Książka poetycka Sławomira Krzyśki to przykład subtelnej rozmowy z przeszłością, ciszą i samym sobą. Są to wiersze zakorzenione w autentycznym doświadczeniu, w których poeta nie przeprowadza formalnych eksperymentów, lecz komunikatywnym językiem próbuje ocalić to, co kruche i ulotne. Autor dokonuje swoistej wiwisekcji problemów egzystencjalnych, jednak bez emocjonalnego ekshibicjonizmu. W Słowach pisanych w ciemności refleksja wanitatywna miesza się ze skromnym, nieśmiałym po...
