Zygmunt Krauze ujmująco szczerze, ale i przewrotnie odpowiada na nie zawsze wygodne pytania o przekonania, prywatne życie i twórczość. Bo o poważnych sprawach, takich jak kultura muzyczna, polityka czy miejsce artysty w świecie, można rozmawiać bezpretensjonalnie. Kompozytor, którego najlepszym przyjacielem jest fortepian, zajmująco opowiada o swoich paryskich losach, o byciu artystą w czasach PRL-u. Dyskutuje z Michałem Mendykiem o dziedzictwie Johna Cage'a, znaczeniu muzyki...
Tańce Gnomów to cztery utwory, które można wykonywać jako cykl lub oddzielnie. Bardzo ważne są właściwe użycie pedału oraz precyzja artykulacyjna i dynamiczna. Tytułowe Gnomy to małe istoty, które tańcząc, ukazują nam swą bogatą naturę: zabawną, choć nieśmiałą w tańcu pierwszym; tajemniczą i lękliwą w tańcu drugim; smutną, skorą do zamyślenia w trzecim oraz pewną siebie, zdecydowaną w tańcu ostatnim.
Elegia to pieśń żałobna. W tym utworze oddająca nie jęk i smutek, a raczej krzyk, ból i gniew. Wyraża niezgodę. Wojna trwa nieprzerwanie jak nie w tej, to w innej części globu. Ale gdy jest blisko, to boli bardziej. W utworze zacytowana jest, trochę zniekształcona, ale autentyczna, melodia z Rusi Czerwonej. Jest to ziemia, która poprzez wieki była częścią Rusi, Rosji, Węgier, Polski, Litwy, Austrii, Ukrainy. Cytat ten symbolizuje nadzieję. Elegia 2022 to utwór jednoczęścio...
Siedem wariacji opartych jest na temacie skomponowanym jedynie z siedmiu dźwięków i tylko owe siedem dźwięków występuje w całym utworze. Zastosowane są one we wszystkich rejestrach fortepianu, od najwyższego do najniższego, co wzmaga ekspresję i różnicuje kolorystycznie poszczególne utwory.Każdy z nich utrzymany jest w innym charakterze: pierwszy symbolizuje ucieczkę, jakby pośpieszny bieg, drugi jest wesoły, dowcipny, nastrój trzeciego można określić jako ciężki, z czwartego...
Książka jest dokumentem piśmienniczym, obszernym zazwyczaj zapisem wszelkiej ludzkiej myśli. Występuje w postaci wielostronicowej publikacji o określonej liczbie stron i trwałym charakterze.
Postać dzisiejszej książki drukowanej ma formę kodeksu będącego zbiorem kartek połączonych grzbietem. Taki sposób utrwalania zapisu w momencie upowszechnienia pergaminu zastąpił wcześniejszą formę dokumentu piśmienniczego, jakim był zwój.
Według definicji Słownika języka polskiego PWN książka jest złożonym oraz oprawionym arkuszem papieru zadrukowanym tekstem o charakterze literackim, użytkowym bądź naukowym. Jednak współcześnie definicja ta powinna zostać poszerzona o książki elektroniczne będące cyfrowym odpowiednikiem tych drukowanych. Do książek elektronicznych zaliczane są zarówno ebooki, jak i audiobooki. Treść utrwaloną w formie elektronicznej można odczytać za pomocą odpowiedniego oprogramowania na laptopach, tabletach, smartfonach, a przede wszystkim na przeznaczonych do tego celu czytnikach.
E-książki odgrywają bardzo dużą rolę. Podjęty jakiś czas temu proces digitalizacji książek umożliwia dostęp do światowych zasobów wiedzy znacznie większej liczbie osób. Zbiory ksiąg to niepodważalne światowe dziedzictwo kultury, jednak ze względu na ograniczoną możliwość szybkiego dostępu do przechowywanych w księgozbiorach publikacji, a także brak możliwości jakiegokolwiek dostępu do dzieł o znacznej wartości historycznej proces digitalizacji daje szansę na udostępnianie światowych dzieł szerokiej masie odbiorców.
Okładka to wszystko, co zostało od zewnątrz trwale złączone ze znajdującym się w środku wkładem. Składa się z przedniej i tylnej okładziny (potocznie zwanej okładką), a także z grzbietu okładki. To właśnie okładka definiuje i określa ostateczny wygląd książki, gdyż determinuje między innymi sposób, w jaki łączą się ze sobą wszystkie kartki i jaka jest wewnętrzna budowa książki. Oprawy mogą być miękkie, twarde czy też zintegrowane – różnią się przede wszystkim wielkością, wagą, wytrzymałością oraz ceną. Przykładowo książki w twardej oprawie są większe, cięższe, bardziej wytrzymałe i droższe od tych w miękkiej.
