okładka Inne koloryebook | epub, mobi | Orhan Pamuk

Pobierz za darmo fragment ebooka

Sprzedaje i dostarcza: Woblink

Inne kolory (ebook)

0 ocen, 1 komentarz

Sprzedaje i dostarcza: Woblink

Dodano do koszyka

Koszyk

Opis treści

Niezwykła, zaskakująca, zachęcająca do odmiennego spojrzenia na świat książka najsławniejszego tureckiego pisarza i noblisty.

Inne kolory to zbiór tekstów – zarówno osobistych, jak i dotyczących uniwersalnych, społecznych zdarzeń – znakomicie skomponowanych i ułożonych. Pamuk zaprasza czytelnika do swojego życia: opowiada o niechęci do szkoły, nadmiernej melancholii swojej córki, walce z nałogiem tytoniowym, a także o perspektywie zeznawania przeciwko niezdarnym bandytom, którzy napadli go podczas wizyty w Nowym Jorku. W opowieści o codzienności wplata niezwykłą wyobraźnię, która raz jeszcze potwierdza wiarę autora w fikcję i nawiązuje do twórczości największych, np. Dostojewskiego. Pamuk kontempluje swą tajemną skłonność do siedzenia samotnie przy biurku i snucia marzeń.

Choć rzadko czytam własne powieści po wydaniu, do tych tekstów wracam chętnie jak do fotografii uwieczniających szczęśliwy okres życia, które ma się ochotę oglądać wciąż na nowo; sięgam po nie, by odświeżyć swą pamięć. Odnajduję w nich coś więcej niż wspomnienia sytuacji, które skłoniły mnie do pisania, więcej niż pamiątki wymagań redakcji gazet i czasopism, na których zlecenie powstały, więcej nawet niż obrazy myśli, które w tamtym momencie chciałem przekazać, moich zainteresowań i pasji. By opisać te niecodzienne momenty, te epifanie, gdy prawda zostaje nagle objawiona, Virginia Woolf użyła kiedyś określenia „chwile istnienia”.

Orhan Pamuk

Szczegółowe informacje na temat ebooka Inne kolory

O autorze

Orhan Pamuk

Orhan Pamuk to najpopularniejszy na świecie turecki pisarz. Jest laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Pochodzi ze Stambułu, w którym się wychował i spędził większość życia. W tym mieście rozgrywa się akcja wielu jego powieści, opowiada o nim także autobiograficzna książka pt. „Stambuł. Miasto i wspomnienia”. Pamuk jest autorem takich powieści jak „Nazywam się czerwień”, „Śnieg”, „Dom ciszy” i „Nowe życie”.

Orhan Pamuk pochodzi z zamożnej rodziny. Studiował architekturę, ale po kilku latach zrezygnował z niej na rzecz dziennikarstwa. Po studiach znów zmienił kierunek swojej kariery i całkowicie oddał się pisarstwu. Jego największymi mistrzami są Tomasz Mann, Lew Tołstoj i Fiodor Dostojewski, o czym można się dowiedzieć ze zbiorów esejów noblisty – „Inne kolory” oraz „Pisarz naiwny i sentymentalny”.

Cevdet Bej i synowie

Orhan Pamuk debiutował powieścią „Cevdet Bej i synowie”. To saga rodzinna przedstawiająca losy trzech pokoleń rodziny. Akcja powieści rozgrywa się na początku XX wieku w Stambule. Tytułowy Cevdet jest handlarzem, sprzedaje artykuły żelazne, udaje mu się też założył własną fabrykę. Marzy o tym, by żyć w stylu zachodnim, chce mnożyć kapitał i rozwijać interes. Po latach biznes przejmują jego synowie, co rzecz jasna prowadzi do konfliktów rodzinnych. Już od pierwszej powieści widoczna jest u Pamuka miłość do Stambułu – multikulturowe, wielkie, tajemnicze miasto wysuwa się na pierwszy plan.

Stambuł. Miasto i wspomnienia - autobiograficzna powieść Orhana Pamuka

Jedną z najważniejszych książek Pamuka jest „Stambuł. Miasto i wspomnienia” – autobiograficzna opowieść o mieście znajdującym się na granicy dwóch kontynentów. Metropolia rozerwana między Europą a Azją ukazana jest w tej książce przez pryzmat osobistych doświadczeń pisarza. Opowieść o historii miasta przeplatana jest wspomnieniami Pamuka.

Muzeum niewinności

Szczególną książką w dorobku Pamuka jest „Muzeum niewinności” – powieść wykraczająca poza ramy literatury. Główny bohater powieści, trzydziestoletni Kemal, zakochuje się w swojej dalekiej krewnej Füsun. Relacja kochanków utrzymywana jest w tajemnicy, gdyż Kemal przygotowuje się do zaręczyn z inną dziewczyną. Zakochani spotykają się ze sobą po kryjomu, coraz bardziej się do siebie zbliżają i lepiej poznają. Zaręczyny Kemala brutalnie kończą ten romans. Zdruzgotany Kemal zaczyna zbierać przedmioty kojarzące mu się z Füsun. To daje początek kolekcji nazwanej muzeum niewinności. Dlaczego książka Pamuka jest tak niezwykła? Muzeum niewinności istnieje naprawdę – pisarz otworzył je w Stambule. Znajdują się w nim wszystkie przedmioty zbierane skrupulatnie przez Kemala.

Wszystkie książki Pamuka wydane w Polsce znajdziecie w formie ebooków w księgarni internetowej Woblink.com.

Recenzje i oceny ebooka Inne kolory

0,0

0 ocen / 1 komentarz

razem z Lubimy Czytać

W zbiorze "Inne kolory" niektóre prawdy o Pamuku się ujawniają, tłumacząc nam to, co ukryte w jego powieściach, inne jednak wciąż pozostają tajemnicą.

Historia własna, historie innych – o książce Inne kolory Orhana Pamuka Czytając dobrze napisaną powieść, rzadko myśli się o tym, jak została napisana, jakie i czyje doświadczenia autor przetwarza, które poglądy należą do niego, a z którymi polemizuje, skąd czerpie obserwacje detali, dających posmak prawdziwego życia, wreszcie, co on sam sądzi o swoim pisarstwie i jego celach. Inaczej ma się sprawa z eseistyką i pismami autobiograficznymi powieściopisarza. Sięgając po nie, mamy zwykle nadzieję na zobaczenie podszewki, zbadanie warsztatu, uchylenie zasłony, skrywającej faktyczne poglądy, przekonania i przeżycia pisarza, którego powieści zdołały w nas zaszczepić ciekawość co do jego osoby. Okazję do takiego zajrzenia za zasłonę daje książka Inne kolory tureckiego noblisty Orhana Pamuka, którego książki wydaje w Polsce Wydawnictwo Literackie. W wielu powieściach Pamuka, których akcja zawsze toczy się w Turcji, przeważnie w Stambule, choć osadzana jest w różnych epokach i sceneriach, odnajdujemy stałe wątki, cechy i charakterystyczne motywy, które powtarzają się niezależnie od opisywanej fabuły. Takimi motywami są np. napięcie między Wschodem i Zachodem (stanowiące oś konstrukcyjną powieści Biały zamek, Śnieg, Nazywam się Czerwień), losy ludzi na tle zmieniającego się Stambułu (Cevdet Bej i synowie, Dziwna myśl w mej głowie) albo zamiana tożsamości głównych bohaterów (Czarna księga, Biały zamek). Uważny czytelnik wyśledzi w powieściach Pamuka również podobieństwa detali np. motyw złośliwego starszego brata, agresywnego psa lub ciekawskiego fryzjera. Czytając powieści Pamuka wychwytujemy te podobieństwa i rysy, tak jak słyszymy podobne frazy w utworach skomponowanych przez tego samego kompozytora, ale nie jesteśmy w stanie zrozumieć, skąd bierze się taki lub inny motyw na kartach jego powieści. Eklektyczny zbiór esejów zatytułowany Inne kolory, wydany w 2012 roku to książka, która może otworzyć nową drogę do rozumienia twórczości tureckiego noblisty, rzucając światło na osobiste wątki i przemyślenia, które przybrały szatę powieściowych motywów. We wstępie do Innych kolorów Pamuk pisze, że jest to książka „sklejona z fragmentów umieszczonych w ramie sugerującej istnienie jakiegoś centralnego punktu, który próbowałem ukryć”. Na te fragmenty składają się różne typy tekstów, pogrupowane według rodzaju. Są więc najpierw krótkie autobiograficzne miniatury (nigdzie wcześniej nie publikowane) o samym Pamuku, o Stambule, o psach, mewach, fryzjerach, wakacjach na Wyspach Książęcych, zabawach z córką, lęku przed trzęsieniem ziemi i jedzeniu hot-dogów. Dalej przeczytamy teksty o książkach i literatach, na które składają się głównie przedmowy Pamuka do wydań różnych powieści, a także eseje o charakterze politycznym publikowane w tureckiej prasie. Przeczytamy w Innych kolorach posłowia do książek Pamuka, jego przemówienia z okazji odbierania nagród literackich (w tym wspaniałą mowę noblowską o walizce z manuskryptami jego ojca), szkice o sztuce, wywiad, wspomnienia z podróży oraz krótkie opowiadanie, niepozbawione elementów autobiograficznych. Wszystko to sprawia na początku wrażenie pewnego chaosu z którego wyłania się obraz pisarza bardzo wrażliwego, nieco nostalgicznego, zakochanego w swoich książkach i swoim mieście, ale nie zamkniętego na współczesność – obserwującego i komentującego politykę światową. Czytamy o dzieciństwie i dorastaniu autora, o jego ojcu, wujkach i ciociach, ale też o dusznej atmosferze dyktatury lat 80. i życiu zamożnej, zeuropeizowanej i zsekularyzowanej stambulskiej klasy średniej w czasach późnej Republiki Tureckiej. Eseje Pamuka czyta się łatwo, jakby słuchało się jego głośno wypowiadanych myśli, czym trochę przypominają Lapidaria Kapuścińskiego, choć są od nich znacznie bardziej liryczne. Jak echo wciąż pojawia się temat tożsamości narodowej Turków, ich marzeń o Europie, popadania w ciasny nacjonalizm i rozpamiętywania tradycji osmańskiej, które to tematy często poruszane były w przemówieniach pisarza wygłaszanych na Zachodzie. Dobrze jednak pamiętać, że problemy Pamuka są jego problemami i choć wypowiada się on w imieniu dużej części inteligencji tureckiej, to jednak wiele dylematów, spostrzeżeń, pragnień i frustracji formułowanych jest z pozycji człowieka wychowanego w zamożnej burżuazyjnej rodzinie, w kulcie wiedzy, sztuki i literatury, z dala od religii i trosk prowincji tureckiej. W kilku esejach zamieszczonych w Innych kolorach Orhan Pamuk definiuje powieściopisarstwo jako „sztukę opowiadania własnej historii tak, jakby była historią innych, i historii innych tak, jakby była naszą własną”. Biorąc za punkt wyjścia historie innych ludzi zasłyszane, doświadczone lub zgoła opisane w starych książkach pisarz opisuje je tak, jakby były one jego własnym życiem, zarazem wplatając w nie elementy swojej biografii i własne refleksje ukrywając je pod zasłoną wydarzeń z życia i przekonań jego bohaterów. W zbiorze Inne kolory niektóre prawdy o Pamuku się ujawniają, tłumacząc nam to, co ukryte w jego powieściach, inne jednak wciąż pozostają tajemnicą. W ten sposób poszukiwanie owego „centralnego punktu” łączącego i objaśniającego wszystkie wątki i motywy może okazać się dla czytelnika zupełnie bezowocnym, choć bardzo przyjemnym zajęciem.

Inne kolory

Inne kolory

Ebook

Oceń i podziel się swoją opinią

Zero