Opowiadanie opublikowane w magazynie „Black Mask” w sierpniu 1920 roku.
Po śmierci jednego z pacjentów, Scofielda Carringtona, personel szpitala staje przed zagadką: dzwonek wzywający z pokoju 42, w którym leży ciało zmarłego odzywa się regularnie, chociaż w pokoju nie ma żywej duszy. Lekarze i pielęgniarki dochodzą do wniosku, że pokój jest nawiedzony, ponieważ pacjent nie dokończył swoich ziemskich spraw.