okładka Najgorszy człowiek na świecieebook | epub, mobi | Małgorzata Halber

Pobierz za darmo fragment ebooka

Promocja -35%

Sprzedaje i dostarcza: Woblink

Najgorszy człowiek na świecie ebook

Moja ocena:

Sprzedaje i dostarcza: Woblink

Dodano do koszyka

Koszyk

Opis treści

"Krystyna czuje się wśród ludzi niepewnie. Od zawsze tak było. Nie wie, jak i o czym z nimi rozmawiać, choć od lat pracuje w telewizji. Jednak umie się kamuflować. Dla znajomych jest przebojową imprezowiczką, wygadaną i wesołą – bo wie, jak można dodać sobie odwagi. Wystarczy mały drink, może dwa. Przed szkołą, po pracy, przed randką, na imprezie. Żeby dobrze się bawić. Żeby wreszcie się nie bać. Żeby cokolwiek poczuć. Przecież wszyscy tak robią. Ale to lekarstwo działa tylko do czasu. Przed trzydziestką Krystyna decyduje się przestać. Na dobre. Wyleczyć ciało, ale przede wszystkim umysł. Brawurowy debiut Małgorzaty Halber to szczera i bezkompromisowa relacja z krainy nałogu. To opowieść o szukaniu nowej drogi i o znajdowaniu odwagi, by wreszcie być sobą. Małgorzata Halber - ur. 1979, kontrowersyjna prezenterka i dziennikarka, polska Charlotte Roche, felietonistka i rysowniczka, autorka komiksu „Bohater” i wielu interwencji internetowych. Ukończyła filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. O sobie mówi, że najchętniej byłaby patrzeniem i słuchaniem."


Tagi dla ebooka Najgorszy człowiek na świecie

Szczegółowe informacje na temat ebooka Najgorszy człowiek na świecie

O autorze

Małgorzata Halber

Małgorzata Halber urodziła się w 1979 roku. Jest polską prezenterką, dziennikarką, publicystką, wokalistką, basistką, pisarką. Halber jest autorką bestsellerowej książki „Najgorszy człowiek świata, w której opisała swoje zmagania z nałogiem alkoholowym. Dziennikarka ukończyła filozofię na Uniwersytecie Warszawskim.

Halber zaczynała swoją karierę dziennikarską w Telewizji Polskiej. Już w wieku 11 lat występowała w programie „5-10-15”. Następnie prowadziła „Twoją Listę Przebojów”, a potem „Halo!Gramy” w Polsacie oraz miała swoje audycje w Rozgłośni Harcerskiej. W 2000 roku związała się z telewizją Viva Polska. Dla stacji pracowała przez 11 lat, a później związała się z telewizją VH1. Oprócz kariery telewizyjnej, Halber ma na koncie publikacje w prasie oraz Internecie. Jej felietony ukazywały się m.in. w „Codzienniku feministycznym” czy „Vogue Polska”. Wraz z Anną Chojnacką założyła duet DJ-ek Bad Bitches. Na Instagramie Halber publikuje zdjęcia ze stylizacjami znalezionymi w second-hand shopach. Jest również autorką „Bohatera” – stworka, który jest bohaterem komiksów umieszczanych na fanpage’u na Facebooku. Postać zebrała dziesiątki tysięcy fanów w Internecie, czego konsekwencją było wydanie przez krakowskie Wydawnictwo Znak „Kołonotatnika z Bohaterem”.

Małgorzata Halber ma na swoim koncie również epizod muzyczny. Była wokalistką i basistką zespołu Wyjebani w dobrej wierze. Zainteresowania muzyką popularną i dziennikarstwem Małgorzata Halber wyciągnęła z domu rodzinnego. Jej ojciec, Adam Halber, był polskim politykiem, dziennikarzem, zawodowo związanym z Polskim Radiem i Rozgłośnią Harcerską. Adam Halber był również jednym z ekspertów w dziedzinie muzyki rozrywkowej w teleturnieju telewizyjnym „Wielka gra”.

Najgorszy człowiek świata - głośna powieść Małgorzaty Halber

W 2015 roku ukazała się głośna książka Małgorzaty Halber pt. „Najgorszy człowiek na świecie”. To powieść, w której autorka garściami czerpie ze swojej biografii. Halber przedstawia w książce Krystynę, której życie wygląda bardzo podobnie do życia autorki. Krystyna zmaga się z uzależnieniem od alkoholu, wśród ludzi czuje się niepewnie, nie wie, jak z nimi rozmawiać, choć od wielu lat pracuje w telewizji. Potrafi się jednak znakomicie kamuflować. Wśród znajomych jest przebojowa, wygadana, odważna i pogodna, bo ma patent na dodawanie sobie odwagi. Wystarczy niewielki drink, później dwa. I tak za każdym razem – przed szkołą, pracą, randką, na imprezie i po tym wszystkim. A pije dlatego, by się nie bać, by czuć, by się dobrze bawić. Pewnego dnia bohaterka postanawia przestać pić i wyleczyć swoje swoje ciało oraz umysł. „Najgorszy człowiek świata” to powieść pełna przemyśleń na tematy bliskie pokoleniu 30-latków. Dlatego książka sprzedała się znakomicie, doczekała się dodruków i wznowień. Jedno z wydań zostało wzbogacone o ilustracje autorki. W 2015 roku książka „Najgorszy człowiek świata” otrzymała nominację do Bestsellerów Empiku oraz została wyróżniona w plebiscycie portalu lubimyczytać.pl w kategorii literatura piękna. Książka doczekała się adaptacji teatralnej. W 2016 roku na deskach sceny kameralnej Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu swoją premierę miał spektakl „Najgorszy człowiek na świecie” w reżyserii Anny Smolar.

Książka o miłości autorstwa Halber i Drendy

W 2020 roku ukazała się głośna książka pt. „Książka o miłości”, którą Małgorzata Halber napisała wspólnie z Olgą Drendą, autorką „Wyrobów” i „Duchologii polskiej”. Charyzmatyczne autorki połączyły siły i stworzyły nasycony przemyśleniami przewodnik po ludzkiej emocjonalności. W „Książce o miłości” piszą o współczesnej miłości z pogranicza sfery online i offline. Przywołują klasyków literatury, postaci z memów i lawirują na granicy tego co poważne, dojrzałe i śmieszne, momentami nawet kiczowate. „Książka o miłości” to intertekstualny obraz miłości i emocjonalności w kulturze współczesnej i masowej, przedstawiony w niezwykle przystępnej felietonistyczno-eseistycznej formie.

Książki Małgorzaty Halber na Woblinku

Książkę „Najgorszy człowiek na świecie” znajdziecie w księgarni internetowej Woblink w formie papierowej oraz audiobooka, którego czyta Magda Karel. „Książka o miłości”, której współautorką jest Olga Drenda, dostępna jest w formie audiobooka, ebooka i książki papierowej.

    • Najgorszy człowiek...

      Ebook

      30,99 zł  

    • bumerang

Opinie i oceny ebooka Najgorszy człowiek na świecie

7,9

72 oceny / 14 opinii

razem z Lubimy Czytać

Swietna ksiazka !

Wulgarna i pozbawiona głębi

Lektura "Najgorszego człowieka na świecie" ani nie należy do przyjemnych ani nie dostarcza dojmujących wrażeń literackich. Być może posiada wartość dokumentu, przedstawiając indywidualną drogę głównej bohaterki w walce z uzależnieniami. Niewątpliwie zawiera też cenne spostrzeżenia osoby z pewnego kręgu społeczeństwa. Jej wartość może polegać na ukazaniu obrazu życia oraz obrazu innych ludzi z punktu widzenia bohaterki. Z przykrością jednak przychodzi mi stwierdzić, że literacki, językowy poziom jest ...żenujący. Plugawego słownictwa i wulgarności mam dosyć w otaczającej codzienności. W literaturze nie mam na to ochoty, jeśli nie służy konkretnemu celowi, nie jest niezbędne. A w tym przypadku nie dostrzegam takiej potrzeby. Bez przekleństw i wulgaryzmów treść niczego by nie straciła. Zdecydowanie nie polecam lektury.

nie ma nic gorszego od nawróconej...

podzieliłabym tę książkę na etapy: 1) zaprzeczenie - po kilku rozdziałach przestałam czytać na kilka dni. nie z powodu tematyki czy odkrywczości (nie ma tu nic nowego), ale z powodu języka. ostatnio czytałam zwyczajnie lepiej napisane książki. język jest dla mnie ważny. i o ile rozumiem, że to stylizacja i forma, o tyle za dużo i za bardzo na siłę. ale wróciłam i zaczęłam czytać dalej. 2) gniew - o boże dlaczego ona się tak nad sobą rozczula. niech się w końcu ogarnie. 3) targowanie - no dobra dam jej jeszcze szanse, tematuka jest ciekawa. w sumie temat ważny. i w połowie zaczyna się to lepiej czytać. 4) depresja - boże, jaki ten świat jest smutny. niedawno wszyscy byliśmy neurotykami, teraz wszyscy jesteśmy uzależnieni 5) akceptacja - warto to przeczytać, bo jest tam dużo treści, którą każdy znać powinien Nie napiszę o czym ta książka jest. Napiszę, że zmusza do myślenia. Niekoniecznie powiem, że to literatura wybitna (moim zdaniem zwyczajnie nie kwalifikuje się do tej kategorii), ale zmusza do myślenia, bo nawet jeśli się nie zgadzasz z tezami i przemyśleniami autorki, to masz ochote o tym porozmawiać i mieć zdanie i je wyrazić. Polecam, choć bardzo nie lubię podejścia: mam problem, walczę z nim, teraz oceniam innych - to mnie lekko irytuje, w tej książce. Każdy ma problem i jeśli z nim nie walczy to przegrywa życie. Tylko każdy am również prawo do decyzji o swoim losie.

Takie własnie jest życie

Skala od 1 do 5 nie jest skalą, w której powinna być oceniana ta książka. Każda z ocen byłaby krzywdzącą szufladką dla autorki. A autorka ma mój podziw i szacunek za odwagę, za przedstawienie takiego właśnie punktu widzenia i za uroki terapii. Własne myśl i jej przemyślenia. To nie powieść, to zapiski wyrwane z dziennika, jeżeli ktoś chciał amerykańskiego snu to nie dziwię się, że wyrzucił książkę do kosza. Nie wszystko jest tematem na film akcji, ale takie właśnie jest życie.

Wszyscy jesteśmy najgorszymi ludźmi na świecie

Wszyscy jesteśmy najgorszymi ludźmi na świecie… ‚XX wiek był wiekiem nerwic i histerii. XXI wiek jest wiekiem depresji i nałogów.’ Jest. Szacuje się, że do 2030 roku depresja zabije więcej osób, niż choroby serca. Bo samobójstwo jest wpisane w depresję. I będzie częstą przyczyną zgonu. Niestety. Dlaczego? ‚Każdy się wstydzi. Każdy się wstydzi trzech rzeczy. Że nie jest ładny. Że za mało wie. I że niewystarczająco dobrze radzi sobie w życiu. Każdy.’ Ja się trochę wstydzę, że ciągle za mało wiem. Albo, że moje życie nie wygląda tak, jak wyglądać powinno, ale… No właśnie, jak POWINNO? ‚Na każdym rogu czeka na Ciebie informacja o ludziach sukcesu. (…). Musisz zdążyć odnieść sukces zawodowy, zdobyć wyższe wykształcenie, znaleźć idealnego partnera, założyć rodzinę, kupić mieszkanie, wychować dziecko, kupić samochód, założyć własną firmę, napisać książkę, zrealizować pomysł na bloga, grać w tenisa, interesować się polityką, interesować się polityką zagraniczną, wiedzieć, kto dostał Nobla z literatury, przeczytać to, co napisał ten, który dostał Nobla z literatury, znać minimum jeden język obcy, znaleźć czas dla siebie, zrobić remont, oddychać, umyć kibel, pójść na te drugie studia. Musisz namalować te wszystkie obrazy, które chcesz namalować, napisać sztukę, zrobić sam łódź, nauczyć się jeździć na nartach, nauczyć się medytować, kupić nowe łóżko, nie martwić się komentarzem na fejsbuku, pójść do fryzjera, pojechać do Azji, zmienić pracę, zmienić żonę. A Ty zamiast tego siedzisz przed telewizorem. I wpierdalasz te czipsy i wafelki.’ Uzależnić się można od wszystkiego. Dosłownie. A nadal nie potrafimy powiedzieć, co naprawdę czujemy. Nie co MYŚLIMY, ŻE CZUJEMY, tylko to, co naprawdę czujemy w środku. Dlaczego? Bo, gdy sobie to już uświadomimy i dojdzie do nas to, jacy jesteśmy puści w środku, że nie mamy nic, będziemy musieli spojrzeć sobie w twarz i powiedzieć na głos, że się boimy. Boimy się życia. Boimy się emocji. Boimy się samych siebie. Boimy się, że nie jesteśmy wystarczająco dobrzy. Boimy się… Ja się boję. I wiesz, co? To boli. Boli cholernie, bo jak sobie człowiek uświadomi, że się naprawdę czegoś boi, to staje przed ścianą i zastanawia, co teraz? Ok, boję się, jest mi z tego powodu wstyd, jest mi źle, czuję gniew, poczucie winy i wszechogarniająca pustkę. I co teraz? Zwłaszcza, że, jak pisze autorka, przez całe życie ‚musimy zapierdalać’. Nie, nawet nie iść, czy biec. Musimy zapieprzać. ‚Teraz wiem, że przez całe lata wydawało mi się, że mam się czuć inaczej, niż czułam. Jakoś. Wesoło. Albo nie narzekać. I zapierdalać. Nie umiałam odpocząć. Nie wiedziałam, co lubię naprawdę. Wiedziałam tylko, że mam zacisnąć zęby. Że jak mnie zaczyna, dajmy na to, boleć palec u nogi, to nieważne, nieważne, inni mają gorzej, powstańcy chodzili kanałami i się nie skarżyli, więc idę dalej, nie, nawet nie idę, staram się biec, żeby udawać, że mnie nie boli. I dopóki mi noga nie zacznie odpadać, to będę zapierdalała. A tak nie można. Nie można chodzić bez nogi.’ Dlaczego tak jest? Dlaczego mamy jakieś wewnętrzne poczucie, że wiecznie musimy być happy? Kto nam to nakazał? Skoro mnie boli, to chcę mieć pełne prawo powiedzieć, że mnie boli i leżeć ile będę potrzebowała. Przespać weekend. Nie przeczytać żadnej książki w 2015 roku. Odpuścić. Co z tego, że powstańcy biegali kanałami? Pewnie też bym biegała w tamtym czasie, ale dzisiaj nie muszę, dzisiaj moim problemem jest to, że mnie coś boli. I nikt nie musi tego rozumieć. Niektórzy mogą wyśmiać to, że mam chandrę. Ale DLA MNIE jest to problem i nikomu nic do tego. A może jednak? Może marudzę? Może rzeczywiście trzeba zacisnąć zęby, zabandażować ten cholerny palec i dalej zapierdalać? Tylko dokąd zajdę z bolącym palcem? Dokąd zajdę nie mając celu, tylko poczucie, że DOKĄDŚ muszę biec? Lubisz takie rozważania? Ja uwielbiam. Otwierają oczy. Zrzucają klapki (te z oczu, nie Kuboty). Ściskają serce. I, wiesz co? Wiesz, co jest w tym wszystkim najgorsze? Że nie musisz być alkoholikiem, narkomanem, seksoholikiem, hazardzistą, czy zakupoholikiem. Nie musisz się leczyć, chodzić na spotkania AA i upaść na samo dno rozpaczy, by uświadomić sobie, że Ty też jesteś najgorszym człowiekiem na świecie. Chcesz by książka przeciągnęła Cię po glebie? Chcesz dostać po mordzie od autorki? Chcesz mieć nad czym myśleć w bezsenne noce? Chcesz by Cię dotknęło, było niewygodnie i by bolał Cię palec? Chcesz przeczytać książkę, która w dosadny i prawdziwy sposób pokaże Ci, jak czasem trzeba sobie przewartościować życie? Małgorzata Halber nie napisała kolejnego poradnika o tym, jak być szczęśliwym. O nie. Nie jest to poradnik. To wyrzygana historia jej życia. I, po części, życia każdego z nas. Tylko, że ona miała odwagę wywalić na śmietnik, pod którym kiedyś kompletnie pijaną znaleźli ją ludzie, wszystko to, co do tej pory sądziła, że WIE. O sobie, życiu, alkoholu, ludziach, świecie. I zbudować swój świat na nowo. Masz odwagę to zrobić? Zastanów się. Albo nie. Lepiej się nie zastanawiaj, tylko kupuj książkę. http://psycholog-pisze.pl/najgorszy-czlowiek-na-swiecie-malgorzata-halber-recenzja/

Oceń
Najgorszy człowiek na świecie

Najgorszy człowiek na świecie

Małgorzata Halber,

Ocena czytelników

7,9

72 oceny wspólnie z Lubimy Czytać

Moja ocena:
full