Jak Stworzyć Idealną Bibliotekę w Domu – Poradnik

Aranżacja wnętrz dla mola książkowego krok po kroku – w domu, mieszkaniu lub małej kawalerce.

Świątynia dumania

Gromadzenie książek to proces intymny; budowanie prywatnego archiwum tożsamości. Kiedy zastanawiamy się, jak urządzić bibliotekę w domu, często skupiamy się początkowo na meblach i kolorach. Ale przecież biblioteczka to również wizualna reprezentacja naszych przekonań, marzeń i fascynacji. Umberto Eco posiadał w swoim domu księgozbiór liczący dziesiątki tysięcy woluminów. Większości z nich nigdy nie przeczytał, co często wprawiało w konsternację jego gości. Włoski pisarz tłumaczył wówczas z uśmiechem, że prywatna kolekcja nie jest trofeum z przeczytanych lektur. Stanowi raczej narzędzie badawcze, zbiór możliwości i obietnicę przyszłej wiedzy. Antybiblioteka – bo tak nazwano ten koncept – uczy nas pokory wobec tego, czego jeszcze nie wiemy.

Własny kącik czytelniczy pełni w naszych domach funkcję sanktuarium. Ściana pełna papierowych edycji oferuje poczucie bezpieczeństwa; otaczanie się przedmiotami o bogatej teksturze i głębokim znaczeniu emocjonalnym obniża poziom stresu. Popkultura wielokrotnie utrwalała w nas archetyp magicznej biblioteki – od uginających się regałów w Hogwarcie, po piętrową salę, którą Bestia ofiarował Belli. Oczywiście, w naszych mieszkaniach – czy to w przedwojennych kamienicach, wielkiej płycie, czy nowoczesnym budownictwie – rzadko dysponujemy baśniowym metrażem. Przestrzeń można jednak zaklinać. Wymaga to odpowiedniego planu, szczypty wyobraźni i sprawdzonych pomysłów.

Czym karmić książkę?

Spróbujmy spojrzeć na książki jak na wrażliwe organizmy. Żyją, oddychają, a w złych warunkach starzeją się i umierają. Przeglądając grafiki pod hasłem „biblioteka w domu – inspiracje” często trafiamy na bajkowe zdjęcia regałów skąpanych w ostrych promieniach słońca. Taki widok, choć fotogeniczny, jest w rzeczywistości wyrokiem śmierci dla naszych ulubionych powieści.

Papier, na którym drukowana jest większość książek, zawiera ligninę. Kiedy lignina wystawiona jest na działanie promieniowania UV (to samo, które jest niebezpieczne dla naszej skóry) oraz tlenu, zachodzi reakcja fotochemiczna. W efekcie proces ten powoduje żółknięcie i kruszenie się stron. Aby tego uniknąć, regały powinny stać w głębi pomieszczenia, a okładki nie powinny być bezpośrednio naświetlane. Kompromisem będzie zastosowanie na szybach bezbarwnych folii z filtrem UV.

Druga ważna kwestia to mikroklimat. Idealna temperatura dla przechowywania papieru to 16–19 stopni Celsjusza przy wilgotności względnej na poziomie 45–55%. Zbyt wysoka wilgotność (powyżej 60%) to zaproszenie dla pleśni i grzybów. Z kolei przesuszone w sezonie grzewczym powietrze (poniżej 30% wilgotności) powoduje kurczenie się kleju, pękanie grzbietów i łamliwość kartek. Projektując przestrzeń na domową biblioteczkę, musimy zatem zadbać o cyrkulację powietrza.

Skoro opanowaliśmy już podstawy fizyki i konserwacji, przejdźmy do projektowania!

Pomysły na domową bibliotekę dla każdego:

• Kawalerki i małe przestrzenie

W małych mieszkaniach, gdzie każdy centymetr podłogi jest na wagę złota, warto spojrzeć w górę. Jeśli mieszkasz w wysokiej kamienicy, postaw na sięgające sufitu regały zbudowane wokół drzwi do pokoju. Górne, trudniej dostępne partie to idealne miejsce na tomy czytane rzadziej, kolekcje czy archiwalia.

Aby dostać się do najwyższych półek, możemy zainspirować się wiktoriańskimi czytelniami i zainstalować metalową prowadnicę z przesuwną drabinką. Taki element staje się natychmiast głównym punktem dekoracyjnym całego mieszkania, nadając mu szlachetnego charakteru. Jeśli drabinka zajmuje zbyt wiele miejsca, świetną alternatywą są eleganckie, drewniane stopnie biblioteczne. Na co dzień mogą pełnić funkcję kwietnika lub dodatkowego stolika.

A jeśli Twoje mieszkanie ma niski sufit? Regał może wtedy pełnić rolę ścianki oddzielającej aneks sypialniany od strefy dziennej. Ażurowa konstrukcja bez tylnej płyty pozwoli światłu przepływać przez mieszkanie, a książki staną się zapewniającym intymność parawanem. Dobrym pomysłem dla małych wnętrz jest również wbudowanie półek w ramy łóżka lub schody antresoli.

• Alkowa introwertyka: wykusze i wnęki

Dla wielu z nas czytanie to rodzaj ucieczki. Pragniemy odgrodzenia się od reszty domowników, stworzenia bezpiecznego azylu. Wykusze, głębokie wnęki okienne i nieoczywiste zakamarki to miejsca, które aż się proszą o zamienienie ich w mikro-biblioteki.

Zabudowanie wykusza to proces wymagający precyzji. Dolna część pod oknem może zostać przekształcona w tapicerowane siedzisko. Podnoszone wieko pozwoli ukryć rzadziej używane przedmioty, a prostopadłe ściany wykusza zyskają płytkie półki na książki. Przy projektowaniu takiego kącika warto zwrócić uwagę na dobór tkanin. Skoro siedzisko znajduje się blisko okna, materiał tapicerski musi być odporny na blaknięcie i działanie promieni słonecznych.

Decydując się na czytelnię w oknie, musimy też pomyśleć o wieczorach. Naturalne światło znika, a my potrzebujemy precyzyjnie nakierowanego oświetlenia. Idealnym rozwiązaniem są kinkiety na ruchomych ramionach montowane bezpośrednio do drewnianych boków regału. Taka konstrukcja pozwala na płynne regulowanie kąta padania światła i tworzy kameralną atmosferę.

• Korytarze pełne opowieści

Przedpokoje i korytarze często służą wyłącznie do szybkiego przemieszczania się między sypialnią a łazienką. Tymczasem są to doskonałe miejsca na stworzenie domowej biblioteki!

Tradycyjne regały mają często 30 centymetrów i mieszczą segregatory czy albumy. Jeśli jednak przeznaczymy korytarz wyłącznie na beletrystykę, możemy stworzyć płytką zabudowę, która nie zaszkodzi ergonomii. Przepisy budowlane nakazują, by korytarz w mieszkaniu miał przynajmniej 120 cm szerokości; często ma więcej. Zabierając 15 cm na regał wciąż pozostawiamy swobodne przejście, a zyskujemy ścianę literatury.

Korytarz wyłożony książkami ma jeszcze zaletę: poprawia warunki akustyczne. Długie i wąskie pomieszczenia mają tendencję do generowania nieprzyjemnego echa. Różnorodna faktura tysięcy grzbietów książek działa jak dyfuzor akustyczny. Rozprasza fale dźwiękowe i sprawia, że mieszkanie staje się cichsze.

•  Ściana wyobraźni – wielki projekt w salonie

Jeśli dysponujemy dużym, reprezentacyjnym salonem, możemy zdecydować się na zamianę głównej ściany – tej, na której zazwyczaj wisi telewizor – w ołtarz literatury. To symboliczna deklaracja miłości do książek. Taki projekt wymaga jednak starannej kompozycji, by nie przytłoczyć całego wnętrza.

Zamiast jednolitej zabudowy, rozważ zastosowanie inspirowanych złotą erą modernizmu systemów modułowych. Opierają się one na delikatnych, stalowych drabinkach mocowanych do ściany, na których zawiesza się drewniane półki. Ściana za książkami pozostaje widoczna, co nadaje przestrzeni lekkości.

Aby ściana w salonie nie przypominała chaotycznego antykwariatu, należy wprowadzić w niej puste przestrzenie. Zostawienie co trzeciej półki w połowie pustej przełamuje monotonię rzędów książek. Można postawić na niej małą rzeźbę, stary aparat fotograficzny czy pamiątkowe bibeloty. Telewizor, jeśli jest niezbędny, można ukryć za zintegrowanymi z biblioteczką przesuwnymi panelami lub wkomponować go do układanki.

• Gabinet ciszy

Dla nielicznych szczęśliwców, którzy mogą przeznaczyć osobny pokój wyłącznie na bibliotekę, możliwości są w zasadzie nieograniczone. To tu możemy pozwolić sobie np. na klasyczną estetykę dark academia, która od lat święci triumfy w świecie designu. Ściany warto pomalować na głęboki odcień granatu, szmaragdowej zieleni lub wina. Ciemne kolory sprawiają, że pokój ma nastrojowy klimat, a kolorowe grzbiety woluminów błyszczą na ich tle jak cenne klejnoty.

W oddzielnym gabinecie możemy pokusić się o ciężką, dębową boazerię i zabudowę narożną. Ważnym elementem takiej przestrzeni jest biurko – solidne, drewniane, być może zdobycz z targu staroci. Podłoga powinna być miękka; puszysty, wełniany dywan wytłumi kroki, wzmacniając atmosferę skupienia.

W tak zaaranżowanym pokoju doskonale sprawdzą się panele akustyczne ukryte za regałami oraz grube, welurowe zasłony w oknach. Odpowiednia izolacja sprawi, że hałas ulicy i zgiełk codziennych spraw nie naruszą Twojego spokoju.

• Poddasza, skosy i schody

Mieszkania na poddaszu oraz domy wielopoziomowe obfitują w tak zwane „trudne przestrzenie”. Skosy dachu, wnęki pod schodami czy niskie ścianki często pozostają niewykorzystane, stając się królestwem kurzu. Dla książek są to jednak miejsca idealne!

Zabudowa pod schodami to klasyka gatunku, która doczekała się wielu reinterpretacji. Zamiast zamykać przestrzeń frontami szaf, otwórzmy ją na literaturę. Stopniowanie wysokości półek i dopasowanie ich do nachylenia schodów tworzy dynamiczną, geometryczną kompozycję.

Jeszcze bardziej wdzięcznym tematem są poddasza. Jego niskie ścianki mają często od 80 do 120 cm wysokości. Zbudowanie wzdłuż nich długiego, niskiego regału to wyśmienity pomysł. Blat takiego mebla może służyć do eksponowania pięknych albumów, a przestrzeń pod spodem idealnie pomieści tradycyjne książki. Taka aranżacja wymaga precyzyjnego przycięcia drewna – warto wtedy zatrudnić fachowca, który idealnie dopasuje półki do konstrukcji więźby.

• Kolorystyka domowej biblioteki

Wybór tła dla naszej kolekcji książek wpłynie na to, jak będziemy ją odbierać. Zasadniczo mamy do wyboru dwie ścieżki: minimalizm lub nasycenie.

Decydując się na skandynawskie biele, szarości lub beże sprawiamy, że mebel znika. Ściana staje się neutralnym płótnem, a to książki stają się głównymi aktorami. Kolorowe grzbiety wychodzą na pierwszy plan, ożywiając wnętrze. Takie rozwiązanie polecam do małych pomieszczeń, by nie przytłoczyć ich ciemnymi meblami.

Jeśli pokój jest ciut większy, możemy poszaleć z nasyconymi kolorami. Regał pomalowany na węglowy grafit lub ciemną śliwkę daje klasyczny, teatralny efekt. Ciemne tło maskuje niedoskonałości ułożenia książek i optycznie wyrównuje ich różnorodne formaty. Jeśli Twoja kolekcja jest chaotyczna, stara i pożółkła (co ma swój urok!), umieszczenie jej w ciemnym regale uspokoi kompozycję. Ciemne kolory świetnie współgrają z mosiężnymi uchwytami, litym drewnem i skórzanymi oprawami.

• Oświetlenie

W kontekście czytelnictwa dobór opraw i żarówek to sprawa najwyższej wagi. Musimy pogodzić dwie potrzeby: ochronę papieru oraz komfort naszych oczu.

Najlepszym rozwiązaniem do doświetlania samych półek są taśmy LED umieszczone w aluminiowych profilach z mleczną osłonką. Diody LED nie emitują ciepła, co gwarantuje bezpieczeństwo zbiorów.

Kluczowym parametrem dla oświetlenia w bibliotece jest temperatura barwy. Chłodne światło (powyżej 4000K) pobudza organizm i pasuje do biur, jednak w domowej strefie relaksu poszukujemy ukojenia. Wybierajmy żarówki o temperaturze ciepłej bieli – między 2700K a 3000K.

Pozostaje jeszcze oświetlenie punktowe. Tu sprawdzą się ustawione tuż za fotelem lampy podłogowe ze stabilnym kloszem, które dostarczą światło na czytaną stronę, nie rażąc przy tym w oczy.

• Sztuka układania książek

Sposób, w jaki ułożysz książki na nowym regale, może być odzwierciedleniem Twojej osobowości. To tutaj toczy się wieczny spór między estetami a bibliotekarzami.

Klasyczne układy opierają się na logice: alfabetycznie według autorów, chronologicznie, tematycznie. Zaletą tej metody jest łatwość odnalezienia konkretnego tytułu w kilka sekund. Tak ułożone rzędy książek różnej wielkości i koloru mogą jednak stanowić wizualny zgrzyt.

Prawdziwą furorę (lub powód do oburzenia tradycjonalistów) robi od kilku lat układ chromatyczny, czyli „tęczowa biblioteka”. Książki układa się według kolorów grzbietów, tworząc płynne przejścia od bieli, przez żółcie, czerwienie, błękity, aż po czerń. Z punktu widzenia designu efekt jest oszałamiający – regał staje się dziełem sztuki. Przeciwnicy zarzucają tej metodzie brak praktyczności. Pamiętaj jednak, że ludzki mózg doskonale koduje kolory. Bardzo często nie pamiętamy tytułu ani nazwiska autora, ale z całą pewnością przypominamy sobie grafikę z okładki.

Niezależnie od obranej metody warto różnicować poziomy. Zamiast ustawiać wszystkie tomy w pionie, co kilkadziesiąt centymetrów stwórz poziomy stos kilku książek. Półki zyskają subtelną dynamikę, a poziome wieże mogą posłużyć jako podpórki dla sąsiadujących tomów.

• Siedziska – ergonomia zatopienia się w tekście

Biblioteka pozbawiona miejsca do siedzenia jest tylko magazynem. Cały sens projektowania tej przestrzeni sprowadza się do wzięcia tomu do ręki i zapadnięcia się w komfortowym meblu. Siedzisko czytelnicze to inwestycja na lata, która musi łączyć estetykę z wygodą.

Jeśli lubisz angielską klasykę, świetnym wyborem będzie tzw. Uszak (wingback chair). Charakterystyczne „uszy” wystające z boków oparcia nie powstały jedynie dla ozdoby. W starych, słabo ogrzewanych domach chroniły twarz czytelnika przed przeciągami i zatrzymywały ciepło bijące od kominka. Dziś te uszy oferują nam przytulność; izolują nas od reszty pokoju i pozwalają oprzeć na nich zmęczoną głowę. Niezależnie od formy fotela, warto zwrócić uwagę na głębokość siedziska (ważne, jeśli podkulasz nogi do czytania) oraz wysokość podłokietników, które muszą stanowić solidne wsparcie dla rąk trzymających książkę.

• Literatura i natura – bezpieczne gatunki roślin doniczkowych

Obecność roślin poprawia koncentrację i dotlenia umysł, jednak w domowej bibliotece musimy uważać na wspomnianą wcześniej fizykę. Książki nie znoszą wysokiej wilgotności. Egzotyczne paprocie, kalatee, monstery czy storczyki wymagają częstego zraszania i parują wodą. Ustawienie ich na półkach ze starymi tomami to recepta na kłopoty.

Idealne będą rośliny sucholubne, o niskim stopniu parowania, gromadzące wodę w liściach. Zamiokulkas przetrwa w warunkach mniejszego nasłonecznienia, nie wymagając zraszania. Równie doskonałym wyborem są sansewierie (wężownice), które oczyszczają powietrze, a jednocześnie tolerują suche powietrze i rzadkie podlewanie.

Doniczki ze zwisającymi pędami (np. epipremnum) można ustawiać na najwyższych partiach regałów. Roślina przełamie surową geometrię półek, a Ty zyskasz poczucie, że Twoja domowa biblioteka to organizm w pełni żywy.

• Znakowanie i konserwacja

Jeśli chcemy pokusić się o wisienkę na torcie personalizacji zbiorów, warto zainwestować w osobisty stempel. Stare biblioteki szlacheckie czy uniwersyteckie zawsze posiadały swoje systemy znakowania, co budowało prestiż kolekcji. W domowym zaciszu z powodzeniem możemy zaadaptować te tradycje.

Ekslibris (łac. ex libris – z ksiąg) to znak własnościowy. Najczęściej spotykany jest w formie ozdobnej pieczątki lub niewielkiej, drukowanej karteczki wklejanej na wewnętrzną stronę okładki. Zamówienie własnego exlibrisu u grawera to wspaniały sposób na zacieśnienie relacji ze swoim zbiorem. Sam proces ostrożnego stemplowania nowo zakupionej powieści staje się cudownym rytuałem.

Kolejną kwestią jest regularna konserwacja. Domowe regały to magnes na kurz, który przyciąga wilgoć i roztocza. Do czyszczenia księgozbioru nie używamy wilgotnych ściereczek ani silnych detergentów, które mogłyby zniszczyć oprawy. Zamiast tego warto wyposażyć się w delikatne miotełki z piór lub specjalne pędzle. Przynajmniej raz w roku każda książka powinna zostać wyjęta z półki, otwarta i lekko przewietrzona. Przekartkowanie pozwala na rozluźnienie bloków papieru i zapobiega sklejaniu się kartek pod wpływem wilgoci.

Pamiętajmy również o zapobieganiu inwazji szkodników. Warto rozłożyć na tylnych partiach półek saszetki z naturalnymi ziołami (suszona lawenda, wrotycz, goździki). Ten sposób skutecznie odstrasza nieproszonych gości, a dodatkowo nadaje pomieszczeniu piękny zapach. Tworzenie biblioteki to przecież proces ciągły; to codzienna dbałość, ułożenie i opieka, które sprawiają, że książki odpowiadają nam tym samym – latami wiernej służby, zachowaną estetyką i zaproszeniem do eksplorowania wyśnionych światów.

Najpiękniej wydane książki, które ozdobią Twoje półki:

Klasyka literatury

• Odyseja (w. ilustrowane) – Homer, tłum. Lucjan Siemieński, Wydawnictwo MG

Starożytny epos o tułaczce Odysa do Itaki to jeden z fundamentów zachodniej kultury. Antyczna opowieść o walce z przeciwnościami losu, morskich potworach, gniewie bogów i miłości pozostaje aktualna do dziś. Odyseusz to archetyp homo viator. Jego przygody ukazują życie jako wędrówkę. A jej kres – dom – to odnalezienie sensu, własnej tożsamości, harmonii. Jak czytamy w wierszu Leopolda Staffa: „każdy z nas jest Odysem co wraca do swej Itaki”.

• Chłopi (w. kolekcjonerskie) – Władysław Stanisław Reymont, Wydawnictwo Arkadia

  

Słynna epopeja Reymonta, nagrodzona Nagrodą Nobla, to niedościgniony portret polskiej wsi. Rytm życia wyznaczają zmieniające się pory roku oraz odwieczne namiętności: ziemia, władza i miłość. Kolekcjonerska edycja od Wydawnictwa Arkadia to prawdziwy klejnot do korony Twojej biblioteki. Piękna oprawa, zdobienia i dbałość o detal sprawiają, że czytanie o losach Boryny, Antka i Jagny staje się wyjątkowym doznaniem.

• Frankenstein – Mary Shelley, Wydawnictwo Penguin Books (książka w j. angielskim)

Powieść Mary Shelley to klasyk gotyckiego horroru, a przy tym wspaniała opowieść o samotności, odpowiedzialności i granicach ludzkiej ambicji. Oryginalne wydanie z serii Penguin Clothbound Classics zyskało status ikony w świecie estetyki książkowej. Twarda, płócienna oprawa ozdobiona subtelnym wzorem nawiązującym do fabuły ucieszy oko każdego estety.

Thriller

• Zimne bagno – Liza Marklund, tłum. Elżbieta Frązak-Nowotny, Wydawnictwo Czarna Owca

  

Szwedzki kryminał, w którym przeszłość powraca z siłą niszczycielskiego żywiołu. Jest pandemiczny rok 2020, ale fabuła wraca do tajemnicy sprzed lat związanej z zaginięciem żony policjanta. Surowy krajobraz skandynawskiej północy wchłania sekrety jak bagno. Wydawnictwo Czarna Owca postawiło na dopracowaną oprawę graficzną, która idealnie oddaje chłodny, niepokojący ton powieści. Okładka zachwyca kolorystyką i subtelnymi zdobieniami.

• Ptaki i inne opowiadania – Daphne Du Maurier, tłum. Marek Cegieła, Wydawnictwo Albatros

Tom gromadzi sześć znakomitych opowiadań Daphne du Maurier – brytyjskiej mistrzyni grozy, suspensu i niepokoju, jednej z najwybitniejszych pisarek XX wieku. Każde z tych opowiadań odsłania inną twarz lęku. Historie łączy motyw osamotnienia i wyobcowania człowieka. Natura nie jest w nich jedynie tłem – potrafi wymknąć się spod kontroli, odwrócić role i przypomnieć człowiekowi, że wcale nie jest panem świata. Wydawnictwo Albatros przygotowało to wydanie w ramach swojej ekskluzywnej serii – twarda oprawa, zdobienia i piękna typografia czynią z tej książki prawdziwe dzieło sztuki.

Romans

• Kuszenie (ilustrowane brzegi) – Katarzyna Berenika Miszczuk, Wydawnictwo Mięta

  

Wciągająca powieść przesiąknięta słowiańskim folklorem, humorem i zmysłowością. Zaczyna się niewinnie – ucieczką z miasta. Ewa ma trzydzieści lat i mieszka z matką, babką i prababką, ale pewnego dnia mówi: dość. Rzuca pracę i rusza w Bieszczady, gdzie trafia na stary pensjonat zwany Mnichówką. Budynek ma złą sławę, a miejscowi – w tym przystojny Adam – robią wszystko, by wybić jej z głowy pomysł zakupu. Ewa jednak zamiast się wycofać, zaczyna grzebać w przeszłości domu. Wyjątkowość tego wydania polega na zastosowaniu barwionych brzegów kart, które tworzą piękny wzór, gdy książka leży zamknięta.

• Księgi zapomnianych żyć (ilustrowane brzegi) – Bridget Collins, tłum. Joanna Wołyńska, Wydawnictwo Czwarta Strona

Fascynująca opowieść z elementami realizmu magicznego. Świat przedstawiony to miejsce, w którym najtrudniejsze wspomnienia można wydać introligatorom, którzy oprawiają je w księgi i wymazują z pamięci właściciela. Główny bohater odkrywa jednak mroczną cenę takiego zapomnienia.  Jednak to nie jedyny wątek tej powieści – to przede wszystkim ujmująca historia zakazanej miłości mężczyzny do mężczyzny. Wydanie Czwartej Strony zachwyca pięknie malowanymi krawędziami kartek oraz grafiką, która idealnie współgra z motywem przewodnim.

Varia

• Wystarczy – Wisława Szymborska, Wydawnictwo Znak

  

Ostatni tom wierszy polskiej noblistki. Szymborska z właściwą sobie lekkością, humorem i intelektualną precyzją żegna się ze światem. Zostawia nas z refleksjami nad codziennością, przemijaniem i sztuką zachwytu nad prostymi rzeczami. Wydawnictwo Znak przygotowało edycję subtelną, dającą poezji odpowiednią przestrzeń. Szlachetny papier, przemyślana typografia i estetyczna oprawa czynią z tej niewielkiej książeczki przedmiot wyjątkowy.

• Nieznane więzi natury – Peter Wohlleben, tłum. Ewa Kochanowska, Wydawnictwo Otwarte

Pasjonująca podróż do świata przyrody, w której ceniony leśnik odkrywa przed nami zależności łączące rośliny, zwierzęta i klimat. Wohlleben pisze z niezwykłą pasją, a my zaczynamy patrzeć na las z zupełnie nowej perspektywy. Drzewa to nie tylko surowiec na meble, korniki to nie tylko szkodniki, a wilki to nie tylko groźne drapieżniki. Wszystkie organizmy ekosystemu są ze sobą powiązane i wszystkie są potrzebne. Tom od Wydawnictwa Otwarte charakteryzuje się przepiękną oprawą z roślinnymi motywami i twardym grzbietem.

• Księga lata – Tove Jansson, tłum. Halina Thylwe, Wydawnictwo Czarne

  

Ciepła, pełna mądrości i spokoju powieść autorki kultowych Muminków. Księga lata opowiada o relacji małej dziewczynki i jej babci, spędzających lato na niewielkiej wyspie – miejscu, gdzie „zawsze wiało”. Ich wakacje płyną niespiesznie: trochę gości, trochę dziecięcych psot, kapryśna pogoda i sekretne wyprawy na pobliskie wyspy. Jednocześnie to piękne studium dorastania, starości, straty i zachwytu nad surowym pięknem przyrody. Oprawa książki jest czysta, jasna i pełną wdzięku; twarda okładka, matowy papier i minimalistyczna grafika doskonale oddają klimat tekstu.