Opis treści
Czy na zmiany jest już za późno?
Czasem wystarczy jeden impuls, jedna decyzja, by znów poczuć, że ma się prawo do szczęścia. Na własnych zasadach.
Elka ma czterdzieści lat i życie podporządkowane innym. Swoje marzenia dawno odłożyła na później, a każdy dzień wygląda identycznie. Do momentu, w którym coś w niej pęka.
Poruszająca, pełna humoru historia o kobiecie, która w końcu odważa się zawalczyć o siebie i odkrywa, że na nowy początek zawsze jest właściwy moment.
mag-tur 13-07-2026
mag-tur 13-07-2026
Och, jak bardzo potrzebowałam przeczytać właśnie taką książkę! „Jeszcze nie powiedziałam ostatniego słowa” opowiada o czterdziestoletniej Elce. Matce dwójki dzieci. Mężatce, ale jakby tego męża nie było. To taki leniwiec kanapowiec i nawet pracę ma podporządkowaną pod swoje widzimisię. Za to Elka, skoro oczy otworzy musi zająć się psem, kotem, papużką i rybkami. Świeżymi bułkami na śniadanie a Lokator, jak męża Elki usłużnie nazywa Mirka - jej przyjaciółka, budzi się, gdy ona wraz z ich córką i synkiem wychodzą do szkoły. On więcej w pracy grający na konsoli niż pracujący wraca wielce zmęczony a Elka ma tryskać radością życia i świeżością robiąc obiad i znowu zajmując się dziećmi i zwierzyńcem. Sytuacja powoli zaczyna się zmieniać, gdy kobiety zapisują się na zajęcia salsation a Thomas, trener, zwraca uwagę na zabieganą matkę. Od przybytku głowa nie boli i w pracy pojawia się nowy szef - Mariusz, który także z zainteresowaniem zerka w stronę naszej bohaterki. I tak, powolutku zaczyna się toczyć ta historia... Hm, piszę powolutku ale akcja wcale a wcale do wolnych nie należy. Uczuciowe, i nie tylko, zwroty akcji, świetny humor i spojrzenie na kobiety po czterdziestce, przemyślenia na temat życia rodzinnego w którym posiada się Leniwca jakim jest Tadeusz, mąż Elki, to wszystko powoduje, że książka staje się niezwykle ożywcza. Dla co poniektórych może być drogowskazem lub stać sie po prostu odskocznią od dnia codziennego. Bo chociaż mamy w niej wiele życiowych mądrości to jednak nie brak w niej odrobiny nierealności. Chociaż po głębszym zastanowieniu dochodzę do wniosku, że patrzę przez pryzmat własnego życia a ludzie chodzą różnymi ścieżkami. Szczerze polecam tę książkę i zżymam się, że skończyła się w takim momencie. Czyżby to zapowiadało tom II? Współpraca barterowa z Wydawnictwem Lava.
Opinia nie jest potwierdzona zakupem