Opis treści
Księżyce van Gogha to poetycki traktat o człowieku jego zagubieniu, poszukiwaniu i nieustannym dialogu z losem. Andrzej Podlewski patrzy na świat z perspektywy mędrca, który potrafi śmiać się z własnych słabości, a jednocześnie dostrzegać sens życia w drobiazgach. W tych wierszach spotykają się duchowość i materia, wiara i zwątpienie, światło i cień.
To poezja, która nie daje gotowych odpoowiedzi, ale uczy dostrzegać w sobie i wokół nas.
Iabela Zubko
Większość z nas miewa wizje, ale niestety,
dotyczą one głównie przeszłości
**
Wybaczenie
Stale mówisz to samo
Jestem bólem chodzącym
Chodzącym wzdłuż i wszerz
Chodzącym po wszystkim
Po czym chodzić mogą
Moje nogi i dusza moja
Bolą mnie oczy od patrzenia
Nasza pokraczność mnie razi
Bolą mnie uszy od słuchania
Głupot w odpowiedzi na głupoty
Boli mnie serce od niemożności
Zmiany tego wszystkiego
To idzie za mną jak cień
Powiem ci bracie w niedoli
Wspominany ból przeszłości
Zostaw za drzwiami pamięci
Przekręć w nich obojętności klucz
I zapomnij wszystko
Wybaczenie to obojętność
Na to co bolało srodze
Nic ponad to
![Trumponomika [o ekonomii Donalda Trumpa]. Płomienie](https://woblink.com/media/cache/resolve/web_view_small/products/images/69c7bb291bad2.jpeg)
