Opis treści
Ta książka powstała z potrzeby porządkowania świata. Jedni robią to za pomocą liczb, inni za pomocą słów. Rachunkowość i literatura wydają się należeć do różnych porządków, ale w gruncie rzeczy spełniają podobną funkcję: pozwalają zapisywać doświadczenie, selekcjonować fakty, nadawać im sens i – przynajmniej na chwilę – oswajać chaos. Zebrane tu opowiadania i eseje krążą wokół dwóch rodzajów „księgowania”. Pierwszy dotyczy pracy, instytucji, pieniądza, historii i odpowiedzialności. Drugi – lektury, pamięci, filozofii i literatury, czyli prób zrozumienia świata poprzez cudze i własne narracje. Oba porządki nieustannie się przenikają, czasem wspierają, a czasem wzajemnie sobie przeczą. Nie jest to książka o rachunkowości ani o literaturze w sensie akademickim. Jest raczej zapisem myślenia o tym, jak ludzie – w różnych epokach i sytuacjach – próbują układać swoje życie w kolumny znaczeń, bilanse win i zasług, zysków i strat. I jak często te bilanse pozostają otwarte. Autor nie proponuje gotowych odpowiedzi. Zamiast tego przygląda się scenom z codzienności, historii, pracy i lektury, traktując je jak kolejne zapisy w księdze, która nigdy nie zostaje ostatecznie zamknięta. Kristof Zorde zadebiutował w 2022 roku zbiorem opowiadań „Dzień pierwszy”, za który otrzymał nagrodę „Magazynu Literackiego Książki”. Opublikował następnie znakomicie przyjęte tomy opowiadań „Być jak” (2024) oraz „Fenicjanie” (2025).
