Opis treści
Najokrutniejsze więzienie nie ma krat.
Buduje się je z wyrzutów sumienia.
Z niewypowiedzianych słów.
Z decyzji, które miały chronić, a doprowadziły do tragedii.
Poczucie winy jest cierpliwe.
Nie pyta, co naprawdę się wydarzyło, tylko co mogłeś zrobić inaczej.
Każdego dnia.
Do końca życia.
Niektórych ludzi nie zabija jedna tragedia.
Zabija ich tysiąc razy to samo wspomnienie.
