Dmitry Glukhovsky Literatura piękna

Dmitry Glukhovsky Literatura piękna

Dmitry Glukhovsky to rosyjski pisarz, dziennikarz, były korespondent wojenny i prezenter telewizyjny. Jest pomysłodawcą i autorem serii „Metro 2033”. Ma na swoim koncie 9 powieści i zbiorów opowiadań. Zajmuje się przede wszystkim pisaniem książek z pogranicza nurtów science-fiction i fantastyki. W większości powieści podejmuje się opisania wizji przyszłości.

Książki Glukhovsky’ego osiągnęły sukces nie tylko w Rosji

W 2005 roku ukazała się pierwsza powieść Glukhovsky’ego „Metro 2033”. Pisarz przedstawił w niej świat po katastrofie nuklearnej. Ludzie, którzy przeżyli, zmuszeni są do życia w podziemiach, w tunelach moskiewskiego metra. Pod ziemią toczą walkę o przetrwanie oraz kontrolę nad zapasami żywności, broni, energii czy wody. Na dodatek na powierzchni grasują zmutowane zwierzęta. Głównym bohaterem trzech części cyklu jest młody chłopak Artem, który w tunelach moskiewskiego metra podejmuje się różnych niebezpiecznych misji. Książki Glukhovsky’ego osiągnęły sukces nie tylko w Rosji, ale również za granicą. Pisarze zainspirowani powieściami Glukhovsky’ego zaczęli tworzyć swoje wersje postapokaliptycznych opowieści. Z tą różnicą, że lokowali swoje historie w systemach metra innych miast i państw, np. w Petersburgu, Mińsku czy Mediolanie. Początkowo były to wydania fanowskie, dostępne w internecie, ale na fali popularności książek Glukhovsky’ego powieści zaczęły ukazywać się pod oficjalnym szyldem Uniwersum Metro 2033. Do tej pory w Rosji ukazało się przeszło 100 książek w tej serii. W Polsce wszystkie książki Glukhovsky’ego wydało wydawnictwo Insignis.

Gry komputerowe na podstawie powieści Glukhovsky’ego

Na podstawie powieści Glukhovsky’ego powstały trzy gry komputerowe, dobrze przyjęte przez graczy i krytyków. Są to gry typu FPS (first-person shooter), w których gracz śledzi fabułę z perspektywy pierwszoosobowej postaci. W trakcie gry musi rozwiązywać zadania i posługiwać się różnymi przedmiotami, głównie bronią palną.

W „Metrze 2033” gracz wciela się w postać Artema, dobrze znanego bohatera książek Glukhovsky’ego. Chłopak jest jednym z ocalałych zamieszkujących tunele moskiewskiego metra. Dostaje zadanie dotarcia do legendarnego Polis, stacji znajdującej się w centralnej części układu tuneli metra. Zadaniem bohatera jest poinformowanie mieszkańców Polis o zbliżającym się niebezpieczeństwie. Po drodze Artem stawia czoła różnym przeszkodom i przeciwnościom losu – zalanym tunelom, mutantom, przedstawicielom innych frakcji, a także ograniczonym zasobom żywności i amunicji. W drugiej części gry zwiększa się częstotliwość ataków mutantów, a w trzeciej pt. „Metro: Last Light” gracz steruje Artemem, który został zmuszony do wyjścia z metra. Ma za zadanie zbadanie świata na powierzchni oraz odszukanie innych ocalałych z katastrofy.

Pozostałe książki

Oprócz serii „Metro 2033” Dmitry Glukhovsky ma na swoim koncie trzy powieści – „Czas zmierzchu” (2007), „FUTU.RE” (2013) i „Tekst” (2017). Pierwsza z nich porównywana jest do „Kodu Leonarda da Vinci”. Główny bohater, tłumacz Dmitrij Aleksiejewicz, dostaje zadanie przetłumaczenia pamiętnika hiszpańskiego konkwistadora. W trakcie pracy nad przekładem świat zaczynają dotykać klęski żywiołowe – trzęsienia ziemi, huragany, tsunami, susze i pożary. W dziwny sposób te zdarzenia łączą się z przygodami bohatera tłumaczonej książki. „FUTU.RE”, powieść, która ukazała się w 2013 roku, to wizja przyszłości, w której ludzie pokonali barierę śmierci. Natomiast w swojej najnowszej książce pt. „Tekst” Glukhovsky łączy thriller, kryminał noir i dramat. Jest to do tej pory najbardziej realistyczna powieść w jego dorobku. To opowieść o niebezpieczeństwie związanym z całkowitym przeniesieniem swojego życia do sieci.

Typ publikacji

Cena

Serie wydawnicze

Format

Wydawcy

Sortuj według:
Zyskujące popularność
Wybrane filtry:

Co znajdziesz w kategorii: Literatura piękna

„Literatura piękna” to jedna z najszerszych kategorii, głównie ze względu na to, że jej granice są bardzo niewyraźne. Książki w tej kategorii często znajdują się na styku kilku gatunków, w wielu powieściach autorzy bawią się formą, eksperymentują z wykorzystywaniem różnych stylów literackich. Za jeden z najbardziej wyrazistych polskich przykładów można uznać prozę Andrzeja Stasiuka, która ma w sobie elementy autobiografii, reportażu, eseju i opowieści na granicy snu i jawy, a czasem nawet poezji. Kategoria „Literatura piękna” zawiera w sobie dzieła najwybitniejszych pisarzy wyróżnionych prestiżowymi nagrodami międzynarodowymi – Noblem, Pulitzerem, nagrodą Goncourtów czy Man Booker Prize ‒ oraz polskimi – Literacką Nagrodą Nike, Nagrodą Kościelskich, Angelusem, Literacką Nagrodą Gdynia, Paszportem „Polityki”. W tej kategorii znajdują się dzieła zarówno klasyków literatury, jak i pisarzy współczesnych oraz młodego pokolenia. Dlatego obok takich nazwisk jak Aleksander Dumas („Trzej muszkieterowie”, „Hrabia Monte Christo”), Fiodor Dostojewski („Idiota”, „Zbrodnia i kara”), Edgar Allan Poe, Marcel Proust („W stronę Swanna”), Charles Dickens („Oliver Twist”) znajdują się Łukasz Orbitowski („Tracę ciepło”), Wojciech Kuczok („Czarna”, „Gnój”), Eleanor Catton („Wszystko, co lśni”) czy Lauren Groff („Fatum i furia”). W tej kategorii znajdą coś dla siebie zarówno kobiety, jak i mężczyźni, ludzie w podeszłym, średnim i młodym wieku. „Literatura piękna” oferuje nie tylko rozrywkę, ale również możliwość poznania innych, często bardzo odległych kultur. W wielu powieściach zaciera się granica między realizmem a fikcją, a jednym z najciekawszych nurtów z pogranicza świata materialnego i metafizycznego jest realizm magiczny, którego przedstawiciele należą do najważniejszych współczesnych pisarzy (Olga Tokarczuk, Haruki Murakami, Salman Rushdie, Jorge Luis Borges).