Opis treści
Kiedy do komisarza Guido Brunettiego zgłasza się studentka jego żony, Claudia Leonardo, z pozornie niewinnym pytaniem o unieważnienie powojennego wyroku, nikt nie przypuszcza, że uruchomi to lawinę tragicznych zdarzeń.
Sprawa dawnego funkcjonariusza partii faszystowskiej, skazanego za kradzież cennych dzieł sztuki, prowadzi komisarza w głąb weneckich archiwów, gdzie ukryte są mroczne sekrety nazistowskiej grabieży i powojennej hipokryzji. To, co zaczyna się jako historyczne dochodzenie, szybko staje się złowieszczo aktualne, gdy pojawia się pierwsza ofiara śmiertelna.
Śledztwo w sprawie zabójstwa oraz niezwykła, ukryta kolekcja sztuki ujawniają, że świat nieuczciwych marszandów i obłudnych elit wciąż ma się dobrze. Brunetti odkrywa, że pazerność i chciwość, motywujące do zbrodni zarówno w czasie wojny, jak i współcześnie, są siłami mogącymi popchnąć człowieka do wszystkiego.
Donna Leon mistrzowsko łączy intrygę kryminalną z refleksją na temat korupcji, etyki i włoskiej amnezji historycznej. To nie tylko wciągający kryminał, ale też gorzki portret Wenecji – miasta pięknego, lecz rządzonego przez wpływowych i cynicznych ludzi, którzy wierzą, że mogą uniknąć pełnej odpowiedzialności.
Komisarz Brunetti, rozdarty między moralnością a gorzką prawdą, musi zmierzyć się z systemem, w którym sprawiedliwość jest luksusem dostępnym tylko dla nielicznych.
mag-tur 10-05-2026
mag-tur 10-05-2026
„Perfidna gra” to jedenasty tom z serii o Komisarzu Brunettim. Włochu, a dokładnie Wenecjaninie. Jest rok 2002. Z naszym niezłomnym komisarzem pragnie porozmawiać studentka jego żony Paoli, Claudia. Chodzi o jej dziadka. O nielubianego wśród weneckich kręgów artystycznych a także arystokratycznych Lucę Guzzardiego. Dziewczyna pragnie, nawet nie dla siebie a dla swojej przyszywanej babci, oczyścić jego imię. Zmarł w latach 70-tych ubiegłego wieku w szpitalu dla obłąkanych. Skazany za kradzieże dzieł sztuki. Chociaż, bliżej było do jego faszystowskich poglądów, to przez ogłoszenie amnestii sąd nie mógł go za to skazać. Jednak zanim komisarz zdążył rozpatrzyć się w prośbie Claudii, został wezwany do jej mieszkania. Okazało się, że została zamordowana. I tu pojawia się pytanie. Dlaczego? Czy to miało związek z jej próbą uzyskania pośmiertnego ułaskawienia dla Luci? Wiele pytań na które Guido będzie musiał znaleźć odpowiedzi. W trakcie śledztwa prowadzi dysputy z teściem, marchandem Lele i współpracownikami o wydarzeniach, które się rozgrywały w Wenecji w trakcie IIWŚ. O ich następstwach. O tym jak ludzie starali się ocalić siebie oraz cenne dzieła sztuki. Zaznajamiając się z kryminalną stroną powieści, czytelnik równocześnie czyta jak i sam zastanawia się nad tą cienką granicą ludzkiej moralności, która nie pozwala do końca rozprawić się z przeszłością bo stoi w opozycji do chciwości. Czy posiadanie pięknych dzieł sztuki zdobytych legalnie lub nieco mniej legalnie warte jest tego aby wymazać to w jaki sposób rodzina stała się ich właścicielami? Dużo moralnych pytań, na które zarówno komisarz jak i my sami musimy sobie odpowiedzieć. I chociaż akcja nie pędzi jak pendolino to książkę czyta się szybo i z przyjemnością mimo, że serię zaczęłam od tomu 32 to w niczym mi to nie przeszkodziło. Polecam. Współpraca barterowa z Wydawnictwem Noir sur Blanc.
Opinia nie jest potwierdzona zakupem