Helena Łuczywo

Helena Łuczywo jest polską dziennikarką, współzałożycielką oraz długoletnią zastępczynią redaktora naczelnego „Gazety Wyborczej”, a także działaczką opozycyjną w okresie PRL.

Helena Łuczywo w opozycji

Helena Łuczywo z domu Chaber urodziła się 18 stycznia 1946 roku w Warszawie. Jest córką działaczy komunistycznych żydowskiego pochodzenia, Doroty (Debory) z dobu Guter oraz Ferdynanda Chabera. W 1969 roku przyszła dziennikarka ukończyła Wydział Ekonomii Politycznej na Uniwersytecie Warszawskim (na uczelni tej studiowała także w latach 70. anglistykę). Od 1967 roku Helena Łuczywo była członkinią Związku Młodzieży Socjalistycznej. W kolejnym roku brała aktywny udział w strajkach studenckich, co skutkowało czasowym relegowaniem jej ze studiów.

W okresie PRL dziennikarka była aktywną działaczką opozycyjną – od 1976 roku współpracowała z Komitetem Samoobrony Społecznej „KOR”. Łuczywo brała udział w założeniu w 1977 roku pisma „Robotnik”, dwutygodnika wydawanego przez współpracowników Komitetu Obrony Robotników i redagowała go do roku 1981. Przez chwilę, dosłownie jeden rok szkolny (1977/1978), Helena Łuczywo pracowała jako nauczycielka angielskiego w XVIII Liceum Ogólnokształcącym im. Jana Zamoyskiego w Warszawie, skąd została zwolniona z przyczyn politycznych. Potem zarobkowo zajmowała się tłumaczeniami. W latach 1980-1981 Łuczywo pracowała jako korespondentka pisma „Daily Telegraph”, a w 1981 roku została redaktorką naczelną niezależnej Agencji Prasowej „Solidarność”.

Od stanu wojennego do wolnej Polski

Początek stanu wojennego (ponad rok) Helena Łuczywo spędziła w ukryciu. W 1982 roku, po śmierci Jerzego Zielińskiego, została ona redaktorką naczelną „Tygodnika Mazowsze”, które w tamtym czasie było największym pismem podziemnej „Solidarności”. Zajmowała to stanowisko do roku 1989. Wtedy też uczestniczyła w ramach rozmów Okrągłego Stołu jako przedstawicielka strony opozycyjnej w obradach zespołu ds. mediów.

W tym samym roku 1989 Helena Łuczywo była jedną z osób zakładających „Gazetę Wyborczą” i objęła stanowisko zastępczyni redaktora naczelnego. W okresie od 1990 do 1998 roku pełniła rolę prezeski spółki wydawniczej Agora-Gazeta, a od 2004 roku była wiceprezeską zarządu Agory. W związku z chorobą Adama Michnika pełniła w zasadzie rolę redaktorki naczelnej „Gazety Wyborczej” w latach 2004-2007. Helena Łuczywo odeszła na emeryturę w roku 2009.

Prywatnie Helena Łuczywo była żoną działacza opozycji demokratycznej oraz organizatora podziemnej poligrafii w czasach PRL, Witolda Łuczywo. Para ma córkę Łucję.

Nagrody i wyróżnienia Heleny Łuczywo

Helena Łuczywo została nagrodzona Harvard University Niemann Foundation Lyons Award for Conscience and Integrity in Journalism (Nagrodę za Sumienie i Uczciwość w Dziennikarstwie) w roku 1989. Trzy lata wcześniej otrzymała także Radcliffe’s Bunting Institute Peace Fellowship. Knight International Press Fellowship Award Łuczywo dostała w roku 1999. Z kolei w latach 2002, 2004 oraz 2005 znalazła się na liście najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”.

„Jacek” Heleny Łuczywo i Anny Bikont

Helena Łuczywo, wraz z Anną Bikont, są współautorkami biografii Jacka Kuronia, zatytułowanej „Jacek”. Została ona wydana przez Wydawnictwo Agora w roku 2018. Jest to pierwsza biografia tej legendarnej postaci polskiej opozycji demokratycznej w latach 1964-1989. Kuroń był postacią niezwykle barwną, a przy tym szlachetną, gorąco wierzącą w siłę ruchów społecznych i oddolne działania. Jego życie zostało splecione z polską historią bardzo ściśle i o tym splocie właśnie bez owijania w bawełnę, ale także z dużą dozą przyjaźni i życzliwości opowiadają Helena Łuczywo i Anna Bikont. Snują one historię o młodości Kuronia, o drodze od młodzieńczego zaangażowania w komunizm po heroiczną wręcz walkę na rzecz wolności Polski i wolności człowieka w Polsce. Łuczywo i Bikont bez kompleksów pokazują zarówno jego zalety, jak i wady – sukcesy, ale też błędy i upadki. „Jacek” to zwyczajnie uczciwa, pozbawiona niepotrzebnego mitotwórstwa czy nadmiernego romantyzmu historia o człowieku, który robił, co mógł w takich okolicznościach, w jakich przyszło mu żyć.

Biografię Jacka Kuronia autorstwa Heleny Łuczywo i Anny Bikont znajdziecie na Woblink, podobnie jak biografie i autobiografie wielu ważnych osobistości polskiej walki o wolność. Czekają one na Was w formie książek papierowych, ebooków lub audiobooków.

Typ publikacji

Cena

Format

Wydawcy

Sortuj według:
Zyskujące popularność
Wybrane filtry:
    Promocja
    okładka Jacek, Książka | Anna Bikont, Helena Łuczywo
    Promocja
    okładka Jacek, Książka | Anna Bikont, Helena Łuczywo

    Jacek Kuroń – najwybitniejsza być może, najciekawsza być może, najbardziej wielobarwna z pewnością osobowość opozycji demokratycznej w latach 1964–1989. Niejednokrotny bywalec więzień i niejednokrotny minister w polskich rządach. Człowiek już za życia owiany legendą. To o nim opowiada ta książka, ale też o krętej – choć klarownej – drodze Jacka od młodzieńczego zaangażowania w komunizm do heroicznej działalności na rzecz wolności Polski i wolności człowieka w Polsce. Dowiaduj...

    Promocja
    okładka Jacek, Książka | Anna Bikont, Helena Łuczywo
    Promocja
    okładka Jacek, Książka | Anna Bikont, Helena Łuczywo

    Koedycja z wydawnictwem Czarne. Ma swój wielki udział w zbudowaniu niepodległej Polski co okupił ponad dziewięcioma latami więzienia. Czekała na niego Gaja, jego żona, jego wielka miłość. W młodości budował komunizm, w statecznym wieku – kapitalizm, i jedno i drugie uznając pod koniec życia za swój błąd. Z ducha socjalistą, żarliwie wierzył w ruchy społeczne, w oddolne skrzykiwanie się ludzi. Był postacią wyjątkowo barwną i wyjątkowo szlachetną co niekoniecznie musi iść w pa...

    Nowość
    okładka Jacek, Ebook | Helena Łuczywo
    Nowość
    okładka Jacek, Ebook | Helena Łuczywo

    Człowiek-legenda, wrażliwy społecznik, charyzmatyczny polityk, który cieszył się największym zaufaniem społecznym w historii III Rzeczpospolitej. Inicjator słynnej „kuroniówki”, wielbiciel niebieskich koszul. O swoim przyjacielu – Jacku Kuroniu – opowiadają Anna Bikont i Helena Łuczywo.