okładka Książki najgorsze i parę innych ekscesów krytycznoliterackich. 1975-1980 i 1993. Wydanie trzecie, ulepszoneksiążka |  | Stanisław Barańczak

Pobierz za darmo fragment ebooka

Produkt chwilowo niedostępny

Książki najgorsze i parę innych ekscesów krytycznoliterackich. 1975-1980 i 1993. Wydanie trzecie, ulepszone książka

7,8

Moja ocena:

Sprzedaje i dostarcza: SIW Znak

Dodano do koszyka

Koszyk
Promocja -25%

Produkt niedostępny

Sprzedaje i dostarcza: SIW Znak

Opis treści

Trzecie - ulepszone! - wydanie legendarnych Książek najgorszych... Stanisława Barańczaka.
Feliks Trzymałko i Szczęsny Dzierżankiewicz pojawili się na łamach „Studenta” w 1975 roku, aby - jak sami pisali - prowadzić „przegląd bieżących osiągnięć polskiej grafomanii”. Jak się okazało, m.in. za sprawą kryminałów publikowanych przez Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, grafomania polska przeżywała wówczas swój złoty okres i dostarczyła obu panom materiału do wielu tekstów. Prześmieszne paszkwile były pisane w rzeczywistości przez Stanisława Barańczaka i dość szybko zainteresowała się nimi cenzura. Cykl wyszydzający zjawisko „grafomanii z państwową pieczątką” trafił więc na łamy drugoobiegowych: „Biuletynu Informacyjnego KOR” i „Zapisu”.
Książki najgorsze... doczekały się dwóch wydań książkowych, które zyskały status kultowych. Obecnie oddajemy do rąk czytelników zmienione trzecie wydanie, wzbogacone o „pięć wyskoków paszkwilanckich” opublikowanych w 1993 w „Gazecie Wyborczej”.

Szczegółowe informacje na temat książki Książki najgorsze i parę innych ekscesów krytycznoliterackich. 1975-1980 i 1993. Wydanie trzecie, ulepszone

O autorze

Stanisław Barańczak

Stanisław Barańczak urodził się w 1946 roku. To polski poeta, krytyk literacki, tłumacz. Barańczak wymieniany jest jako jeden z najważniejszych twórców Nowej Fali. W 1999 roku Barańczak został wyróżniony Nagrodą Literacką Nike za tom poetycki „Chirurgiczna precyzja”.

Życiorys Stanisława Barańczaka

Barańczak ukończył filologię polską na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Tam w 1973 roku obronił doktorat na temat twórczości Mirona Białoszewskiego. Po ukończeniu studiów pracował na Uniwersytecie Adama Mickiewicza jako wykładowca i badacz literatury. W 2016 roku wydawnictwo Ossolineum wznowiło pracę doktorską Barańczaka pt. „Język poetycki Mirona Białoszewskiego”.

Stanisław Barańczak wykładał na Uniwersytecie Latającym w Poznaniu i Krakowie. W sierpniu 1980 roku Barańczak dołączył się do apelu 64 osobistości kultury – pisarzy, wykładowców i publicystów – skierowanego do komunistycznych władz, z prośbą o podjęcie rozmów ze strajkującymi wówczas robotnikami. Wcześniej, w 1975 roku, Barańczak podpisał protest przeciw zmianom konstytucyjnym. W wyniku działalności opozycyjnej jego nazwisko znalazło się na liście pisarzy objętych szczególnym nadzorem cenzury.

W 1981 roku Barańczak zdecydował się na emigrację. Wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie zaczął pracę na Uniwersytecie Harvarda. Wykładał tam język polski i polską literaturę na wydziale slawistyki. Pierwszy wiersz Barańczaka ukazał się w 1965 roku w miesięczniku „Odra”. Pierwszą oficjalną publikacją pisarza był tom „Korekta twarzy”, który ukazał się w 1968 roku. Po pierwszej publikacji Barańczak zaczął sukcesywnie publikować teksty krytycznoliterackie oraz swoje wiersze. Jego teksty ukazywały się w takich pismach jak „Nurt”, „Twórczość”, „Zapis”, „Zeszyty literackie”, „Odra” i wiele innych.

Dorobek literacki Barańczyka

Nakładem Wydawnictwa a5, pod redakcją Ryszarda Krynickiego, ukazał się zbiór „Wierszy zebranych” Barańczaka. W tomie znalazły się wszystkie najważniejsze tomiki poetyckie pisarza – „Korekta twarzy” (1968), „Jednym tchem” (1970), „Dziennik poranny. Wiersze 1967–1971”, „Sztuczne oddychanie” (1974), „Ja wiem, że to niesłuszne. Wiersze z lat 1975–1976”, „Tryptyk z betonu, zmęczenia i śniegu” (1980), „Atlantyda i inne wiersze z lat 1981–1985”, „Widokówka z tego świata i inne rymy z lat 1986-1988”, „Podróż zimowa. Wiersze do muzyki Franza Schuberta” (1994), „Chirurgiczna precyzja. Elegie i piosenki z lat 1995-1997”. Ponadto w skład „Wierszy zebranych” weszły nowsze utwory.

Stanisław Barańczak jest uznawany za przedstawiciela poznańskiej szkoły przekładu. Barańczak był nie tylko wybitnym tłumaczem, ale również teoretykiem i nauczycielem przekładów. Stanisław Barańczak przekładał dzieła wielu wybitnych pisarzy i pisarki. Wśród jego najważniejszych tłumaczeń warto wyróżnić dzieła Williama Shakespeare'a. Barańczak przekładał m.in. „Hamleta”, „Romeo i Julię”, „Jak wam sie podoba”, „Króla Leara”, „Makbeta”, „Wieczór trzech króli”, „Burzę”, „Sen nocy letniej”, „Kupca weneckiego” i wiele innych dramatów.

Ponadto Barańczak tłumaczył utwory Emily Dickinson, Wystana Hugh Audena, Seamusa Heaneya, Thomasa Hardy'ego, Ursuli Le Guin, George'a Herberta, Paula Celana, T.S. Eliota, Dr. Seussa i wielu innych.

Za swoje zasługi i twórczość Stanisław Barańczak był wielokrotnie wyróżniany ważnymi nagrodami literackimi i kulturalnymi. Otrzymał m.in. Nagrodę PEN Clubu im. Jana Parandowskiego, Wrocławską Nagrodę Poetycką Silesius, Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Nagrodę Literacką Nike czy Nagrodę Fundacji im. Kościelskich. Ponadto otrzymał kilka doktoratów honorowych. Honoris causa otrzymał m.in. na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Uniwersytecie Śląskim.

W 2019 roku nakładem Wydawnictwa a5 ukazał się wyjątkowy zbiór korespondencji, jaką Barańczak wymieniał z Wisławą Szymborską. Treść listów, które przechowywane są w Bibliotece Jagiellońskiej oraz archiwum domowym Stanisława Barańczaka w Newtonville pod Bostonem, została odczytana i okraszona komentarzem przez Ryszarda Krynickiego. Książka „Inne pozytywne uczucia też wchodzą w grę. Korespondencja 1972-2011” stanowi wielowymiarowy portret polskiej noblistki i wybitnego polskiego tłumacza. Wydanie zostało wzbogacone o skany oryginalnych listów, wyklejanki Wisławy Szymborskiej oraz listy do Michała Rusinka.

W 2015 roku Miasto Poznań i Uniwersytet im. Adama Mickiewicza zainicjowali Poznańską Nagrodę Literacką. Jedną z części wyróżnienia jest Stypendium im. Stanisława Barańczaka, które ma upamiętniać poetę i wspomagać młodych twórców. Wartość stypendium wynosi 40 ts. złotych i przyznaje się je twórcom, którzy nie ukończyli 35. roku życia.

Stanisław Barańczak przez wiele lat cierpiał na chorobę Parkinsona. Zmarł w 2014 roku w Newstonville pod Bostonem, gdzie miał swoją posiadłość. Spoczywa na cmentarzu Mount Auburn w Cambridge w stanie Massachusetts.

Książki Stanisława Barańczaka na Woblinku

W księgarni internetowej Woblink znajdziecie książki Stanisława Barańczaka w formie ebooka i papierowej. Dostępne są następujące tytuły: „Język poetycki Mirona Białoszewskiego”, „Wiersze zebrane”, „Tablica z Macondo”.

Opinie i oceny książki Książki najgorsze i parę innych ekscesów krytycznoliterackich. 1975-1980 i 1993. Wydanie trzecie, ulepszone

7,8

171 ocen / 0 opinii

razem z Lubimy Czytać
Oceń
Książki najgorsze i parę innych ekscesów krytycznoliterackich. 1975-1980 i 1993. Wydanie trzecie, ulepszone

Książki najgorsze i parę innych ekscesów krytycznoliterackich. 1975-1980 i 1993. Wydanie trzecie, ulepszone

Stanisław Barańczak,

Ocena czytelników

7,8

171 ocen wspólnie z Lubimy Czytać

Moja ocena:
    • Książki najgorsze...

      Książka. Oprawa miękka

      32,90 zł  

    • bumerang