Opis treści
Zapierająca dech w piersi, wciągająca opowieść o młodej kobiecie, z chorobą dwubiegunową, odrzucającej poczucie stabilizacji i aprobaty oferowanej przez tradycyjnie pojmowane „normalne” życie na rzecz kariery komika stand-upowego. Maddy Banks jest zwyczajną, zestresowaną studentką pierwszego roku na Uniwersytecie Nowego Jorku. Nauka, egzaminy, życie w wielkim mieście i niedawne zerwanie z chłopakiem: to normalne, że w takim układzie można się czuć przytłoczonym. Nie pomaga również to, że zawsze czuła się inna niż pozostali członkowie jej idealnej rodziny z Connecticut. Jednak ostatnie załamanie okazuje się dewastująco poważne i Maddy zaczyna brać leki antydepresyjne. Czuje się coraz lepiej, w zasadzie to nawet fantastycznie – i wkrótce wskakuje na szaleńczą karuzelę przerażającej manii, co ostatecznie prowadzi do diagnozy schorzenia dwubiegunowego. Walcząc o odnalezienie swojej własnej drogi w nowej rzeczywistości, o kontrolę nad skomplikowanymi efektami, jaki choroba wywiera na jej poczuciu tożsamości, relacjach z bliskimi osobami i marzeniach, Maddy musi sama nauczyć się, w jaki sposób radzić sobie z poczuciem, że jednocześnie jest niewystarczająco dobra i przesadnie wspaniała.
Kama 23-08-2025
Kama 23-08-2025
„Lekarz mówił o moim mózgu, jakby był maszyną z wadliwym okablowaniem. A ja chciałam krzyczeć, że to nie maszyna, to ja.” „Niektórzy ludzie powiedzieliby, że Maddy ma chorobę dwubiegunową, a inni, że Maddy jest dwubiegunową. To może być subtelna różnica w doborze słów, drobne szalbierstwo, ale rozziew między znaczeniami tych dwóch wyrażeń jest ogromny.” „Czułam się, jakbym na chwilę wychodziła z własnego ciała. Świat zwalniał, a ja zostawałam gdzieś obok, bez możliwości sterowania. I nikt nie rozumiał, jak bardzo to przeraża.” „Choroba nie zabrała mi wszystkiego. Zabrała tylko iluzję, że mam kontrolę. Reszta – serce, marzenia, miłość – należy wciąż do mnie.” Madison Banks ma dziewiętnaście lat i niedawno rozpoczęła naukę na Uniwersytecie Nowojorskim. Jej relacje osobiste są nieco pogmatwane, ponieważ z ukochanym chłopakiem Adamem rozstawała się i ponownie do niego wracała, a rodzina zwłaszcza mama zdaje się jej nie rozumieć. Maddy bowiem nie wpisuje się w schematy dotyczące "idealnego " życia " i nie marzy o wyjściu za mąż. Obecnie dxiewczyna pracuje w jednej z kawiarni Starbucks , jednak zauważa niepokojące objawy w swojej codzienności. Potrafi wpaść w obsesję na temat jednej rzeczy lub osoby, a kolejnego dnia trudno jej wstać z łóżka. Zmaga się też z bezsennością i ciężko jej się odnaleźć w studenckim życiu. Pewnego wieczoru wybiera się ze znajomymi do klubu komediowego, gdzie odkrywa magię stand- upu. To właśnie w tej dziedzinie wydaje się być naprawdę dobra. Stan młodej kobiety pogarsza się przez kolejne miesiące, a gdy w końcu poznaje ona diagnozę jej świat chwieje się w posadach. Do głosu dochodzą też obawy przed odrzuceniem ze strony tych, których kocha. Jak poradzi sobie Maddy? To powieść, która nie ucieka od trudnych emocji: poczucia obcości, lęku przed odrzuceniem, huśtawki nastrojów. A jednocześnie niesie w sobie nadzieję – że nawet w chaosie można odnaleźć pasję i siebie. "Mniej więcej Maddy” to wciągająca, odważna historia o dorastaniu, chorobie i poszukiwaniu własnego głosu – zarówno na scenie stand-upowej, jak i w życiu.
Opinia nie jest potwierdzona zakupem