Celem niniejszego zbioru jest ukazanie różnorodności i piękna repertuaru duetów fortepianowych na cztery ręce. Głęboko wierzymy, że duet fortepianowy jest istotną częścią edukacji pianistycznej oraz jedną z najtrudniejszych, ale i wielce satysfakcjonujących formacji kameralnych. Gra w duecie wymaga nie tylko wysokiego poziomu umiejętności kameralnych, ale także dużej świadomości własnego warsztatu pianistycznego. Obaj pianiści powinni nie tylko tworzyć wspólne brzmienie, ale ...
Berceuse, Op. 32 Władysława Żeleńskiego na wiolonczelę i fortepian, wydana w 1880 roku, to subtelna i pełna wdzięku miniatura z warszawskiego okresu twórczości kompozytora. W utworze wyraźnie pobrzmiewają inspiracje Chopinem oraz wokalnym rodowodem gatunku, co przejawia się w śpiewnej melodyce i delikatnej narracji. Utwór charakteryzują miarowe, kołyszące metrum, subtelna dynamika oraz dialog pomiędzy instrumentami, który zastępuje typowe dla Chopina ostinato. Żeleński tworzy...
Fuga, Op. 11 Franciszka Lessla to przykład wczesnego stylu brillant, który łączy klasycystyczną precyzję wykonawczą z nowatorskimi technikami, zapowiadającymi późniejszą epokę wirtuozerii. Utwór, wydany w 1812 roku, powstał w czasie, gdy Lessel intensywnie rozwijał swoją twórczość fortepianową. Nie jest to typowa wprawka polifoniczna, lecz monumentalny utwór koncertowy, w którym kompozytor demonstruje kunszt w przetwarzaniu tematów i prowadzeniu wielogłosowej narracji. Fuga...
Zeszyt Utwory charakterystyczne Juliusza Zarębskiego to zbiór miniatur fortepianowych, które ukazują kompozytora jako wszechstronnego wirtuoza i twórcę poszukującego własnego języka muzycznego. Utwory te, inspirowane zarówno romantyzmem Chopina, jak i techniczną wirtuozerią Liszta, wyróżniają się różnorodnością stylistyczną oraz doskonałym wyczuciem oczekiwań słuchaczy. Zarębski mistrzowsko operuje pianistycznymi środkami wyrazu, tworząc kompozycje pełne finezji i emocji. W...
Książka jest dokumentem piśmienniczym, obszernym zazwyczaj zapisem wszelkiej ludzkiej myśli. Występuje w postaci wielostronicowej publikacji o określonej liczbie stron i trwałym charakterze.
Postać dzisiejszej książki drukowanej ma formę kodeksu będącego zbiorem kartek połączonych grzbietem. Taki sposób utrwalania zapisu w momencie upowszechnienia pergaminu zastąpił wcześniejszą formę dokumentu piśmienniczego, jakim był zwój.
Według definicji Słownika języka polskiego PWN książka jest złożonym oraz oprawionym arkuszem papieru zadrukowanym tekstem o charakterze literackim, użytkowym bądź naukowym. Jednak współcześnie definicja ta powinna zostać poszerzona o książki elektroniczne będące cyfrowym odpowiednikiem tych drukowanych. Do książek elektronicznych zaliczane są zarówno ebooki, jak i audiobooki. Treść utrwaloną w formie elektronicznej można odczytać za pomocą odpowiedniego oprogramowania na laptopach, tabletach, smartfonach, a przede wszystkim na przeznaczonych do tego celu czytnikach.
E-książki odgrywają bardzo dużą rolę. Podjęty jakiś czas temu proces digitalizacji książek umożliwia dostęp do światowych zasobów wiedzy znacznie większej liczbie osób. Zbiory ksiąg to niepodważalne światowe dziedzictwo kultury, jednak ze względu na ograniczoną możliwość szybkiego dostępu do przechowywanych w księgozbiorach publikacji, a także brak możliwości jakiegokolwiek dostępu do dzieł o znacznej wartości historycznej proces digitalizacji daje szansę na udostępnianie światowych dzieł szerokiej masie odbiorców.
Okładka to wszystko, co zostało od zewnątrz trwale złączone ze znajdującym się w środku wkładem. Składa się z przedniej i tylnej okładziny (potocznie zwanej okładką), a także z grzbietu okładki. To właśnie okładka definiuje i określa ostateczny wygląd książki, gdyż determinuje między innymi sposób, w jaki łączą się ze sobą wszystkie kartki i jaka jest wewnętrzna budowa książki. Oprawy mogą być miękkie, twarde czy też zintegrowane – różnią się przede wszystkim wielkością, wagą, wytrzymałością oraz ceną. Przykładowo książki w twardej oprawie są większe, cięższe, bardziej wytrzymałe i droższe od tych w miękkiej.
