Berceuse, Op. 32 Władysława Żeleńskiego w wersji na skrzypce (altówkę) i fortepian to subtelna i pełna wdzięku miniatura, wywodząca się z warszawskiego okresu twórczości kompozytora. Utwór, inspirowany zarówno chopinowskim pierwowzorem, jak i wokalnym rodowodem gatunku, cechuje się śpiewną melodyką, delikatnym kołyszącym ruchem fortepianu oraz dialogiem pomiędzy instrumentami. Narracja utworu rozwija się w miarowym metrum, z subtelną dynamiką, gdzie harmonia opiera się na d...
Wydanie źródłowo-krytyczne.Władysław Żeleński następca Moniuszki i najwybitniejszy polski pieśniarz spośród przedstawicieli nurtu konserwatywnego w drugiej połowie XIX wieku", wybitny liryk zasłużył na te określenia, komponując około stu pieśni na głos solowy i fortepian na przestrzeni ponad sześćdziesięciu lat od końca lat 50. XIX wieku do początku drugiej dekady wieku XX.W świadomości sobie współczesnych Żeleński był przede wszystkim właśnie pieśniarzem.Spośród skompon...
Powstałe w 1909 roku Theme varie to dzieło z niewielkiego dorobku kompozytora na fortepian. Jak sam tytuł wskazuje, utwór posiada formę wariacji. Temat został opracowany na dziesięć różnych sposobów, a każda wariacja reprezentuje inny charakter, np. piąta posiada nastrój wzburzenia, a dziewiąta mazurowej elegancji. Utwór powinien stanowić wyzwanie dla dojrzałego pianisty.
Mazurki op. 31 należą do stosunkowo niewielkiego zbioru kompozycji na fortepian Władysława Żeleńskiego. Obejmuje on łącznie kilkanaście utworów od miniatur po znaczne formy instrumentalne. Choć sam kompozytor był znakomitym pianistą, swoje zainteresowania od początku kierował w stronę twórczości kameralnej, a w szczególności liryki wokalnej. To właśnie pieśni były dla Żeleńskiego tym, czym mazurki dla Fryderyka Chopina swoistym muzycznym dziennikiem intymnym. Władysław Żele...
Sonata fortepianowa g-moll op. 5, pierwsza ważna kompozycja Władysława Żeleńskiego, została napisana w Krakowie pod okiem Franciszka Mireckiego konserwatywnego, lecz cenionego w tym ośrodku kompozytora i pedagoga, ucznia Johanna Nepomuka Hummla. Prawdopodobnie to właśnie Mirecki doprowadził do wydania utworu swojego dwudziestodwuletniego ucznia przez znaną mediolańską oficynę Ricordiego w 1859 roku. Publikacja ta wzbudziła zainteresowanie polskich krytyków muzycznych. Dostrz...
Wykonanie Sonaty F-dur wymaga od wykonawców ogromnej dojrzałości muzycznej, umiejętności myślenia wielkimi planami formalnymi. Można ten utwór polecać raczej wytrawnym kameralistom niż solistom, którzy nie znajdą tu pola do indywidualnego popisu. Warto zwrócić uwagę, że utwór ten mieści się całkowicie w konwencjach stylistycznych swojego czasu, a pod względem jakości konstrukcji i ogólnej wartości artystycznej nie ustępuje sonatom skrzypcowym Brahmsa. Głos skrzypcowy zamieszc...
Utwór jest opracowaniem na skrzypce i fortepian fragmentu baletu z III aktu opery Konrad Wallenrod. To dzieło sceniczne o patriotycznym przesłaniu i bazujące na Mickiewiczowskim pierwowzorze należy do największych osiągnięć kompozytorskich Żeleńskiego. Wspomniany akt stanowi barwną scenę uczty, podczas której to sceny poza baletem odnajdujemy szereg ballad i pieśni. Pośród nich znajduje się napisana w dość nietypowym metrum 8/8 Scena zalecanek, która wzbogaci repertuar każd...
na fortepianZbiór fortepianowych miniatur Sześć utworów charakterystycznych op. 17 miał Żeleński gotowy około 1871 roku, choć bardzo możliwe, że skomponował je już wcześniej, nawet w 1864 roku. Wskazuje na to numer opusowy, nadawany w tym czasie przez twórcę zgodnie z chronologicznym porządkiem powstawania utworów. Zbiór dedykowany jest Auguście Auspitz-Kolar, pianistce, którą Żeleński mógł poznać w czasie jednej z podróży do Wiednia. Kompozytor opublikował utwory w 1872 roku...
Berceuse, Op. 32 Władysława Żeleńskiego na wiolonczelę i fortepian, wydana w 1880 roku, to subtelna i pełna wdzięku miniatura z warszawskiego okresu twórczości kompozytora. W utworze wyraźnie pobrzmiewają inspiracje Chopinem oraz wokalnym rodowodem gatunku, co przejawia się w śpiewnej melodyce i delikatnej narracji. Utwór charakteryzują miarowe, kołyszące metrum, subtelna dynamika oraz dialog pomiędzy instrumentami, który zastępuje typowe dla Chopina ostinato. Żeleński tworzy...
Uwertura orkiestrowa W Tatrach powstała w 1870 roku podczas pobytu Żeleńskiego w Paryżu, gdzie uczył się kompozycji. Z powodu nie zachowania się do naszych czasów dwóch jego symfonii utwór uważany jest za reprezentatywne dla twórczości kompozytora dzieło symfoniczne. Kompozycja posiadająca formę sonatową z fugatem w przetworzeniu pierwszy raz została zaprezentowana publiczności w 1871 roku w Krakowie. Uwertura do dziś jest chętnie wykonywana przez zespoły orkiestrowe....
Oba utwory mają charakter popisowy i mają niezaprzeczalne walory artystyczne. Romance G-dur (6/8, Andante molto cantabile) swoim lirycznym charakterem i rozlewną melodyką jednoznacznie wskazuje na wokalne, pieśniowe pierwowzory tego gatunku, czego dowodem jest także odwołanie się przez kompozytora do wzorca formy trzyczęściowej typu repryzowego. Z kantylenową śpiewnością Romansu kontrastuje następujący po nim, żywiołowy Danse fantastique, wymagający od wykonawcy duże...
na fortepian Zbiór fortepianowych miniatur Sześć utworów charakterystycznych op. 17 na fortepian miał Żeleński gotowy około 1871 roku, choć bardzo możliwe, że powstały już wcześniej, nawet w 1864 roku, na co wskazuje numer opusowy, nadawany w tym czasie przez kompozytora zgodnie z chronologicznym porządkiem powstawania utworów. Zbiór dedykowany jest Auguście Auspitz-Kolar, pianistce, którą Żeleński mógł poznać w czasie jednej z podróży do Wiednia. Kompozytor opublikował utwor...
