Zainspirowana ludową baśnią epopeja fantastyczna opisująca niezwykłe przygody dwóch olbrzymów: Gargantui i jego syna Pantagruela. Jest to lśniąca rubasznym, często wulgarnym humorem opowieść, w której groteska przeplata się z szaloną fantazją. Nauki, jakie pobierają bohaterowie, bitwy i pojedynki, które toczą, ich niekończące się uczty, wędrówki, sądy, żarty, fortele, parodystyczne debaty z ówczesnymi autorytetami – wszystko to służy autorowi za kanwę dla swobodnej, niczym ni...
Książka z serii Classiques & Patrimoine, czyli jedynej kolekcji edukacyjnych klasyków z zawartością poświęconą historii sztuki i czasowymi punktami odniesienia.Cięta powieść humanistyczna o dydaktycznym i zabawnym charakterze, która łączy sprośne żarty, erudycyjne przemyślenia i innowacje leksykalne.Pojęcia literackie: powieść XVI w., parodia, satyra, utopia, rodzaj apologii, dyskurs argumentacyjny, burleska.Historia sztuki: pielgrzym, św. Augustyn, architektura renesansu.Zaw...
Gargantua i Pantagruel to fantastyczno-groteskowa epopeja ukazująca się drukiem w latach 1532–1564. Arcydzieło francuskiego księdza i pisarza François Rabelais jest parodią epiki rycerskiej i zawiera szyderczy obraz współczesnego autorowi społeczeństwa. Utwór, czerpiący wątki z tradycji średniowiecznej literatury francuskiej, łączy ogromne bogactwo wyobraźni pisarza z realizmem postulatów wszechstronnego rozwoju człowieka zgodnie z prawami natury.
Gargantua i Pantagruel, tytułowi bohaterowie powieści Francois Rabelais'go, to olbrzymy znane francuskiej publiczności z podań ludowych.Podobno Rabelais kupił na straganie anonimowe dzieło opisujące losy Gargantui, a lektura utworu zainspirowała go napisania własnej wersji dziejów olbrzyma oraz jego syna, Pantagruela. Powieść przedstawia życie bohaterów od samego początku — włącznie z historią ich poczęcia i narodzin; ukazuje zarówno ich codzienność, jak i przygody: udział w ...
Życie Gargantui i Pantagruela jest zbiorem powieści napisanych w XVI wieku przez François Rabelais, który opowiada o przygodach dwóch gigantów, Gargantui i Pantagruela. Tekst jest napisany zabawnie, ekstrawagancko i satyrycznie i zawiera wiele rubasznego humoru, wulgaryzmów i przekleństw. Cenzorzy Collège de la Sorbonne piętnowali ten utwór jako obsceniczny, a w społecznym klimacie narastającego ucisku religijnego w okresie poprzedzającym francuskie wojny religijne, traktowan...
Gargantua i Pantagruel to fantastyczno-groteskowy utwór, który ukazał się drukiem w latach 1532–1564. Arcydzieło jest parodią epiki rycerskiej i zawiera szyderczy obraz współczesnego autorowi społeczeństwa. Utwór, czerpiący wątki z tradycji średniowiecznej literatury francuskiej, łączy ogromne bogactwo wyobraźni pisarza z realizmem postulatów wszechstronnego rozwoju człowieka zgodnie z prawami natury.
Po raz pierwszy w Polsce słynne, kontrowersyjne i przewrotne arcydzieło francuskiego odrodzenia ukazuje się w wersji uwspółcześnionej, kierowanej do każdego, także młodego czytelnika. Barwna opowieść o dynastii dobrych olbrzymów to w istocie szalona wizja świata na opak, której żywe i kipiące rubasznym humorem opisy na stałe weszły do skarbnicy światowej kultury. Dopełnieniem pięknego języka, jakim Jan Maria Kłoczowski przełożył (na podstawie mistrzowskiego tłumaczenia Tadeu...
Renesansowe dzieło François Rabelais’go pisane przaśnym językiem ludowym, pełnym rubaszności i groteski, stanowiące świadomą grę z literaturą jarmarczną i heroiczną. Odwołuje się ono do wcześniejszych podań o olbrzymie Gargantui, które tak zainspirowały autora, że postanowił dopisać dalsze losy stwora, obdarzając go synem Pantagruelem. Można je odczytywać na wielu poziomach – zarówno jako dialog z kulturą niską, jak i satyrę społeczną i obyczajową. Niniejsze polskie wydanie...
Ku czemu, wedle waszego mniemania, mierzy owa przegrywka i ono wymacywanie? Ku temu, iż wy, moi mili uczniowie i niektóre inne pomyleńce, czytając ucieszne nadpisy niektórych ksiąg naszego wymysłu, jako to Gargantua, Pantagruel, Trąbiflasza, Dostojeństwo rozporka, O grochu ze słoniną cum commento, sądzicie nazbyt łacno, iż wewnątrz rzecz stoi jeno o błaznowaniach, figielkach i łgarstwach uciesznych: ile że zewnętrzne godło (to jest tytuł), bez inszego pogłębiania wykłada się ...
Le bonhomme Grandgousier, buvant et rigolant avec les autres, entendit le cri horrible que son fils avait pouss en voyant la lumiere de ce monde, quand il bramait "A boire ! a boire ! a boire !" Il dit alors : "Que grand tu as" (sous-entendez : le gosier). A ces mots, les assistants dirent que vraiment il devait avoir pour cette raison le nom de Gargantua, puisque telle avait t la premiere parole de son pere a sa naissance...
Gargantua i Pantagruel to fantastyczno-groteskowa epopeja ukazująca się drukiem w latach 1532–1564. Arcydzieło francuskiego księdza i pisarza François Rabelais jest parodią epiki rycerskiej i zawiera szyderczy obraz współczesnego autorowi społeczeństwa. Utwór, czerpiący wątki z tradycji średniowiecznej literatury francuskiej, łączy ogromne bogactwo wyobraźni pisarza z realizmem postulatów wszechstronnego rozwoju człowieka zgodnie z prawami natury.
Gargantua i Pantagruel to fantastyczno-groteskowa epopeja ukazująca się drukiem w latach 1532–1564. Arcydzieło francuskiego księdza i pisarza François Rabelais jest parodią epiki rycerskiej i zawiera szyderczy obraz współczesnego autorowi społeczeństwa. Utwór, czerpiący wątki z tradycji średniowiecznej literatury francuskiej, łączy ogromne bogactwo wyobraźni pisarza z realizmem postulatów wszechstronnego rozwoju człowieka zgodnie z prawami natury.
Słynne zdanie: „Lepiej śmiechem jest pisać niż łzami, śmiech to szczere królestwo człowieka”, wpro¬wadzające do opowieści o Gargantui, jest nie tylko zapowiedzią radości głoszonej przez Odrodzenie, śmiech bowiem posłużył autorowi jako broń w walce starego z nowym. Komizm Rabelais’go ma bardzo rozległą skalę, przechodzi od rubasznego, plebejskiego humoru do ciętej chłoszczącej satyry. To właśnie zespolenie komizmu, występującego często pod po¬stacią groteski i realistycznego s...
Czyż to nie wesoła śmierć, kiedy się umiera ze sztywną kusią? Nasz przeor bardzo lubi białe mięso z kapłona... mówi brat Jan Łomignat, czyniąc w ten sposób aluzję do poglądu, że trafia się to po śmierci tym, którzy posiedli za życia mniszkę. Tak. To zuchwała powieść. A zarazem jedna z najzabawniejszych w dziejach literatury. Nawet dziś czyta się ją z podziwem dla śmiałości autora, a zarazem bogactwa jej języka, dla wszechstronnej erudycji i szyderczego dystansu do współczesny...
