Jednoczęściowa sonata fortepianowa opatrzona tytułem Esercizio została zadedykowana prof. Stefanii Allinównie, u której Józef Świder przez dwa lata uczył się gry na fortepianie w katowickim Liceum Muzycznym, a następnie podczas studiów pianistycznych w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach.Niewątpliwie można tu zauważyć zarówno neoklasyczne inspiracje będące pokłosiem studiów u Woytowicza oraz fascynacji twórczością Sergieja Prokofiewa, jak i wpływ techniki kompo...
Epitafium pamięci Wiktora Osadzina Józefa Świdra na fagot i fortepian to jednoczęściowa kompozycja upamiętniająca wybitnego fagocistę i pedagoga. Utwór, pełen nostalgii i refleksji, przenosi słuchacza w przestrzeń zadumy dzięki oryginalnemu językowi muzycznemu kompozytora. Końcowe takty, zawierające cytat z pieśni Jezusa ukrytego, nadają dziełu wymiar transcendentalny.
na fagot i fortepian jest jednym z pierwszych utworów Świdra przeznaczonych na instrument dęty. Napisana wyraźnie pod wpływem stylistyki neoklasycznej, powstała najprawdopodobniej w latach 19531954. Jedyne udokumentowane wykonanie odbyło się 5 maja 1955 roku w Katowicach. Pierwsza część jest napisana w formie scherzanda o lekkim, żartobliwym przebiegu, w którym kompozytor wykorzystuje w pełni fakturę i możliwości brzmieniowe fagotu. Część druga, pełna zadumy i śpiewności, o...
na flet i fortepian Józefa Świdra to utwór o dużej wartości artystycznej, który stanowi doskonały materiał dydaktyczny, wypełniający lukę w polskiej literaturze fletowej. na flet i fortepian to jednoczęściowa kompozycja o budowie ABA1 z kadencją. Po czterotaktowej introdukcji fortepianu następuje wejście fletu, intonującego melodię o charakterze tanecznym, ludowym, której dalszy rozwój cechuje rozdrobnienie wartości rytmicznych i zagęszczenie faktury. Dialogowanie z forte...
Improwizacja na klarnet i fortepian to zwarta, jednoczęściowa kompozycja o wyraźnie naszkicowanych podziałach formalnych. Quasi-improwizacyjny, dwudziestopięciotaktowy wstęp klarnetu ukazuje walory brzmieniowe instrumentu, prowadząc linię melodyczną głównie w dolnym rejestrze. Nieco ironicznego charakteru nadaje kompozycji wejście akompaniamentu fortepianowego w tempie Vivo, stanowiącego tło dla figuracji klarnetowych, które doprowadzają ponownie do solowej improwizacji instr...
Suitę na dwa fortepiany Józefa Świdra można uznać za jeden z najciekawszych utworów polskiego repertuaru duetowego XX wieku. Inspiracją dla kompozytora były góry, a sam utwór stanowi neoklasyczną interpretację tradycyjnej formy suity, utrzymaną w duchu estetyki francuskiej szkoły kompozytorskiej. Składająca się z pięciu części kompozycja łączy przejrzystość faktury z lekkością wyrazu, wykorzystując kontrasty charakteru i tempa typowe dla gatunku. Pierwsza część, szorstkie All...
