Niniejsza, nowa edycja PWM stanowi rekonstrukcję wersji partytury z 1938 roku, jedynej choć w finale zdekompletowanej przez osoby trzecie (zapewne synów) którą ponad wszelką wątpliwość można uznać za autorską. Z tonalno-harmonicznego punktu widzenia Legenda Bałtyku jest dziełem w pełni respektującym zasady systemu dur-moll i wpisuje się w poetykę charakterystyczną dla muzyki późnego romantyzmu.
W Fantazji Polskiej kompozytor misternie, przy użyciu wysmakowanej sztuki kontrapunktycznej konfrontuje ze sobą tematy polskich kolęd (Anioł pasterzom i Gdy się Chrystus rodzi). Utwór nabiera w pewnym momencie chorałowej podniosłości wzbogaconej o imitacje dzwonów kościelnych i nawiązuje do muzyki górali podhalańskich z charakterystyczną skalą lidyjską.
(...) Partytura Ellenai, mimo że daleko jej do rozbudowanych formalnie i ibsadowo oratoriów, baletów, oper czy symfonii, które wyszły spod pióra twórcy "Roty", musiała być bardzo bliska sercu kompozytora. począwszy od czasów przedwojennych, powracał do niej wielokrotnie: w trudnych latach Wielkiej Wojny; tuż po niej, podczas walki o polską przynależność jego rodzinnej Warmii; w 1936 roku, gdy powstała nowa, rozbudowana wersja utworu; wreszcie w kilka dni przed śmiercią, snują...
W bogatym (bo liczącym prawie 50 pieśni) i wewnętrznie zróżnicowanym materiale pieśni ludowych Nowowiejski stosuje rozmaite formy muzyczne od najprostszej, zwrotkowej przez ulubioną wariacyjną do przekomponowanej. Ponadto napotykamy różne układy mieszające elementy tych podstawowych schematów. Najbardziej interesujące rozwiązania zastosowane w pojedynczych realizacjach ukazują Nowowiejskiego jako wnikliwego odbiorcę treści niesionych przez teksty ludowe.