Są miejsca, które nas wychowują. I są takie, z których trzeba uciec, żeby móc oddychać. Marta od zawsze wiedziała, że jej życie nie zmieści się w granicach małego miasteczka. Marzyła o horyzoncie, który nie kończy się na linii drzew, i o świecie, który pachnie solą, a nie kurzem codzienności. Kiedy w końcu decyduje się zostawić wszystko za sobą, trafia tam, gdzie wolność ma smak ciężkiej pracy, samotności i ryzyka. Tam poznaje człowieka, który – tak jak ona – nie potrafi żyć...