Opis treści
CZY WRAZ ZE ŚMIERCIĄ MÓZGU NAPRAWDĘ MUSI ZNIKNĄĆ WSZYSTKO, CO CZYNI NAS SOBĄ?
WSPOMNIENIA. EMOCJE. WIEDZA. MIŁOŚĆ. CHARAKTER. TOŻSAMOŚĆ.
Przez całe życie tworzymy niepowtarzalne „ja”, zapisane w niezwykle skomplikowanej strukturze ludzkiego umysłu. Ale co stanie się z nim, kiedy ciało przestanie funkcjonować? Czy dorobek całego życia musi bezpowrotnie zniknąć? A może rozwój medycyny i technologii pozwoli kiedyś ocalić coś znacznie cenniejszego niż samo ciało — ludzką tożsamość?
Filip Węgliński miał zaledwie trzynaście lat, kiedy napisał tę książkę.
Z niezwykłą jak na swój wiek odwagą podejmuje w niej pytania, które od stuleci zajmują filozofów, lekarzy i naukowców. Rozważa naturę ludzkiej świadomości, funkcjonowanie mózgu, znaczenie pamięci i emocji, problemy etyczne związane z ingerencją w umysł oraz możliwość przeniesienia ludzkiej wiedzy i tożsamości do innego nośnika.
To książka znajdująca się na pograniczu medycyny, filozofii, etyki i wizji technologii przyszłości. Nie daje łatwych odpowiedzi. Zmusza natomiast do postawienia pytania, które może kiedyś przestać być jedynie filozoficzną zagadką:
JEŻELI MOŻEMY RATOWAĆ LUDZKIE CIAŁO, CZY PEWNEGO DNIA NAUCZYMY SIĘ RÓWNIEŻ RATOWAĆ CZŁOWIEKA, KTÓRY ZNAJDUJE SIĘ W JEGO UMYŚLE?
Filip Węgliński (ur. 2013), pisał tę książkę na progu nastoletniego życia, udowadniając, że wiek nie jest barierą dla głębokich przemyśleń nad naturą człowieka. Ten młody pisarz i przyszły lekarz połączył literacką pasję z miłością do nauki, by przeanalizować, jak fizyczne procesy w mózgu kształtują to, kim się czujemy. Dziś pragnie podzielić się swoim dziełem ze światem, marząc, by w przyszłości jako medyk nieść realną pomoc drugiemu człowiekowi.
