz\u0105 i zgorzknia\u0142\u0105 Mariam oraz m\u0142od\u0105, pi\u0119kn\u0105, ale z\u0142aman\u0105 przez los Lail\u0105 \u2013 powoli przeobra\u017ca si\u0119 w jedn\u0105 z najpi\u0119kniejszych i najpot\u0119\u017cniejszych relacji, jakie kiedykolwiek opisano w literaturze.<\/strong> Hosseini z bezwzgl\u0119dnym naturalizmem opisuje okrucie\u0144stwo patriarchatu. Rz\u0105dy talib\u00f3w, publiczne egzekucje, g\u0142\u00f3d oraz codzienne, domowe piek\u0142o zgotowane kobietom przez despotycznego m\u0119\u017ca. W tym dusznym, przera\u017caj\u0105cym \u015bwiecie to w\u0142a\u015bnie kobieca solidarno\u015b\u0107 staje si\u0119 form\u0105 oporu.<\/strong><\/p>\n Moment kulminacyjny powie\u015bci to akt tak czystego, bezinteresownego po\u015bwi\u0119cenia, \u017ce czytelnik zostaje dos\u0142ownie zmia\u017cd\u017cony emocjonalnie<\/strong>. Tytu\u0142 ksi\u0105\u017cki zaczerpni\u0119ty jest z wiersza perskiego poety Saiba-e-Tabriziego. Pisa\u0142 on o Kabulu, \u017ce nie da si\u0119 policzy\u0107 „tysi\u0105ca wspania\u0142ych s\u0142o\u0144c kryj\u0105cych si\u0119 za jego murami”. Te s\u0142o\u0144ca to nikt inny jak afga\u0144skie kobiety \u2013 niez\u0142omne, pot\u0119\u017cne w swoim cierpieniu<\/strong>. Powie\u015b\u0107 Hosseiniego to wyciskacz \u0142ez najwy\u017cszej pr\u00f3by, kt\u00f3ry pozostawia trwa\u0142y \u015blad w \u015bwiadomo\u015bci.<\/p>\n Joanna Bator to mistrzyni literatury obyczajowej, kt\u00f3ra w swojej tw\u00f3rczo\u015bci cz\u0119sto \u0142\u0105czy pogranicza kultur i stan\u00f3w psychicznych<\/strong>. Purezento<\/em> (jap. \u30d7\u30ec\u30bc\u30f3\u30c8 \u2013 prezent) to powie\u015b\u0107 kameralna, cicha, a zarazem rezonuj\u0105ca ogromnym b\u00f3lem straty. To ksi\u0105\u017cka o \u017ca\u0142obie, kt\u00f3ra nie krzyczy, lecz dusi od \u015brodka<\/strong>, i o powolnym, niemal rzemie\u015blniczym procesie sklejania w\u0142asnej duszy na nowo.<\/p>\n G\u0142\u00f3wna bohaterka traci w tragicznym wypadku swojego ukochanego; jej \u015bwiat rozpada si\u0119 na miliony ostrych, rani\u0105cych kawa\u0142k\u00f3w<\/strong>. Pr\u00f3buj\u0105c uciec przed przyt\u0142aczaj\u0105c\u0105 pustk\u0105 warszawskiego mieszkania, decyduje si\u0119 na radykalny krok i przyjmuje propozycj\u0119 wyjazdu do Japoni<\/strong>i. Ma tam zaopiekowa\u0107 si\u0119 opuszczonym domem pani My\u014dk\u014d. Ta najwa\u017cniejsza podr\u00f3\u017c odbywa si\u0119 jednak wewn\u0105trz bohaterki.<\/p>\n W Japonii kobieta poznaje mistrza kintsugi <\/em>(<\/strong>\u91d1\u7d99\u304e<\/strong>)<\/strong> \u2013 licz\u0105cej sobie setki lat, tradycyjnej sztuki naprawiania pot\u0142uczonej ceramiki. Zamiast maskowa\u0107 p\u0119kni\u0119cia klejem, japo\u0144scy rzemie\u015blnicy \u0142\u0105cz\u0105 kawa\u0142ki lakiem z dodatkiem sproszkowanego z\u0142ota, srebra lub platyny. W filozofii kintsugi<\/em> uwa\u017ca si\u0119, \u017ce naczynie po przej\u015bciach, nosz\u0105ce wyra\u017ane blizny, jest pi\u0119kniejsze, szlachetniejsze i cenniejsze ni\u017c obiekt nienaruszony<\/strong>. Ta pi\u0119kna metafora staje si\u0119 osi\u0105 ca\u0142ej powie\u015bci.<\/p>\n Bator prowadzi naszez zmys\u0142y przez japo\u0144sk\u0105 prowincj\u0119 i procesy wewn\u0119trzne cz\u0142owieka jednocze\u015bnie. P\u0142aczemy nie dlatego, \u017ce akcja obfituje w dramatyczne zwroty, ale dlatego, \u017ce wsp\u00f3\u0142odczuwamy \u017cmudny, bolesny proces godzenia si\u0119 ze \u015bmierci\u0105<\/strong>. Towarzyszymy bohaterce, gdy uczy si\u0119 sztuki kintsugi<\/em>, gdy powoli odzyskuje smak jedzenia i zdolno\u015b\u0107 do u\u015bmiechu, gdy zaczyna zwraca\u0107 uwag\u0119 na pi\u0119kno natury; jest to g\u0142\u0119boko poruszaj\u0105ce, literackie do\u015bwiadczenie. Purezento<\/em> to powolna, g\u0119sta od znacze\u0144 medytacja nad krucho\u015bci\u0105 i pi\u0119knem \u017cycia<\/strong>. Niesie przes\u0142anie m\u00f3wi\u0105ce, \u017ce naszych osobistych p\u0119kni\u0119\u0107 nie nale\u017cy si\u0119 wstydzi\u0107<\/strong> \u2013 to w nich kryje si\u0119 prawdziwe z\u0142oto naszego charakteru.<\/p>\n Powie\u015bci z gatunku young adult<\/em><\/strong>, opowiadaj\u0105ce o \u015bmiertelnie chorych nastolatkach, cz\u0119sto wpadaj\u0105 w pu\u0142apk\u0119 taniego sentymentalizmu. John Green, pisz\u0105c Gwiazd naszych wina<\/em>, brawurowo omin\u0105\u0142 ten schemat. Stworzy\u0142 histori\u0119, kt\u00f3ra bawi do \u0142ez, by kilka stron p\u00f3\u017aniej z\u0142ama\u0107 serce na p\u00f3\u0142 <\/strong>w spos\u00f3b tak bezwzgl\u0119dny, \u017ce czytelnik nie mo\u017ce z\u0142apa\u0107 oddechu.<\/p>\n Szesnastoletnia Hazel powoli umiera na raka.<\/strong> Eksperymentalne leczenie da\u0142o jej dodatkowe kilka lat \u017cycia, ale dziewczyna ma pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 bycia tykaj\u0105c\u0105 bomb\u0105. Nie posiada z\u0142udze\u0144<\/strong>; nie jest bohatersk\u0105, u\u015bmiechni\u0119t\u0105 wojowniczk\u0105, kt\u00f3r\u0105 pokocha\u0142yby media. Jest zrezygnowana, sarkastyczna i pragnie jedynie zminimalizowa\u0107 b\u00f3l, jaki jej \u015bmier\u0107 zada rodzicom. Wszystko zmienia si\u0119, gdy na spotkaniu grupy wsparcia poznaje Augustusa<\/strong> \u2013 aroganckiego i pe\u0142nego uroku ch\u0142opaka, kt\u00f3remu choroba zabra\u0142a po\u0142ow\u0119 nogi.<\/p>\n Mi\u0119dzy dw\u00f3jk\u0105 bohater\u00f3w wybucha uczucie o pot\u0119\u017cnej sile, lecz choroba nie daje o sobie zapomnie\u0107.<\/strong> Green nie szcz\u0119dzi nam medycznych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w; butla z tlenem, ataki duszno\u015bci, wizyty na oddziale ratunkowym i strach przed wynikami tomografii. Jednak to, co sprawia, \u017ce \u0142zy p\u0142yn\u0105 nieprzerwanym strumieniem, to nie sama perspektywa \u015bmierci w m\u0142odym wieku, a inteligencja, dowcip i filozoficzna g\u0142\u0119bia dialog\u00f3w mi\u0119dzy nastolatkami.<\/strong> Hazel i Gus zastanawiaj\u0105 si\u0119 nad sensem zostawiania po sobie \u015bladu na \u015bwiecie, dyskutuj\u0105 o naturze wszech\u015bwiata i ironizuj\u0105 ze swojego tragicznego po\u0142o\u017cenia.<\/p>\n Tytu\u0142 ksi\u0105\u017cki to nawi\u0105zanie do cytatu z szekspirowskiego Juliusza Cezara: \u201e<\/strong>Nie gwiazdy winne, o, drogi Brutusie, Ale my sami winni […]<\/strong>\u201d<\/strong> (t\u0142um. A. Pajgert). Green pokazuje jednak, \u017ce Szekspir si\u0119 myli\u0142 \u2013 czasem los jest po prostu niesprawiedliwy<\/strong>, a wina le\u017cy w zapisanym w genach b\u0142\u0119dzie. W zimnych i oboj\u0119tnych gwiazdach, kt\u00f3re losowym zrz\u0105dzeniem kosmosu ko\u0144cz\u0105 ledwo rozpocz\u0119te \u017cycie. Gwiazd naszych wina<\/em> to brutalnie szczera, nielukrowana i pi\u0119kna oda do mi\u0142o\u015bci w obliczu ko\u0144ca. P\u0142acz po tej lekturze to pie\u015b\u0144 odwiecznego buntu przeciwko przemijaniu.<\/strong><\/p>\n S\u0142owik<\/em><\/strong> to powie\u015b\u0107 osadzona w realiach II wojny \u015bwiatowej<\/strong>, lecz pr\u00f3\u017cno w niej szuka\u0107 \u015bwistu rakiet czy grz\u0105skich okop\u00f3w. Zamiast skupia\u0107 si\u0119 na froncie i typowo m\u0119skim spojrzeniu na konflikt militarny, Hannah Kristin odda\u0142a ho\u0142d cichym bohaterkom \u2013 kobietom, kt\u00f3rych wk\u0142ad w ocalenie ludzko\u015bci przez lata by\u0142 marginalizowany.<\/strong><\/p>\n Akcja powie\u015bci rozpoczyna si\u0119 we Francji, tu\u017c przed wkroczeniem wojsk hitlerowskich w 1940 roku. Poznajemy dwie siostry<\/strong> o diametralnie r\u00f3\u017cnych temperamentach i podej\u015bciu do \u017cycia. Vianne to kobieta cicha i pragn\u0105ca spokoju, kt\u00f3ra po zmobilizowaniu m\u0119\u017ca musi utrzyma\u0107 przy \u017cyciu c\u00f3rk\u0119 \u2013 za wszelk\u0105 cen\u0119<\/strong>. Kiedy pod przymusem przyjmuje do domu \u017co\u0142nie\u017ca Wehrmachtu, kobieta musi nauczy\u0107 si\u0119 trudnej sztuki przetrwania: ignorowania upokorzenia, prze\u0142ykania w\u0142asnej godno\u015bci. Balansowania na cienkiej granicy kolaboracji i buntu, byle tylko ocali\u0107 dziecko i resztki cz\u0142owiecze\u0144stwa w ogarni\u0119tym g\u0142odem i strachem miasteczku.<\/p>\n Isabelle, jej m\u0142odsza siostra, to wulkan energii i buntu. <\/strong>Nie akceptuje kapitulacji Francji. Nap\u0119dzana m\u0142odzie\u0144czym idealizmem i mi\u0142o\u015bci\u0105, do\u0142\u0105cza do ruchu oporu i nara\u017ca w\u0142asne \u017cycie. Jej posta\u0107 jest inspirowana prawdziw\u0105 bojowniczk\u0105, belgijk\u0105 <\/strong>\u00a0Andr\u00e9e de Jongh<\/strong>,<\/strong> kt\u00f3ra pomog\u0142a przetrze\u0107 pierwsze szlaki kurierskie.<\/p>\n To, co najbardziej porusza w tej ksi\u0105\u017cce, to brak jednoznacznej oceny wybor\u00f3w si\u00f3str.<\/strong> Hannah pokazuje, \u017ce w czasie wojny heroizm ma wiele twarzy. Z jednej strony to brawurowa, widowiskowa walka Isabelle. Z drugiej \u2013 to niesamowicie wyczerpuj\u0105ca, cicha si\u0142a Vianne, kt\u00f3ra podejmuje decyzje maj\u0105ce prze\u015bladowa\u0107 j\u0105 p\u00f3\u017cniej do ko\u0144ca \u017cycia. To pot\u0119\u017cna opowie\u015b\u0107 o mi\u0142o\u015bci, siostrzanej wi\u0119zi i cenie, jak\u0105 p\u0142aci si\u0119 za wolno\u015b\u0107. Przeczytajcie, ale ostrzegamy \u2013 wojna nigdy nie ko\u0144czy si\u0119 dobrze.<\/strong><\/p>\n Karolina Klimkiewicz zaprasza czytelnika do \u015bwiata przepe\u0142nionego l\u0119kiem, tajemnic\u0105 i niewyobra\u017calnym stresem<\/strong>, z kt\u00f3rym musi mierzy\u0107 si\u0119 bohaterka wchodz\u0105ca w doros\u0142o\u015b\u0107. Jest to ksi\u0105\u017cka przesi\u0105kni\u0119ta ci\u0119\u017carem przesz\u0142o\u015bci; pokazuje, jak g\u0142\u0119bokie rany potrafi zada\u0107 przemoc domowa i \u017cycie w permanentnym zagro\u017ceniu.<\/strong><\/p>\n Zola Henderson od siedmiu lat nie zazna\u0142a spokoju. <\/strong>Wraz z ciotk\u0105 Camill\u0105 funkcjonuj\u0105 w ci\u0105g\u0142ym trybie ucieczki. Co kilka miesi\u0119cy pakuj\u0105 swoje \u017cycie do kilku toreb. Zmieniaj\u0105 miejsce zamieszkania, kolor w\u0142os\u00f3w i, co najgorsze, imiona i nazwiska. Odzierane z w\u0142asnej to\u017csamo\u015bci, musz\u0105 zatrze\u0107 za sob\u0105 wszelkie \u015blady, by uchroni\u0107 si\u0119 przed mrocznymi demonami przesz\u0142o\u015bci;<\/strong> \u00a0okrucie\u0144stwem ojca-oprawcy, kt\u00f3ry stanowi dla nich \u015bmiertelne zagro\u017cenie.<\/p>\n Prze\u0142om nast\u0119puje, gdy obie kobiety trafiaj\u0105 do nadmorskiego, urokliwego miasteczka Jonesport.<\/strong> Zola, zm\u0119czona ci\u0105g\u0142ym odgrywaniem r\u00f3l narzuconych przez ucieczk\u0119, marzy o odrobinie normalno\u015bci. Chce p\u00f3j\u015b\u0107 do szko\u0142y bez obawiania si\u0119, \u017ce ka\u017cdy nowy znajomy to potencjalne zagro\u017cenie. Kiedy poznaje Liama \u2013 m\u0142odzie\u0144ca, kt\u00f3ry powoli zaczyna burzy\u0107 mury, kt\u00f3rymi si\u0119 otoczy\u0142a \u2013 budzi si\u0119 w niej pragnienie mi\u0142o\u015bci i stabilizacji.<\/strong><\/p>\n Klimkiewicz precyzyjnie obrazuje psychik\u0119 ofiary. P\u0142aczemy, czytaj\u0105c t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119, bo autorka realistycznie opisuje parali\u017cuj\u0105cy strach, ataki paniki i brak zaufania do \u015bwiata, kt\u00f3re s\u0105 pok\u0142osiem domowego piek\u0142a. <\/strong>Dop\u00f3ki starczy mi si\u0142<\/em> obna\u017ca brutaln\u0105 prawd\u0119: fizyczna ucieczka od oprawcy nie oznacza jeszcze prawdziwej wolno\u015bci. Demony przesz\u0142o\u015bci nosimy ze sob\u0105, zmieniaj\u0105 adresy razem z nami. Wzruszenie wywo\u0142uje jednak ogromna si\u0142a przetrwania kobiet, wi\u0119\u017a Zoli i jej ciotki oraz delikatnie rodz\u0105ce si\u0119 uczucie, kt\u00f3re uczy dziewczyn\u0119, \u017ce nie wszyscy ludzie chc\u0105 rani\u0107<\/strong>. To pozycja, kt\u00f3ra g\u0142\u0119boko rezonuje z czytelnikiem i nie daje o sobie zapomnie\u0107 d\u0142ugo po od\u0142o\u017ceniu jej na p\u00f3\u0142k\u0119.<\/p>\n To uhonorowane Nagrod\u0105 Pulitzera dzie\u0142o, kt\u00f3re wstrz\u0105sn\u0119\u0142o sumieniem Ameryki i ca\u0142ego \u015bwiata<\/strong>, staj\u0105c si\u0119 fundamentem literatury eksploruj\u0105cej problematyk\u0119 niewolnictwa. Korzenie<\/em> Alexa Haleya to oparta na historii w\u0142asnej rodziny autora saga, kt\u00f3rej lektura jest do\u015bwiadczeniem bolesnym w swoim realizmie, ale absolutnie koniecznym.<\/strong><\/p>\n Historia rozpoczyna si\u0119 w Gambii, w 1750 roku. Poznajemy Kunt\u0119 Kintego \u2013 m\u0142odego, dumnego wojownika z plemienia Mandink\u00f3w<\/strong>, dziedzica wieloletniej tradycji. Jego \u017cycie zostaje brutalnie i bezpowrotnie zniszczone, gdy zostaje schwytany przez \u0142owc\u00f3w niewolnik\u00f3w. Haley w drastyczny spos\u00f3b opisuje mro\u017c\u0105cy krew w \u017cy\u0142ach koszmar „\u015arodkowego Przej\u015bcia” \u2013 kilkumiesi\u0119cznego rejsu przez Atlantyk w \u0142adowniach statku niewolniczego.<\/strong> Ludzie st\u0142oczeni w ciemno\u015bc i smrodzie odchod\u00f3w, chorzy i przera\u017ceni, traktowani s\u0105 gorzej ni\u017c byd\u0142o. Wielu woli \u015bmier\u0107 g\u0142odow\u0105 lub skok w zimne obj\u0119cia oceanu ni\u017c niewol\u0119.<\/p>\n Kunta trafia na plantacj\u0119 w Ameryce P\u00f3\u0142nocnej. To, co uderza i rozdziera serce najmocniej, to nie tylko opisy nieludzkiej pracy, \u015bwist\u00f3w bicza odrywaj\u0105cego cia\u0142o od ko\u015bci czy okrucie\u0144stwa nadzorc\u00f3w. Najwi\u0119kszy dramat polega na systematycznym, metodycznym odzieraniu niewolnik\u00f3w z cz\u0142owiecze\u0144stwa i to\u017csamo\u015bci.<\/strong> Scena, w kt\u00f3rej Kunta jest katowany do momentu, a\u017c zgodzi si\u0119 przyj\u0105\u0107 nadane przez pana angielskie imi\u0119 \u201eToby\u201d, to jeden z najpot\u0119\u017cniejszych, najbardziej wstrz\u0105saj\u0105cych moment\u00f3w w literaturze \u015bwiatowej. Jest to metafora morderstwa pope\u0142nionego na ludzkiej duszy.<\/strong><\/p>\n Haley nie zatrzymuje si\u0119 jednak na Kunta Kintem. Korzenie<\/em> \u015bledz\u0105 losy jego potomk\u00f3w: c\u00f3rki Kizzy (brutalnie oddzielonej od rodzic\u00f3w), George\u2019a, Toma oraz innych, a\u017c do abolicji po wojnie secesyjnej. P\u0142aczemy nad t\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105 \u0142zami czystej rozpaczy nad z\u0142em, jakie jeste\u015bmy w stanie wyrz\u0105dzi\u0107 sobie nawzajem<\/strong>. Jednocze\u015bnie jest to r\u00f3wnie\u017c opowie\u015b\u0107 o nieprawdopodobnej woli przetrwania; dumie, piel\u0119gnowaniu w pami\u0119ci strz\u0119pk\u00f3w j\u0119zyka i legend przodk\u00f3w<\/strong>. To monumentalny pomnik wystawiony milionom anonimowych ofiar niewolnictwa. Ksi\u0105\u017cka ci\u0119\u017cka, druzgoc\u0105ca, a zarazem ukazuj\u0105ca tryumf ludzkiego ducha nad systemowym terrorem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Czasami, gdy otwieramy now\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119, pragniemy, by tekst potrz\u0105sn\u0105\u0142 naszym wn\u0119trzem. Zburzy\u0142 mury, kt\u00f3re na co dzie\u0144 budujemy wok\u00f3\u0142 w\u0142asnej wra\u017cliwo\u015bci. Nasz ranking 7 najlepszych wzruszaj\u0105cych ksi\u0105\u017cek wyzwoli Twoje emocje i pozwoli im rozkwitn\u0105\u0107! O magii literackiego katharsis Dlaczego z w\u0142asnej, nieprzymuszonej woli si\u0119gamy po…<\/p>\n","protected":false},"author":24,"featured_media":14506,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[81],"tags":[],"yoast_head":"\nNiezb\u0119dnik wra\u017cliwego czytelnika<\/h3>\n
\n
1.\u00a0\u00a0\u00a0 Tam gdzie spadaj\u0105 Anio\u0142y \u2013 Dorota Terakowska, Wydawnictwo Literackie<\/h3>\n
![\"Najlepsze](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/673ea8bf67db9.jpeg?resize=187%2C300&ssl=1\")
<\/a>2.\u00a0\u00a0\u00a0 Tysi\u0105c wspania\u0142ych s\u0142o\u0144c \u2013 Khaled Hosseini, t\u0142um. Anna J\u0119czmyk, Wydawnictwo Albatros<\/h3>\n
![\"Najlepsze](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/6034f2ed1c360.jpeg?resize=192%2C300&ssl=1\")
<\/a>3.\u00a0\u00a0\u00a0 Purezento \u2013 Joanna Bator, Wydawnictwo Znak<\/h3>\n
![\"Najlepsze](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/66c338808977d.jpeg?resize=205%2C300&ssl=1\")
<\/a>4.\u00a0\u00a0\u00a0 Gwiazd naszych wina \u2013 John Green, t\u0142um. Magda Bia\u0142o\u0144-Chalecka, Wydawnictwo Bukowy Las<\/h3>\n
![\"Najlepsze](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/67e371a06c45b.jpeg?resize=198%2C300&ssl=1\")
<\/a>5.\u00a0\u00a0\u00a0 S\u0142owik \u2013 Hannah Kristin, t\u0142um. Barbara G\u00f3recka, Wydawnictwo \u015awiat Ksi\u0105\u017cki<\/h3>\n
![\"Ok\u0142adka](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/67e375d41ef62.jpeg?resize=188%2C300&ssl=1\")
<\/a>6.\u00a0\u00a0\u00a0 Dop\u00f3ki starczy mi si\u0142 \u2013 Karolina Klimkiewicz, Wydawnictwo Novae Res<\/h3>\n
![\"Ok\u0142adka](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/5e817fe844151.jpeg?resize=187%2C300&ssl=1\")
<\/a>7.\u00a0\u00a0\u00a0 Korzenie \u2013 Alex Haley, t\u0142um. Blanka Kuczborska, Wydawnictwo Albatros<\/h3>\n
![\"Ok\u0142adka](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/672e0c02097c9.jpeg?resize=195%2C300&ssl=1\")
<\/a>