okładka Mój Lwówksiążka |  | Józef Wittlin

Pobierz za darmo fragment ebooka

Mój Lwów książka

7,2

Moja ocena:

Sprzedaje i dostarcza: SIW Znak

Dodano do koszyka

Koszyk
Promocja -25%

Produkt dostępny Metody dostawy

Wysyłamy w 24h

Sprzedaje i dostarcza: SIW Znak

Opis treści

Józef Wittlin Mój Lwów
Wznowienie wydanej tuż po II wojnie światowej książki Mój Lwów Józefa Wittlina otwiera serię Wrocław | Lwów Wydawnictwa Warstwy.
Mój Lwów Wittlin napisał w 1946 roku, najprawdopodobniej na zamówienie Kazimierza Wierzyńskiego, który w tamtym czasie wspólnie z Janem Lechoniem redagował ukazujący się w Stanach Zjednoczonych emigracyjny „Tygodnik Polski”. Była to pierwsza publikacja autora wydana na emigracji, która stanowiła zamknięcie ważnego etapu w jego życiu. Skamandryta (choć nie współtwórca tej formacji), pisząc tę gawędę, jak sam określał Mój Lwów, godził się z perspektywą spędzenia reszty życia na uchodźctwie. Wspomnieniowy powrót do miasta dzieciństwa i młodości był zarazem rozliczeniem z przeszłością, jak i zamknięciem ważnego etapu w jego życiu.
Wittlin nie urodził się we Lwowie, ale jak pisał, czuł się w pełni lwowianinem, co więcej, to właśnie przez pryzmat swojej lwowskości był wielokrotnie definiowany. Miasto opuścił na rzecz Łodzi, później Warszawy, gdy miał niespełna 26 lat, ale regularnie tam wracał. I właśnie tamten Lwów, jeszcze poniekąd austriacki, poznajemy za sprawą wspomnień autora Soli ziemi. Wittlin wraca do swojego dzieciństwa, przybliża nam sprawy z pozoru błahe, skupia się na detalach (przejażdżkach tramwajem, finezyjnych elewacjach aptek czy historiach kryminalnych), ale dzięki temu potrafi odtworzyć niezwykły koloryt i charakter tamtego świata. Gdy barwnym językiem kreśli portret lwowskiego kołtuna („Na ogół lwowski kołtun – to poczciwy gbur, niewybredny łyk, bohater sztuk Gabrieli Zapolskiej. Przy tym patriota, przeważnie lokalny, z odcieniem tromtadracji.



W patetycznych momentach bywał kołtun skłonny do wielkich ofiar – z cudzego życia i mienia”), nie można mieć wątpliwości, że choć lwowskie obrazy zachowane w pamięci Wittlina mogą być nieco wyidealizowane, upiększone, to autor przez blisko ćwierć wieku dołożył starań, by je zachować, ocalić. Lwów żył w nim, choć on sam bywał już w mieście coraz rzadziej.
Do książki dołączono posłowie Tymona Terleckiego, które pierwotnie opublikowane zostało w 1976 roku w poświęconym Wittlinowi numerze „Wiadomości”. Trudno o drugą osobę, która lepiej niż Terlecki rozumiałaby lwowskość Wittlina, która lepiej umiałaby ją wytłumaczyć, nakreślić jej przyczyny, a także późniejsze skutki rzutujące na twórczość i życie pisarza.

Seria Wrocław | Lwów:
Wrocław i Lwów dzieli 596 kilometrów. Gdyby jednak zmierzyć ów dystans punktami symbolicznymi – jak pomnik Aleksandra Fredry, Ossolineum czy Panorama Racławicka – to można by mówić o największej bliskości: przez całe dekady lwowskie korzenie wielu wrocławian były oczywistą i pielęgnowaną wartością. Dziś, kiedy odchodzą ostatni urodzeni we Lwowie Polacy, a do metropolii nad Odrą przybywają urodzeni we Lwowie Ukraińcy, temat wspólnego miasta staje się ważny jako współczesna płaszczyzna dialogu, do którego skłania odziedziczona albo zaszczepiona miłość do Leopolis. Seria, którą oddajemy do rąk Czytelnikom, wyrasta z przypuszczenia, że wśród wielu pytań, jakich nie zdążyliśmy zadać dziadkom i rodzicom, znajduje się również pytanie o Lwów.
Opiekę redaktorską nad serią sprawować będą: Jan Choroszy, Katarzyna Kotyńska i Andrij Pawłyszyn. W serii ukażą się także m.in.: Wysoki Zamek Stanisława Lema czy Saga lwowska Petra Jacenki (tłum. Iwona Boruszkowska).

Szczegółowe informacje na temat książki Mój Lwów

O autorze

Józef Wittlin

Józef Wittlin urodził się w 1896 roku. To polski pisarz, tłumacz, dziennikarz pochodzenia żydowskiego. Wittlin był autorem powieści, esejów, zbiorów opowiadań i poezji. Jego najważniejszym i najbardziej cenionym dziełem jest powieść „Sól ziemi”, która ukazała się w 1935 roku. Wittlin przez wiele lat związany był z Radiem Wolna Europa. Za swoją działalność literacką i dziennikarską Wittlin wielokrotnie wyróżniany był różnego rodzaju nagrodami dziennikarskimi i kulturalnymi. Otrzymał między innymi nagrodę polskiego PEN Clubu, nagrodę redakcji i czytelników „Wiadomości Literackich”, Nagrodę American Academy of Arts arts and Letters oraz Nagrodę Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie.

Życiorys Józefa Wittlina

Wittlin pochodził z okolic Wołynia. W 1915 roku udał się do Wiednia, gdzie ukończył szkołę i uzyskał maturę. Tam też rozpoczął studia filozoficzne. Józef czynnie brał udział w życiu kulturalnym Wiednia. Nawiązał wówczas kontakt Rainerem Marią Rilke, Karlem Krausem oraz Josephem Rothem. W 1916 roku wraz z Rothem zapisał się do armii austriackiej. Za używanie języka polskiego został karnie oddelegowany do Kraśnika. Następnie Wittlin służył w piechocie, ale przed wyruszeniem na front włoski zachorował na szkarlatynę. W związku z chorobą nie mógł walczyć na froncie i dalej odbywał swoją służbę jako tłumacz w obozie jenieckim. W tym samym czasie pracował nad przekładem „Odysei” Homera, który rozpoczął już w latach nauki w gimnazjum.

Wittlin był pochodzenia żydowskiego, ale zmienił wyznanie i stał się członkiem Kościoła katolickiego. W 1918 roku Wittlin powrócił w rodzinne strony. We Lwowie kontynuował studia filozoficzne i polonistyczne. Zaczął też pracę zarobkową jako nauczyciel w prywatnych gimnazjach. W mieście doświadczył wojny, bowiem w okolicy Lwowa doszło do walk polsko-ukraińskich. Doświadczenie wojny i przemocy w dużym stopniu poruszyło poetę. W trakcie spacerów po okolicach oblężonego miasta wypowiadał swoje wiersze, które ostatecznie złożyły się na „Hymny”.

Hymny

„Hymny”, które ukazały się w 1920, były debiutem wydawniczym Wittlina. W 1922 roku Wittlin po raz kolejny się przeprowadził. Tym razem osiadł w Łodzi, gdzie pracował jako kierownik Teatru Miejskiego. Pisał również recenzje teatralne dla „Głosu Polskiego”. Wittlin był jednym z najbardziej znanych w Polsce piewców pokoju i idei pacyfistycznych.

Wojna pokój i dusza poety

Swoje teksty pacyfistyczne, głównie eseje, zamieścił w zbiorze „Wojna pokój i dusza poety”, który miał swoją premierę w 1925 roku. Kolejna książka utrzymana w tej tematyce i stylistyce – „Ze wspomnień byłego pacyfisty” ukazała się w 1929 roku. W latach 1925-1926 przebywał we Włoszech, gdzie zbierał materiały do książki o świętym Franciszku. Po powrocie w 1927 roku ponownie się przeprowadził, tym razem do stolicy Polski. W Warszawie związał się ze środowiskiem skamandrytów. Kolejne dwa lata spędził we Francji, gdzie pracował nad swoim największym dziełem „Sól ziemi”. Kolejną książką Wittlina były „Etapy”, wspomnienia z Italii, Jugosławii i Francji. Książka miała swoją premierę w 1933 roku.

Sól ziemi

Ostatecznie „Sól ziemi” ukazała się w 1935 roku. Książka miała być pierwszą częścią trylogii pt. „Powieść o cierpliwym piechurze”, jednak Wittlin nie ukończył dalszych tomów cyklu. „Sól ziemi” to opowieść o przygodach Piotra Niewiadomskiego, analfabety i prostego człowieka, który został wcielony do armii w trakcie I wojny światowej. Książka bardzo szybko stała się popularna i doczekała się tłumaczeń na języki czeski, niemiecki, rosyjski, angielski, węgierski, włoski, szwedzki i duński. Wiele mówiło się nawet o przyznaniu Wittlinowi Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Wśród wielkich pisarzy pozytywnie wypowiadających się o książce byli m.in. Tomasz Mann i Gabriel Marcel.

Wittlin przebywał we Francji w momencie wybuchu II wojny światowej. Tam też sprowadził swoją rodzinę. Po inwazji III Rzeszy na Francje rodzina Wittlinów przedostała się do Portugalii, a następnie w 1941 roku wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych. Wittlinowie osiedlili się w Nowym Jorku. Józef zaczął pisać dla różnych gazet emigracyjnych. Publikował m.in. w „Tygodniowym Przeglądzie Literackim Koła Pisarzy z Polski”, „Kuźnicy” i „Tygodniku Powszechnym”.

Mój Lwów

W 1946 roku Wittlin napisał książkę „Mój Lwów”. Choć Wittlin nie urodził się we Lwowie, to wielokrotnie pisał, że czuje się w pełni lwowianinem. Pisarz opuścił swoje ukochane miasto, gdy miał zaledwie 26 lat, ale stale do niego wracał. We wspomnieniach Wittlina Lwów pojawia się przede wszystkim austriacki, z czasów istnienia Galicji. Pisarz wraca wspomnieniami z dużą dbałością o szczegóły – skrupulatnie opisuje elewacje aptek, kryminalne miejskie historie, wspomina przejażdżki tramwajami. W 1952 roku Wittlin rozpoczął współpracę z Radiem Wolna Europa. Jedna z ostatnich książek Wittlina – „Orfeusz w piekle XX wieku” – ukazała się w 1963 roku. Po śmierci pisarza ukazał się jeszcze zbiór „Poezje”. Poeta zmarł w 1976 roku w Nowym Jorku.

Książki Józefa Wittlina na Woblinku

W księgarni internetowej Woblink znajdziecie wybrane książki Józefa Wittlina w formie ebooka i książki papierowej. Wśród nich znajdują się m.in. „Sól ziemi”, „Etapy Italia Francja Jugosławia”, „Listy 1947-1976”, które Józef Wittlin wymieniał z Jerzym Giedroyciem oraz „Mój Lwów”.

Opinie i oceny książki Mój Lwów

7,2

16 ocen / 0 opinii

razem z Lubimy Czytać
Oceń
Mój Lwów

Mój Lwów

Józef Wittlin,

Ocena czytelników

7,2

16 ocen wspólnie z Lubimy Czytać

Moja ocena:
    • Mój Lwów

      Książka. Oprawa twarda z...

      36,40 zł  

    • bumerang