Literatura jest jak wielkie, t\u0119tni\u0105ce \u017cyciem miasto.<\/strong> S\u0105 w nim dzielnice pe\u0142ne s\u0142o\u0144ca i gwaru, gdzie ka\u017cda ulica wydaje si\u0119 znajoma (to domena powie\u015bci obyczajowej). Mroczne zau\u0142ki, w kt\u00f3rych cienie zdaj\u0105 si\u0119 wie\u015b\u0107 w\u0142asne \u017cycie (tam kr\u00f3luje krymina\u0142). S\u0105 te\u017c pot\u0119\u017cne archiwa, w kt\u00f3rych ka\u017cda karta pachnie autentycznym trudem istnienia (to kr\u00f3lestwo biografii). Zrozumienie podzia\u0142u na gatunki pozwala nam sta\u0107 si\u0119 bardziej \u015bwiadomymi czytelnikami.<\/strong> Nie chodzi o to, by szufladkowa\u0107 dzie\u0142a, ale by wiedzie\u0107, jakiego nastawienia b\u0119dziemy potrzebowa\u0107, by w pe\u0142ni doceni\u0107 lektur\u0119.<\/p>\n Wsp\u00f3\u0142czesny rynek wydawniczy to fascynuj\u0105cy poligon do\u015bwiadczalny. Granice, kt\u00f3re niegdy\u015b wydawa\u0142y si\u0119 nienaruszalne, dzi\u015b staj\u0105 si\u0119 elastyczne. <\/strong>Czy wiedz\u0105c, czym charakteryzuj\u0105 si\u0119 poszczeg\u00f3lne gatunki ksi\u0105\u017cek, jeste\u015bmy w stanie przewidzie\u0107 nasze czytelnicze zachwyty? Nie zawsze, ale to jest w\u0142a\u015bnie najpi\u0119kniejsze. Cz\u0119sto to na styku r\u00f3\u017cnych konwencji rodzi si\u0119 nowa jako\u015b\u0107, kt\u00f3ra sprawia, \u017ce odk\u0142adamy ksi\u0105\u017ck\u0119 z poczuciem, \u017ce w\u0142a\u015bnie dotkn\u0119li\u015bmy czego\u015b istotnego.<\/p>\n Analizuj\u0105c najcz\u0119\u015bciej czytane gatunki ksi\u0105\u017cek nie spos\u00f3b uciec od pytania o kondycj\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnego cz\u0142owieka. Nasze wybory s\u0105 jak sejsmograf rejestruj\u0105cy dr\u017cenia l\u0119k\u00f3w i nadziei ca\u0142ego spo\u0142ecze\u0144stwa. Dlaczego pewne nurty dominuj\u0105 na listach bestseller\u00f3w?<\/strong><\/p>\n Popularne gatunki ksi\u0105\u017cek<\/strong> to te, kt\u00f3re potrafi\u0105 odpowiedzie\u0107 na pal\u0105ce potrzeby tu i teraz. <\/strong>Gdy \u015bwiat wok\u00f3\u0142 nas staje si\u0119 zbyt g\u0142o\u015bny i nieprzewidywalny, uciekamy w bezpieczne ramiona prozy obyczajowej. Ona w\u0142a\u015bnie daje nam nadziej\u0119 na to, \u017ce w chaosie ludzkich los\u00f3w istnieje ukryta harmonia. Krymina\u0142 z kolei zaspokaja nasz\u0105 potrzeb\u0119 sprawiedliwo\u015bci. W \u015bwiecie, w kt\u00f3rym winni rzadko bywaj\u0105 karani, literatura oferuje nam koj\u0105cy (cho\u0107 krwawy) porz\u0105dek logiczny: zbrodnia, \u015bledztwo, kara.<\/p>\n Obserwuj\u0105c najpopularniejsze gatunki ksi\u0105\u017cek widzimy te\u017c ogromny g\u0142\u00f3d autentyczno\u015bci. St\u0105d fenomen literatury faktu i biografii. Chcemy poczu\u0107 ci\u0119\u017car cudzego do\u015bwiadczenia, by m\u00f3c lepiej zrozumie\u0107 w\u0142asne. To nie jest wy\u0142\u0105cznie moda, a ewolucyjna zmiana w sposobie konsumowania opowie\u015bci.<\/strong> Nie wystarcza nam ju\u017c prosta rozrywka; chcemy by\u0107 wsp\u00f3\u0142uczestnikami cudzego \u017cycia, uczy\u0107 si\u0119 na cudzych b\u0142\u0119dach i czerpa\u0107 si\u0142\u0119 z cudzej niez\u0142omno\u015bci.<\/p>\n W tym artykule postawi\u0142am sobie za cel przybli\u017cenie trzech filar\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnego czytelnictwa<\/strong>. Zastanawiaj\u0105c si\u0119, jakie s\u0105 najpopularniejsze gatunki ksi\u0105\u017cek, wybra\u0142am te, kt\u00f3re najpe\u0142niej oddaj\u0105 spektrum ludzkiego do\u015bwiadczenia. Przejdziemy przez subtelne pejza\u017ce psychologiczne prozy obyczajowej, zanurzymy si\u0119 w lodowate otch\u0142anie kryminalnego mroku, by na koniec zmierzy\u0107 si\u0119 z pot\u0119g\u0105 prawdziwych \u017cyciorys\u00f3w.<\/strong><\/p>\n Literatura obyczajowa to gatunek paradoksalny. Z jednej strony najbli\u017cszy nam, bo opisuj\u0105cy relacje, dom i codzienno\u015b\u0107. Z drugiej \u2013 najbardziej nara\u017cony na uproszczenia. Dobra proza obyczajowa to operacja na otwartym sercu spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/strong> To tu badamy mechanizmy wstydu, mi\u0142o\u015bci, straty i ma\u0142ych rado\u015bci, kt\u00f3re buduj\u0105 fundament naszego istnienia. W tym nurcie nie liczy si\u0119 to, co<\/em> si\u0119 wydarzy\u0142o, ale jak<\/em> to wp\u0142yn\u0119\u0142o na bohatera.<\/strong><\/p>\n Denis Johnson stworzy\u0142 dzie\u0142o, kt\u00f3re w swej kr\u00f3tkiej formie mie\u015bci ca\u0142y wszech\u015bwiat. To opowie\u015b\u0107 o \u017cyj\u0105cym w pierwszej po\u0142owie XX wieku Robercie Grainierze<\/strong>. Cz\u0142owieku, kt\u00f3rego \u017cycie up\u0142ywa na ci\u0119\u017ckiej pracy przy budowie kolei na zachodzie Stan\u00f3w Zjednoczonych. To historia o samotno\u015bci, \u017ca\u0142obie i \u015bwiecie, kt\u00f3ry odchodzi w zapomnienie, ust\u0119puj\u0105c miejsca nowoczesno\u015bci.<\/strong><\/p>\n Czytanie tej powie\u015bci wymaga skupienia na jej specyficznej formule. Johnson pisze zdaniami surowymi, niemal kanciastymi, kt\u00f3re przypominaj\u0105 ruchy drwalskiej siekiery. Grainier traci wszystko \u2013 rodzin\u0119, dom, sens \u2013 a jednak podejmuje pr\u00f3b\u0119 \u017cycia.<\/strong> Autor splata realizm z oniryzmem. Tytu\u0142owe sny o poci\u0105gach to metafora bezlitosnego czasu przecinaj\u0105cego krajobraz tak, jak strata przecina \u017cycie bohatera. <\/strong>To lektura dla tych, kt\u00f3rzy ceni\u0105 w literaturze milczenie mi\u0119dzy s\u0142owami i potrafi\u0105 dostrzec pi\u0119kno w surowej, dzikiej egzystencji.<\/p>\n Przenosimy si\u0119 do W\u0142och, ale zapomnij o turystycznych folderach z gor\u0105cymi piaskami pla\u017c. Mara Carollo prowadzi nas na p\u00f3\u0142noc, w g\u00f3rskie rejony prowincji Veneto. Tam \u015bledzimy losy g\u0142\u00f3wnej bohaterki \u2013 Cateriny \u2013 na przestrzeni XX wieku. To powie\u015b\u0107 o emancypacji, kt\u00f3ra odbywa si\u0119 w zaciszu wiejskiej kuchni i na kamienistych polach. Caterina to posta\u0107 symboliczna <\/strong>\u2013 uosobienie \u00a0milion\u00f3w kobiet, kt\u00f3rych aspiracje by\u0142y przez dekady t\u0142amszone przez patriarchalny porz\u0105dek i n\u0119dz\u0119.<\/p>\n Co czyni t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 wyj\u0105tkow\u0105 na tle innych sag rodzinnych? Przede wszystkim brak sentymentalizmu w opisie biedy. Carollo nie romantyzuje przesz\u0142o\u015bci; pokazuje j\u0105 jako czas wielkiego trudu i ogranicze\u0144, w kt\u00f3rym marzenie o nauce czytania i pisania by\u0142o aktem buntu. <\/strong>Autorka kunsztownie splata wielk\u0105 histori\u0119 \u2013 dwie wojny \u015bwiatowe, narodziny faszyzmu, powojenny rozw\u00f3j \u2013 z intymnym do\u015bwiadczeniem kobiety, kt\u00f3ra uparcie szuka swojej drogi. To g\u0142\u0119boka analiza tego, jak miejsce urodzenia determinuje nasz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107<\/strong> i ile si\u0142y potrzeba, by zerwa\u0107 z siebie etykiet\u0119 \u201etylko c\u00f3rki\u201d czy \u201etylko \u017cony\u201d.<\/p>\n Z Gruzji dociera do nas g\u0142os tak \u015bwie\u017cy i bezkompromisowy, \u017ce trudno przej\u015b\u0107 obok niego oboj\u0119tnie. Etero, bohaterka powie\u015bci, ma czterdzie\u015bci osiem lat<\/strong>, prowadzi ma\u0142y sklepik w prowincjonalnym miasteczku i jest niezam\u0119\u017cna. W jej \u015brodowisku to niemal wyrok \u2013 etykieta starej panny niesie ze sob\u0105 pogard\u0119 i spo\u0142eczne wykluczenie. Ale Etero ma to w g\u0142\u0119bokim powa\u017caniu<\/strong>. Kocha swoj\u0105 samotno\u015b\u0107, swoj\u0105 wolno\u015b\u0107 i… swoje cia\u0142o, o kt\u00f3rym nikt nigdy nie nauczy\u0142 jej my\u015ble\u0107 z czu\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n Melaszwili dekonstruuje mit szcz\u0119\u015bcia w ma\u0142\u017ce\u0144stwie jako jedynego, naturalnego celu kobiety<\/strong>. Kiedy Etero wdaje si\u0119 w p\u00f3\u017any romans, autorka opisuje to z naturalistyczn\u0105 odwag\u0105. To proza g\u0119sta od zapach\u00f3w chemii gospodarczej, je\u017cyn i potu. To analiza sp\u00f3\u017anionego przebudzenia, kt\u00f3re nie potrzebuje aprobaty otoczenia. <\/strong>Melaszwili pokazuje, \u017ce wolno\u015b\u0107 smakuje najlepiej wtedy, gdy sami ustalamy jej regu\u0142y. Ksi\u0105\u017cka ta jest jak haust zimnej wody \u2013 orze\u017awia, otrze\u017awia. Zostawia z pytaniem o to, ile z naszych codziennych wybor\u00f3w jest naprawd\u0119 naszych, a ile narzuconych przez strach o to, \u201eco ludzie powiedz\u0105\u201d.<\/p>\n Dlaczego tak ch\u0119tnie zagl\u0105damy w mrok? Krymina\u0142 to wsp\u00f3\u0142czesna odmiana moralitetu, w kt\u00f3rej badamy granice wytrzyma\u0142o\u015bci ludzkiej psychiki<\/strong>. Najlepsze krymina\u0142y to te, w kt\u00f3rych zbrodnia jest jedynie pretekstem do pokazania p\u0119kni\u0119\u0107 w strukturze spo\u0142ecznej. To gatunek, kt\u00f3ry pozwala nam bezpiecznie dotkn\u0105\u0107 z\u0142a, a jednocze\u015bnie daje satysfakcj\u0119 z intelektualnej gimnastyki.<\/p>\n Islandia. Surowy, wietrzny fiord; tu zima trwa wieczno\u015b\u0107, a ludzie s\u0105 twardzi jak bazaltowe ska\u0142y<\/strong>. Hildur R\u00fanarsd\u00f3ttir, detektywka walcz\u0105ca z w\u0142asnymi traumami, to jedna z najbardziej intryguj\u0105cych bohaterek literackich ostatnich lat. R\u00e4m\u00f6 \u0142\u0105czy przesz\u0142o\u015b\u0107 z tera\u017aniejszo\u015bci\u0105. Wykorzystuje islandzki folklor i zderza go z brutaln\u0105 nowoczesno\u015bci\u0105.<\/p>\n W tej ksi\u0105\u017cce sam krajobraz jest aktywnym uczestnikiem zbrodni. \u015anieg zaciera \u015blady, wiatr zag\u0142usza krzyki. Izolacja sprawia, \u017ce l\u0119k staje si\u0119 fizycznie odczuwalny<\/strong>. Intryga kryminalna jest misternie zaplanowana, ale to relacja Hildur z fi\u0144skim sta\u017cyst\u0105 Jakobem nadaje ca\u0142o\u015bci ludzki, ciep\u0142y wymiar. To krymina\u0142 dla czytelnik\u00f3w, kt\u00f3rzy wol\u0105 g\u0119st\u0105 atmosfer\u0119 niepokoju i pog\u0142\u0119biony rys psychologiczny<\/strong> od krwawych opis\u00f3w.<\/p>\n G\u0105sienica-Zawadzka zabiera nas do Zakopanego, kt\u00f3re jest duszne, hermetyczne i pe\u0142ne niewypowiedzianych krzywd<\/strong>. Ciemi\u0119\u017cyca <\/em>to thriller psychologiczny, w kt\u00f3rym z\u0142o nie przychodzi z zewn\u0105trz \u2013 ono l\u0119gnie si\u0119 wewn\u0105trz rodziny. G\u0142\u00f3wna bohaterka, Anka, wraca do rodzinnego domu, by zaj\u0105\u0107 si\u0119 schorowan\u0105 matk\u0105. Tam wpada w paj\u0119czyn\u0119 toksycznej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra dusi skuteczniej ni\u017c p\u0119tla i truje mocniej ni\u017c soki ciemi\u0119\u017cycy kwitn\u0105cej na hali.<\/strong><\/p>\n Autorka wykorzystuje lokalny koloryt, ale robi to bez uprawiania cepeliady. Zakopia\u0144ska spo\u0142eczno\u015b\u0107 jest tu pokazana jako mechanizm kontroli<\/strong>, gdzie ka\u017cdy wie wszystko o wszystkich, a jednocze\u015bnie nikt nie widzi tragedii dziej\u0105cej si\u0119 tu\u017c za \u015bcian\u0105. Ciemi\u0119\u017cyca<\/em> to analiza domu, kt\u00f3ry zamiast azylu staje si\u0119 klatk\u0105.<\/strong> Napi\u0119cie budowane jest tu przez niedopowiedzenia; przez drobne gesty matki, kt\u00f3ra manipuluje c\u00f3rk\u0105. To lektura rzucaj\u0105ca \u015bwiat\u0142o na ciemn\u0105 stron\u0119 macierzy\u0144stwa i wi\u0119z\u00f3w krwi.<\/p>\n Krymina\u0142 elegancki jak japo\u0144ska kaligrafia.<\/strong> Mamy tu klasyczny motyw \u201emorderstwa w zamkni\u0119tym pokoju\u201d, ale podany w spos\u00f3b tak wyrafinowany, \u017ce zachodni autorzy mog\u0105 tylko pozazdro\u015bci\u0107. Biznesmen ginie od trucizny w swojej kawie, a jedyna osoba maj\u0105ca motyw i mo\u017cliwo\u015bci \u2013 jego \u017cona \u2013 ma \u017celazne alibi.<\/p>\n To, co zachwyca w prozie Higashino, to precyzja. Tu nie ma zb\u0119dnych s\u0142\u00f3w. Ca\u0142e \u015bledztwo jest intelektualnym pojedynkiem mi\u0119dzy detektywem a podejrzan\u0105. To analiza zbrodni doskona\u0142ej, wynikaj\u0105ca ze zrozumienia ludzkiej psychiki i praw fizyki<\/strong>. Czytelnik zostaje wci\u0105gni\u0119ty w gr\u0119, w kt\u00f3rej musi wa\u017cy\u0107 ka\u017cdy szczeg\u00f3\u0142. To krymina\u0142 dla analitycznych umys\u0142\u00f3w; dla tych, kt\u00f3rzy kochaj\u0105 zagadki logiczne i chc\u0105 poczu\u0107 specyficzny, ch\u0142odny dystans japo\u0144skiej kultury. Higashino pokazuje, \u017ce najstraszniejsza bro\u0144 \u015bwiata to… nasz ludzki umys\u0142.<\/strong><\/p>\n Fikcja jest wspania\u0142a, ale \u017cycie bywa… znacznie bardziej pomys\u0142owe.<\/strong> Gatunek biografii i wspomnie\u0144 prze\u017cywa obecnie sw\u00f3j z\u0142oty wiek, bo jako czytelnicy dojrzeli\u015bmy do tego, by przesta\u0107 szuka\u0107 idea\u0142\u00f3w.<\/strong> Szukamy ludzi prawdziwych; z ich s\u0142abo\u015bciami, b\u0142\u0119dami i chwilami zw\u0105tpienia. Dobra biografia to pr\u00f3ba uchwycenia esencji drugiego cz\u0142owieka, to wej\u015bcie do jego g\u0142owy i serca w momentach, gdy nikt nie patrzy\u0142.<\/p>\n Anna Kami\u0144ska to nasza polska czarodziejka reporta\u017cu. W poni\u017cszej ksi\u0105\u017cce odczarowuje Bieszczady<\/strong>, kt\u00f3re w polskiej popkulturze sta\u0142y si\u0119 niemal wy\u0142\u0105cznie m\u0119skim terytorium ucieczki. Kami\u0144ska oddaje g\u0142os kobietom \u2013 i robi to w spos\u00f3b tak plastyczny, \u017ce podczas lektury sami czujemy zapach b\u0142ota i dymu z ogniska. To historie o kobietach, kt\u00f3re w Bieszczady przyjecha\u0142y nie po to, by \u201erzuci\u0107 wszystko\u201d, ale po to, by wreszcie zacz\u0105\u0107 \u017cy\u0107 na w\u0142asnych warunkach.<\/strong><\/p>\n Las u Kami\u0144skiej jest bytem niemal mitycznym \u2013 daje schronienie, ale r\u00f3wnie\u017c surowo ocenia<\/strong>. Autorka portretuje swoje bohaterki z ogromn\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105, nie ukrywaj\u0105c ich trudnych charakter\u00f3w czy bolesnych przesz\u0142o\u015bci. To opowie\u015b\u0107 o tym, jak natura potrafi uleczy\u0107 to, co zepsu\u0142a cywilizacja, ale te\u017c o cenie, jak\u0105 p\u0142aci si\u0119 za absolutn\u0105 niezale\u017cno\u015b\u0107. <\/strong>J\u0119zyk Kami\u0144skiej jest bogaty i nasycony metaforami. To pozycja obowi\u0105zkowa dla ka\u017cdej kobiety, kt\u00f3ra kiedykolwiek poczu\u0142a si\u0119 zbyt ciasno w ramach miejskiego \u017cycia.<\/p>\n To ksi\u0105\u017cka, kt\u00f3ra zmienia postrzeganie \u015bwiata. Barbara Demick pisze o polityce Kim\u00f3w przez pryzmat brakuj\u0105cych \u017car\u00f3wek i strachu.<\/strong> G\u0142odu, kt\u00f3ry zmusza do jedzenia trawy i mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra musi przetrwa\u0107 w ca\u0142kowitych ciemno\u015bciach. \u015aledz\u0105c losy uciekinier\u00f3w z miasta Chongjin (<\/strong>\uccad\uc9c4\uc2dc<\/strong>)<\/strong>, autorka tworzy portret codzienno\u015bci w pa\u0144stwie totalitarnym.<\/p>\n Si\u0142a tej biografii zbiorowej tkwi w detalu. Demick opisuje, jak systematycznie re\u017cim odbiera ludziom zdolno\u015b\u0107 do krytycznego my\u015blenia<\/strong>, zast\u0119puj\u0105c j\u0105 l\u0119kiem i uwielbieniem dla Wielkiego Przyw\u00f3dcy.<\/strong> Jednak najciekawsza jest tu analiza ludzkiej adaptacyjno\u015bci<\/strong>. Nawet w piekle, jakim by\u0142a Korea P\u00f3\u0142nocna lat 90. podczas Wielkiego G\u0142odu, ludzie pr\u00f3bowali zachowa\u0107 resztki godno\u015bci. Handlowali na czarnym rynku, kochali si\u0119 i marzyli. To lektura, kt\u00f3ra uczy pokory wobec naszych codziennych, zachodnich problem\u00f3w i pokazuje, \u017ce wolno\u015b\u0107 nie jest czym\u015b danym raz na zawsze.<\/strong> To jedna z tych ksi\u0105\u017cek, po kt\u00f3rych przez kilka dni nie chce si\u0119 nic m\u00f3wi\u0107, tylko patrze\u0107 w okno i docenia\u0107 \u015bwiat\u0142o latarni za oknem.<\/p>\n To biografia, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 legendarna \u2013 i nic dziwnego!<\/strong> Magdalena Grzeba\u0142kowska dokona\u0142a niemo\u017cliwego. Wesz\u0142a w sam \u015brodek jednej z najbardziej fascynuj\u0105cych i tragicznych rodzin polskiej kultury i wysz\u0142a z tego z reporta\u017cem, kt\u00f3ry czyta si\u0119 jak najlepszy thriller. Zdzis\u0142aw Beksi\u0144ski, malarz mroku, i jego syn Tomasz, genialny t\u0142umacz i radiowiec. Dwaj m\u0119\u017cczy\u017ani, zamkni\u0119ci w betonowych blokach, kt\u00f3rzy kochali si\u0119 i nienawidzili r\u00f3wnie mocno.<\/strong><\/p>\n Grzeba\u0142kowska wykorzystuje fakt, \u017ce Zdzis\u0142aw obsesyjnie dokumentowa\u0142 \u017cycie rodziny. Dzi\u0119ki temu dostajemy biografi\u0119 \u201e\u017cyw\u0105\u201d \u2013 s\u0142yszymy ich g\u0142osy z nagra\u0144, widzimy ich w sytuacjach domowych, czujemy g\u0119st\u0105 atmosfer\u0119 ich mieszkania wype\u0142nionego muzyk\u0105 i zapachami farb. To analiza trudnej i silnej wi\u0119zi mi\u0119dzy ojcem a synem<\/strong>. Autorka nie ocenia Tomasza za jego trudny charakter, nie stawia pomnika Zdzis\u0142awowi. Pokazuje ich jako ludzi takich, jak my. Pe\u0142nych l\u0119k\u00f3w, z kt\u00f3rymi walczyli na r\u00f3\u017cne sposoby<\/strong> \u2013 jeden przez sztuk\u0119, drugi przez muzyk\u0119 i ucieczk\u0119 w \u015bwiat fantazji. To biografia, kt\u00f3ra boli i fascynuje jednocze\u015bnie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Co najch\u0119tniej czytamy i dlaczego? Oto zestawienie 3 najcz\u0119\u015bciej wybieranych gatunk\u00f3w literackich i propozycji najlepszych lektur z ka\u017cdego z nich. Dzielnice ksi\u0119garni Pr\u00f3ba zaszufladkowania literatury to troch\u0119 jak pr\u00f3ba z\u0142apania wiatru w d\u0142onie \u2013 mo\u017cna poczu\u0107 jego si\u0142\u0119, ale nie da si\u0119 go zamkn\u0105\u0107 w…<\/p>\n","protected":false},"author":24,"featured_media":14709,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[73],"tags":[],"yoast_head":"\nStatystyka na mi\u0119kko<\/h3>\n
Literacka tr\u00f3jca naszych czas\u00f3w<\/h3>\n
Powie\u015b\u0107 obyczajowa<\/h2>\n
1.\u00a0\u00a0\u00a0 Sny o poci\u0105gach \u2013 Denis Johnson, t\u0142um. Tomasz S. Ga\u0142\u0105zka, Wydawnictwo Czarne<\/h3>\n
![\"Jakie](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/6942229146ee7.png?resize=193%2C300&ssl=1\")
<\/a>2.\u00a0\u00a0\u00a0 W cieniu starych cyprys\u00f3w \u2013 Mara Carollo, t\u0142um. Agata Pryciak, Wydawnictwo Ksi\u0105\u017cnica<\/h3>\n
![\"Jakie](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/69991ddff0c81.jpeg?resize=195%2C300&ssl=1\")
<\/a>3.\u00a0\u00a0\u00a0 Kos kos je\u017cyna \u2013 Tamta Melaszwili, t\u0142um. Magdalena Nowakowska, Wydawnictwo Filtry<\/h3>\n
![\"Jakie](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/67381645c1f11.jpeg?resize=207%2C300&ssl=1\")
<\/a>Krymina\u0142 i sensacja<\/h2>\n
1.\u00a0\u00a0\u00a0 Hildur \u2013 Satu R\u00e4m\u00f6, t\u0142um. Karolina Wojciechowska, Wydawnictwo Harper Collins Polska<\/h3>\n
![\"Jakie](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/6773c3b4760d7.jpeg?resize=202%2C300&ssl=1\")
<\/a>2.\u00a0\u00a0\u00a0 Ciemi\u0119\u017cyca \u2013 Maria G\u0105sienica-Zawadzka, Wydawnictwo Otwarte<\/h3>\n
![\"Jakie](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/686e7100a55e1.jpeg?resize=199%2C300&ssl=1\")
<\/a>3.\u00a0\u00a0\u00a0 Rok zemsty \u2013 Keigo Higashino, t\u0142um. Klaudia Ciurka, Grupa Wydawnicza Relacja<\/h3>\n
![\"Jakie](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/69948a698889c.jpeg?resize=205%2C300&ssl=1\")
<\/a>Biografie i wspomnienia<\/h2>\n
1.\u00a0\u00a0\u00a0 Nie dopytuj si\u0119. Historie z Bieszczad\u00f3w. O kobietach, lesie i w\u0119\u017cu w Dolinie Sanu \u2013 Anna Kami\u0144ska, Wydawnictwo Literackie<\/h3>\n
![\"Jakie](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/68dc8ff4a738d.jpeg?resize=210%2C300&ssl=1\")
<\/a>2.\u00a0\u00a0\u00a0 \u015awiatu nie mamy czego zazdro\u015bci\u0107. Zwyczajne losy mieszka\u0144c\u00f3w Korei P\u00f3\u0142nocnej \u2013 Barbara Demick, t\u0142um. Agnieszka Nowakowska, Wydawnictwo Czarne<\/h3>\n
![\"Jakie](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/6501521132f70.jpeg?resize=187%2C300&ssl=1\")
<\/a>3.\u00a0\u00a0\u00a0 Beksi\u0144scy. Portret podw\u00f3jny \u2013 Magdalena Grzeba\u0142kowska, Wydawnictwo Znak<\/h3>\n
![\"Jakie](\"https:\/\/i0.wp.com\/woblink.com\/blog\/wp-content\/uploads\/68653cd0a5b0c.jpeg?resize=211%2C300&ssl=1\")
<\/a>