okładka Czarna księgaebook | epub, mobi | Orhan Pamuk

Pobierz za darmo fragment ebooka

Sprzedaje i dostarcza: Woblink

Czarna księga (ebook)

0 ocen, 1 opinia

Sprzedaje i dostarcza: Woblink

Dodano do koszyka

Koszyk

Opis treści

Pewnego dnia Gallip, prawnik ze Stambułu odkrywa, że jego żona odeszła. Co znaczy owo tajemnicze zniknięcie? Czy żona opuściła go dla innego mężczyzny?

W tym samym czasie bez wieści przepada bez śladu także brat przyrodni Rüyi – Celal, dziennikarz największego tureckiego dziennika. Czy między tymi zaginięciami istnieje jakiś związek? Gallip wpada na myśl, że udając Celala, żyjąc jak on, nosząc jego ubrania, pisząc za niego artykuły, mieszkając w jego domu, zacznie myśleć jak Celal, dzięki czemu odnajdzie zaginioną parę. Pewnego dnia odbiera dziwny telefon...

Szczegółowe informacje na temat ebooka Czarna księga

O autorze

Orhan Pamuk

Orhan Pamuk to najpopularniejszy na świecie turecki pisarz. Jest laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Pochodzi ze Stambułu, w którym się wychował i spędził większość życia. W tym mieście rozgrywa się akcja wielu jego powieści, opowiada o nim także autobiograficzna książka pt. „Stambuł. Miasto i wspomnienia”. Pamuk jest autorem takich powieści jak „Nazywam się czerwień”, „Śnieg”, „Dom ciszy” i „Nowe życie”.

Orhan Pamuk pochodzi z zamożnej rodziny. Studiował architekturę, ale po kilku latach zrezygnował z niej na rzecz dziennikarstwa. Po studiach znów zmienił kierunek swojej kariery i całkowicie oddał się pisarstwu. Jego największymi mistrzami są Tomasz Mann, Lew Tołstoj i Fiodor Dostojewski, o czym można się dowiedzieć ze zbiorów esejów noblisty – „Inne kolory” oraz „Pisarz naiwny i sentymentalny”.

Cevdet Bej i synowie

Orhan Pamuk debiutował powieścią „Cevdet Bej i synowie”. To saga rodzinna przedstawiająca losy trzech pokoleń rodziny. Akcja powieści rozgrywa się na początku XX wieku w Stambule. Tytułowy Cevdet jest handlarzem, sprzedaje artykuły żelazne, udaje mu się też założył własną fabrykę. Marzy o tym, by żyć w stylu zachodnim, chce mnożyć kapitał i rozwijać interes. Po latach biznes przejmują jego synowie, co rzecz jasna prowadzi do konfliktów rodzinnych. Już od pierwszej powieści widoczna jest u Pamuka miłość do Stambułu – multikulturowe, wielkie, tajemnicze miasto wysuwa się na pierwszy plan.

Stambuł. Miasto i wspomnienia - autobiograficzna powieść Orhana Pamuka

Jedną z najważniejszych książek Pamuka jest „Stambuł. Miasto i wspomnienia” – autobiograficzna opowieść o mieście znajdującym się na granicy dwóch kontynentów. Metropolia rozerwana między Europą a Azją ukazana jest w tej książce przez pryzmat osobistych doświadczeń pisarza. Opowieść o historii miasta przeplatana jest wspomnieniami Pamuka.

Muzeum niewinności

Szczególną książką w dorobku Pamuka jest „Muzeum niewinności” – powieść wykraczająca poza ramy literatury. Główny bohater powieści, trzydziestoletni Kemal, zakochuje się w swojej dalekiej krewnej Füsun. Relacja kochanków utrzymywana jest w tajemnicy, gdyż Kemal przygotowuje się do zaręczyn z inną dziewczyną. Zakochani spotykają się ze sobą po kryjomu, coraz bardziej się do siebie zbliżają i lepiej poznają. Zaręczyny Kemala brutalnie kończą ten romans. Zdruzgotany Kemal zaczyna zbierać przedmioty kojarzące mu się z Füsun. To daje początek kolekcji nazwanej muzeum niewinności. Dlaczego książka Pamuka jest tak niezwykła? Muzeum niewinności istnieje naprawdę – pisarz otworzył je w Stambule. Znajdują się w nim wszystkie przedmioty zbierane skrupulatnie przez Kemala.

Wszystkie książki Pamuka wydane w Polsce znajdziecie w formie ebooków w księgarni internetowej Woblink.com.

Opinie i oceny ebooka Czarna księga

0,0

0 ocen / 1 opinia

razem z Lubimy Czytać

Trudna, wspaniała, wieloznaczna.

Duszny, irytujący, niezrozumiały. Kołyszący, krzepiący, zamykający czytelnika jak w kokonie. * Doprowadzający do furii rozmaitymi dywagacjami. Wyczekiwany, powodujący tęsknotę za wykreowanym przez niego światem. * Oniryczny, fantasmagoryczny, drażniący do bólu i szalenie skomplikowany. Podający czytelnikowi znakomite definicje, nieoczekiwanie trafne sugestie, zaskakujące przemyślenia. Taki jest Orhan Pamuk, takie było moje pierwsze z nim spotkanie. "Czarna księga" doprowadzała mnie do furii i kusiła jednocześnie. Z jednej strony miałam jej serdecznie dosyć, z drugiej - nie mogłam się oderwać. W chwilach zdenerwowania myślałam o tym, że przecież wieczorem znów sięgnę po Pamuka, a mając czytnik wypchany po brzegi ciekawymi nowościami - do Pamuka chciałam wracać. Bo to szaleniec i geniusz. A przynajmniej tak jawi się w "Czarnej księdze". Najdziwniejsze jest to, że nie jestem tak do końca pewna, o czym jest książka, która tak mnie pochłonęła. Może to właśnie było zamiarem pisarza? Pokazać nam, że to on steruje czytelnikiem? Taka jest bowiem główna myśl "Czarnej księgi": nigdy, ani przez chwilę nie jesteśmy sobą i nigdy nie spełniamy pragnień, które byłyby tak naprawdę nasze. Zawsze chcemy kogoś udawać, komuś się przypodobać, kogoś zadowolić. Wyobrażamy sobie siebie jako kogoś zupełnie innego. Wcielamy się w rozmaite role. Żyjemy tak, jak według naszych wyobrażeń, oczekują tego inni. Ani sekundy życia nie przeżywamy jako prawdziwi my. Taka refleksja zatacza szerszy krąg: Wschód tak bardzo chce się upodobnić do Zachodu, że traci swoją tożsamość. To z kolei rodzi nieprawdziwe "spiskowe teorie dziejów". Zarówno Wschód jak i Zachód naprzemiennie lekceważą swoje największe świętości, co z kolei prowadzi do nieuchronnej klęski w danym momencie dziejowym. Odejście od własnych korzeni, wykpiwanie tradycji (np. rodzinnych), obyczajowości, lekceważenie dnia codziennego i upodabnianie się za wszelką cenę do innych - prowadzi do tragedii, do tożsamościowego "rozmycia", podążania ślepo za tłumem, bycia samotnym wśród najbliższych, ślepym, bezradnym. Do takich wniosków stopniowo dochodzi Galip, adwokat, którego niespodziewanie opuściła żona. Razem z żoną znika także jej przyrodni brat, znany felietonista i wielki erudyta - Celal. Galip, o wiele lat młodszy od Celala, całe życie niezmiernie go podziwia i bardzo chce się do niego upodobnić. Gdy kuzyn znika, Galip stopniowo wchodzi w jego tożsamość, przeprowadza się do jego mieszkania i - pod pretekstem poszukiwania obydwojga zaginionych - krok po kroku staje się Celalem. Czyta wszystkie jego, gromadzone przez wiele lat felietony i artykuły. Pisze za niego. Ogląda olbrzymie archiwum, na które składają się tysiące książek, zdjęć, pism dotyczących historii Stambułu, jego kultury, sztuki, literatury, spisków politycznych, planowanych puczów, czy wreszcie mnóstwo fotografii i artykułów związanych z popkulturą zachodnią. W I-szej Księdze Galip, szukając żony, przemierza ulice Stambułu, przesiaduje w kawiarniach, pociągach i co krok napotyka ludzi, którzy opowiadają mu rozmaite historie, związane z kryzysem tożsamości: osobistej lub kulturowej i cywilizacyjnej. Mówią o nieodpartej potrzebie naśladownictwa. II Księga jest trudniejsza. Galip trafia w archiwum Celala na historię bractwa, które głosi, iż na twarzy każdego człowieka widoczne są... litery. Jeśli odczytamy je w odpowiedni sposób, według określonych zasad, odkryjemy największe tajemnice danej osoby... Galip, który stara się wcielić bez reszty w postać swego kuzyna, znów przemierza Stambuł, usiłując odnaleźć ukryte w mieście wskazówki, symbole, sekrety i - nade wszystko - litery... Niecodzienne, prawda? Dużo wysiłku kosztowało mnie "ogarnięcie" całości. Nie pamiętam już poszczególnych zdarzeń, dialogów, tego kto i jaką historię opowiedział, ale pozostanie we mnie wspomnienie literatury najwyższych lotów i wrażenie, że bardzo wiele się nauczyłam: o ludzkiej kondycji, pragnieniach, różnicach kulturowych, które - co ciekawe - według tej powieści są nie do przeskoczenia. Noblista zdaje się mówić, że mieszanie kultur w jednym tyglu nie jest dobre i na dłuższą metę nie ma żadnej wartości. Osłabia, zamiast nieść cokolwiek pozytywnego. Prawdziwie wartościowe jest szanowanie własnych tajemnic, zwyczajów i świętości. To one sprawiają, że naród jest silny i interesujący. Nasze życie, kultura, sztuka opierają się na naśladownictwie i jest to nie do uniknięcia. Dlatego naśladując celowo i z rozmysłem, częściej niż wypływa to z naturalnej kolei rzeczy - gubimy się, ujednolicamy i... osłabiamy. Poznawajmy inne kultury, ale nie starajmy się upodobnić do ludzi, którzy w nich żyją. Bądźmy erudytami, ale nie piewcami i pochlebcami. To nasze tajemnice i nasze świętości czynią nas wyjątkowymi.

Czarna księga

Czarna księga

Ebook

Oceń i podziel się swoją opinią

Zero