Utwór ma klasyczny układ czterech części: I wstęp i allegro sonatowe (w którym przetworzeniem jest rak ekspozycji); II część wolna (a la kołysanka); III scherzo ABA (z triem pośrodku) i koda; IV finał. Tektonika kompozycji nawiązuje do najbardziej lubianej i najczęściej dyrygowanej przez Pendereckiego VII Symfonii Ludwiga van Beethovena. Nie ma tu jednak cytatów ani bezpośrednio skopiowanych konstrukcji. Utwór dedykowany Krzysztofowi Pendereckiemu....
