Marcin Wicha Książki

Marcin Wicha urodził się w 1972 roku w Warszawie. To polski grafik, eseista, felietonista, publicysta i pisarz. Jest autorem esejów („Jak przestałem kochać design” i „Rzeczy, których nie wyrzuciłem”) oraz autorem bądź współautorem książek dla dzieci („Klara: proszę tego nie czytać”, „Łysol i Strusia: Lekcje niegrzeczności”, „Bolek i Lolek: genialni detektywi”, „Niezwykła historia Sebastiana Van Pirka”, „Wielka księga Klary”). Na co dzień zajmuje się projektowaniem graficznym. Marcin Wicha jest również autorem okładek książek, czasopism, plakatów, znaków graficznych. Przez wiele lat współpracował z „Tygodnikiem Powszechnym”, gdzie publikował rysunkowe komentarze. Ponadto współpracuje z „Charakterami” i „Gazetą Wyborczą”. Publikował swoje teksty w „Autoportrecie” i „Literaturze na świecie”.

Marcin Wicha wielokrotnie był wyróżniany i nominowany do prestiżowych nagród kulturalnych. Za książkę „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” otrzymał Nagrodę Literacką Nike, Paszport „Polityki” w kategorii literatura oraz Nagrodę Literacką im. Gombrowicza. Nominowany był także do Nagrody Literackiej Gdynia.

Debiut literacki Marcina Wicha - Jak przestałem kochać design

„Jak przestałem kochać design” to eseistyczny debiut Marcina Wichy. Książka ukazała się nakładem krakowskiego Wydawnictwa Karakter. W opowieść o wzornictwie, designie i architekturze, Wicha wplata osobiste doświadczenia, wspomnienia i przemyślenia. Dzięki temu tworzy książkę, która amatorom tematu pozwala dostrzec rolę designu w życiu codziennym i użytkowym. Przy okazji jest to niezwykle szczera, pełna autorefleksji publikacja. Wicha wraca myślami do czasów dzieciństwa, gdy w domu architekta Piotra Wichy, ojca Marcina, królowała grafika, architektura, rzeczy cudem zdobyte z Zachodu bądź odrzuty z eksportu. Idąc w ślad za artystycznym duchem ojca, Marcin decyduje się zostać projektantem. Wicha niczym w kalejdoskopie serwuje krótkie, ale niezwykle barwne, bogate językowo i szalenie ciekawe opowieści pełne humoru i erudycji. Książka „Jak przestałem kochać design”, która błyskawicznie zebrała rzeszę czytelników, dostępna jest w księgarni internetowej Woblink w formie ebooka i papierowej.

Rzeczy, których nie wyrzuciłem

O ile „Jak przestałem kochać design” to książka skupiona głównie wokół ojca Marcina Wichy i tytułowego designu, tak w „Rzeczach, których nie wyrzuciłem” autor pisze o wspomnieniach związanych z matką. A wracają one podczas przeglądania rzeczy, które należały do niej zanim zmarła. Co pozostaje po śmierci bliskiej osoby? Czytelnik wraz z autorem przechodzi przez jeden z najtrudniejszych etapów żałoby. Wicha przeglądając i porządkując przedmioty, zdjęcia, książki, zapiski, notatki matki wraca myślami do momentów spędzonych razem i tych, w których go nie było. To także opowieść o odchodzeniu pierwszego powojennego pokolenia, które doświadczyło czasów komunizmu, przemiany ustrojowej i wejścia Polski w epokę kapitalizmu.

Za „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” Wicha otrzymał cały szereg prestiżowych nagród kulturalnych - m.in. Nagrodę Literacką Nike, Paszport „Polityki” w kategorii literatura oraz Nagrodę Literacką im. Gombrowicza. Ponadto nominowany był do Nagrody Literackiej Gdynia.

Kierunek zwiedzania

16 kwietnia 2021 roku pod szyldem Wydawnictwa Karakter ukazała się trzecia książka Marcina Wichy pt. „Kierunek zwiedzania”. Tym razem laureat Nagrody Literackiej Nike zaskakuje czytelników książką niezwykle trudną do sklasyfikowania i zaszufladkowania gatunkowego. W „Kierunku zwiedzania” punktem wyjścia do prowadzonej narracji jest wyimaginowana wystawa prac Kazimierza Malewicza, która staje się punktem wyjścia do rozmowy o niespełnionych projektach, marzeniach, współczesności, a nawet rosyjskiej rewolucji. „Kierunek zwiedzania” to książka-wystawa, książka-wernisaż. To miejsce, w którym fikcja zderza się z artystyczną biografią. Jak to u Wichy nie brakuje też dużej dawki humoru i erudycji.

Książki dla dzieci Marcina Wicha

Oprócz książek eseistycznych, Marcin Wicha ma na swoim koncie również książki dla dzieci. Dwie z nich poświęcone są postaci Klary. Tytułowa bohaterka książki „Klara. Proszę tego nie czytać” ma dziewięć lat, nosi okulary i ma młodszego brata. Ten zaś cierpi na alergię, przez co Klara nie może otrzymać wymarzonego psa – golden retrivera. W formie pamiętnika Klara pisze o swojej szkole, rodzicach, kolegach i babci. Bohaterka powraca w „Wielkiej księdze Klary”.

Wicha jest autorem tomu przygód o Bolku i Lolku. Nakładem Wydawnictwa Znak ukazała się jego opowieść pt. „Bolek i Lolek. Genialni detektywi”, w której bohaterowie zakładają profesjonalne Biuro Śledcze BiL. Jedna z jego opowieści wchodzi także w skład wyjątkowego zbioru „Nowych przygód Bolka i Lolka”, na potrzeby którego swoje opowieści przygotowali również Jerzy Illg, Bronisław Maj, Wojciech Bonowicz i Rafał Kosik.

W 2013 roku nakładem Wydawnictwa Znak ukazała się kolejna książka Wichy pt. „Łysol i Strusia: Lekcje niegrzeczności”. Strusia bierze udział w konkursie grzeczności. Nie będzie jej jednak łatwo go wygrać bowiem w jej życiu pojawia się wielki kudłaty pies Łysol, który nie grzeszy zapachem i dobrymi manierami.

Niezwykła historia Sebastiana Van Pirka” to zaś opowieść o zwyczajnym, fajnym chłopaku, który wyróżnia się tylko jedną rzeczą – jest wampirem. Nie jest stereotypowym wampirem z horrorów – od mięsa woli rzodkiewkę i hektolitrami może pić mleko. Jego życie nie różniłoby się niczym od życia innych chłopców, gdyby nie to, że tata zapisał go do Wieczorowo-Nocnej Szkoły Strachów i Upiorów!

Książki Marcina Wichy we wszystkich formatach (ebook, audiobook, książka papierowa) znajdziesz w księgarnii internetowej Woblink.

Typ publikacji

Cena

Format

Wydawcy

Sortuj według:
Zyskujące popularność
    okładka Kierunek zwiedzania, Książka | Marcin Wicha

    "Takie twarze miewali słynni oszuści. Dzięki tej twarzy może być każdym: w Witebsku Mesjaszem, w Leningradzie — profesorem. Kiedy przyjeżdża do Warszawy, miejscowym wyznawcom przypomina Mickiewicza. Kiedy umiera w Leningradzie, uczniowie widzą w nim Chrystusa. Przyjaciel robi ostatnią serię portretów. (Na pierwszym rysunku twarz jeszcze żyje. Na drugim jest martwa jak poduszka). Kim jest bohater tej opowieści? Twórcą, prorokiem czy może wielkim mistyfikatorem? W książce Marc...

    okładka Łysol i Strusia, Książka | Marcin Wicha

    Z grzecznością jak ze wszystkim – nie należy przesadzać. Siedmioletnia Strusia jest potwornie grzeczną prymuską, i nie wychodzi jej to na dobre. Szkoła zgłasza ją do programu promocji grzeczności, dziewczynka dostaje nawet do testowania grzecznomierz (!). Wtedy zostaje przysłany, specjalnie dla niej, Trener Niegrzeczności. Okazuje się nim wielkie, kudłate, śmierdzące psisko o zaskakującym imieniu – Łysol. Wspólnie mają różne dziwne, buntownicze przygody, które okraszone hist...

    okładka Wielka księga Klary, Książka | Marcin Wicha

    "Klara ma dziewięć lat, młodsze rodzeństwo, mianowicie brata, ale wolałaby mieć psa, mianowicie golden retrievera. Ma też pamiętnik, w którym skrupulatnie notuje wszystkie zdarzenia. Oczywiście długopisem, gdyż rodzice oczywiście nie chcą jej kupić komputera. Poza tym tak jest szybciej. Marcin Wicha: grafik, eseista i autor książek. Laureat Paszportu Polityki, Nagrody Literackiej Nike i Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza. Zosia Dzierżawska: ilustratorka i autorka ko...

    okładka Jak przestałem kochać design, Książka | Marcin Wicha

    "Zmarnowałem dzieciństwo i młodość. Nie słuchałem Stonesów ani Depeche Mode. Moimi rockmanami byli graficy. Do domu architekta, Piotra Wichy, nie mają wstępu kapcie, pufy ani meblościanki. Po podłodze stukają drewniaki, zdobyte cudem odrzuty z eksportu. Plakaty Świerzego, klocki Lego, deska kreślarska ojca i rubryka „Wybraliśmy dla Ciebie” w piśmie „Ty i Ja” to pilnie strzeżone przyczółki w wojnie z peerelowską brzydotą. Potem syn architekta zostaje projektantem. W kraju zmie...

    okładka Rzeczy, których nie wyrzuciłem, Książka | Marcin Wicha

    Co zostaje po śmierci bliskiej osoby? Przedmioty, wspomnienia, urywki zdań? Narrator porządkuje książki i rzeczy pozostawione przez zmarłą matkę. Jednocześnie rekonstruuje jej obraz – mocnej kobiety, która w peerelowskiej, a potem kapitalistycznej rzeczywistości umiała żyć wedle własnych zasad. Wyczulona na słowa, nie pozwalała sobą manipulować, w codziennej walce o szacunek – nie poddawała się. Była trudna. Była odważna. W tej książce nie ma sentymentalizmu – matka go nie z...

    okładka Klara Słowo na "szy", Książka | Marcin Wicha

    Pamiętacie Klarę? Ma dziewięć lat i własne zdanie w każdej sprawie, lubi pizzę, chciałaby mieć golden retrivera, tyle że jej brat ma alergię na sierść… Aha, najważniejsze, Klara prowadzi tajemny dziennik, którego okładka jest opatrzona ostrzeżeniem „Proszę tego nie czytać!” W drugiej części poznacie nowe przygody Klary i Młodszego, bohaterów książki „Klara. Proszę tego nie czytać.” Klara jedzie na rodzinne wakacje. Wciąż pisze swój tajny dziennik i stara się nie wspominać o s...

    okładka Niezwykła historia Sebastiana Van Pirka, Książka | Marcin Wicha

    Życie Sebastiana jest całkiem zwyczajne, ma kolegów, chodzi do szkoły, lubi grać w piłkę. Niecodzienny jest jedynie jego wygląd, i trochę też szkoła i rodzina. Bo Sebastian to prawdziwy wampir, tylko że bez kłów i taki co nie chce krwistych befsztyków, woli jadać rzodkiewkę i pić mleko z kartonu.
    Poznajcie naszego bohatera, który zamiast straszyć, chce rozśmieszyć czytelników.

    okładka Rzeczy, których nie wyrzuciłem, Książka | Marcin Wicha

    Marcin Wicha nie zaproponuje kapci, jak kto przyjdzie w gości. Wiadomo też, że nie lubi designu. A o nowej książce dość powiedzieć słowami autora okładki - Pawła Dębowskiego: “Nie jestem bardzo empatyczny. Kiedyś byłem inny, ale to się zmieniło; nie żebym się tym chwalił albo szczególnie żałował, co zrobić, tak wyszło. Ale kiedy czytałem najnowszą książkę Marcina Wichy – nie mogłem opanować wzruszenia. To zresztą nienajlepsze słowo, jak jednak opisać sytuację, w której zni...

    okładka Jak przestałem kochać design, Książka | Marcin Wicha

    "Zmarnowałem dzieciństwo i młodość. Nie słuchałem Stonesów ani Depeche Mode. Moimi rockmanami byli graficy". Do domu architekta, Piotra Wichy, nie mają wstępu kapcie, pufy ani meblościanki. Po podłodze stukają drewniaki, zdobyte cudem odrzuty z eksportu. Plakaty Świerzego, klocki Lego, deska kreślarska ojca i rubryka "Wybraliśmy dla Ciebie" w piśmie "Ty i Ja" to pilnie strzeżone przyczółki w wojnie z peerelowską brzydotą. Potem syn architekta zostaje projektantem. W kraju zm...

    okładka Bolek i Lolek. Genialni detektywi, Książka | Marcin Wicha

    Bolek i Lolek zakładają profesjonalne Biuro Śledcze BiL i już od pierwszych dni mają ręce pełne roboty. Dzięki skutecznej reklamie, szybko zdobywają nowych klientów. Ogłoszenie na płocie przed sklepem okazało się strzałem w dziesiątkę! Ale to jeszcze nic. Prawdziwa przygoda zaczyna się dopiero wtedy, gdy chłopcom wpada w ręce mapa ukrytego skarbu, a ich śladem rusza przebiegły Zbigniew Zbrodzień. Ci dwaj rozwiązują zagadki i łapią bandytów. Stukać albo dzwonić. ( tylko cic...

    okładka Łysol i Strusia, Książka | Marcin Wicha

    Czy wiecie, co to jest „grzecznomierz”? Świeci na czerwono i pika, kiedy nie mówisz „proszę” czy „dziękuję”. Noszą go na szyi uczestnicy konkursu grzeczności. Jednym z nich jest Strusia, bardzo grzeczna dziewczynka. Nie będzie jej jednak łatwo wygrać, bo ni stąd ni zowąd w jej życiu pojawia się wielki kudłaty pies, który wygląda jak stara szczotka sedesowa, niezbyt ładnie pachnie i nazywa się Łysol. Nowy przyjaciel wywraca jej życie do góry nogami i każe się zastanowić: czy g...

Co to jest książka?

Książka jest dokumentem piśmienniczym, obszernym zazwyczaj zapisem wszelkiej ludzkiej myśli. Występuje w postaci wielostronicowej publikacji o określonej liczbie stron i trwałym charakterze.

Postać dzisiejszej książki drukowanej ma formę kodeksu będącego zbiorem kartek połączonych grzbietem. Taki sposób utrwalania zapisu w momencie upowszechnienia pergaminu zastąpił wcześniejszą formę dokumentu piśmienniczego, jakim był zwój.

Według definicji Słownika języka polskiego PWN książka jest złożonym oraz oprawionym arkuszem papieru zadrukowanym tekstem o charakterze literackim, użytkowym bądź naukowym. Jednak współcześnie definicja ta powinna zostać poszerzona o książki elektroniczne będące cyfrowym odpowiednikiem tych drukowanych. Do książek elektronicznych zaliczane są zarówno ebooki, jak i audiobooki. Treść utrwaloną w formie elektronicznej można odczytać za pomocą odpowiedniego oprogramowania na laptopach, tabletach, smartfonach, a przede wszystkim na przeznaczonych do tego celu czytnikach.

E-książki odgrywają bardzo dużą rolę. Podjęty jakiś czas temu proces digitalizacji książek umożliwia dostęp do światowych zasobów wiedzy znacznie większej liczbie osób. Zbiory ksiąg to niepodważalne światowe dziedzictwo kultury, jednak ze względu na ograniczoną możliwość szybkiego dostępu do przechowywanych w księgozbiorach publikacji, a także brak możliwości jakiegokolwiek dostępu do dzieł o znacznej wartości historycznej proces digitalizacji daje szansę na udostępnianie światowych dzieł szerokiej masie odbiorców.

Czym wyróżnia się dana okładka (oprawa)?

Okładka to wszystko, co zostało od zewnątrz trwale złączone ze znajdującym się w środku wkładem. Składa się z przedniej i tylnej okładziny (potocznie zwanej okładką), a także z grzbietu okładki. To właśnie okładka definiuje i określa ostateczny wygląd książki, gdyż determinuje między innymi sposób, w jaki łączą się ze sobą wszystkie kartki i jaka jest wewnętrzna budowa książki. Oprawy mogą być miękkie, twarde czy też zintegrowane – różnią się przede wszystkim wielkością, wagą, wytrzymałością oraz ceną. Przykładowo książki w twardej oprawie są większe, cięższe, bardziej wytrzymałe i droższe od tych w miękkiej.