Gakkaj Andrzeja Krzanowskiego to cykl pięciu utworów na akordeon, który otwiera przed młodymi muzykami świat muzycznych wyzwań i możliwości. Choć dedykowany dzieciom, cykl ten nie jest banalny wymaga od wykonawców zarówno sprawności technicznej, jak i wyobraźni interpretacyjnej. Każdy z utworów stanowi odrębną muzyczną opowieść, która pozwala młodym akordeonistom nie tylko rozwijać umiejętności, ale także wyrażać siebie i swoją artystyczną wrażliwość. To doskonały materiał...
Relief II Andrzeja Krzanowskiego, skomponowany w latach 19841989, to przykład głębokiej inspiracji sztukami plastycznymi, zwłaszcza techniką rzeźbiarską, którą kompozytor przełożył na muzyczny język. Akordeon, jako instrument o ogromnych możliwościach kształtowania barwy, dynamiki i artykulacji, stał się idealnym medium do stworzenia muzycznego reliefu, w którym dźwiękowe pasma rozszerzają się i zwężają w konsekwentnie przetworzonym materiale dźwiękowym opartym na półtonach...
Suita dziecięca to zbiór sześciu miniatur na fortepian, które wprowadzą młodych pianistów w świat różnorodnych form muzycznych. Każda część suity to unikatowa adaptacja utworów akordeonowych Andrzeja Krzanowskiego ze zbioru "Kalangra", oferująca nowe wyzwania wykonawcze. Dzięki zróżnicowanym metrum, formom i charakterowi utwory rozwijają umiejętności techniczne i interpretacyjne, jednocześnie dostarczając wiele radości z gry. Idealne dla uczniów, którzy pragną poszerzyć swoje...
Relief III (1985) składa się z dziewięciu sekcji oddzielonych od siebie podwójnymi kreskami taktowymi, które poprzedza cezura, fermata lub pauza. Odcinki te nie powtarzają się, natomiast zachowana jest pewna stałość motywiczna, korzystająca z trytonowo-sekundowego materiału dźwiękowego. Lento appassionato ulega niewielkim wahaniom, lecz nie wykracza poza granice tempa wolnego. Dynamika, na ogół cicha, wyraźnie zmienia się tylko dwa razy. Gęsta faktura i niełatwy, choć precyzy...
Andrzej Krzanowski w komentarzu zamieszczonym w książce programowej XVI Festiwalu Muzyki Współczesnej we Wrocławiu w 1988 wskazał na próby eksperymentowania w zakresie barwy i architektoniki w całym cyklu . W przypadku Reliefu IV eksperyment ów dotyczy przede wszystkim wyboru instrumentarium: sopranu głosu o rozległej skali (hdes3) i dzwonów, które w takim zestawieniu występują niezwykle rzadko. Obie partie łączy podobieństwo materiału dźwiękowego, wynikającego z zastosowani...
Relief I Andrzeja Krzanowskiego, skomponowany w 1984 roku w Czechowicach-Dziedzicach, otwiera cykl dziewięciu utworów na akordeon w obsadzie solowej lub kameralnej. Utwór ma sarkastyczny charakter i wielosegmentową formę, zbudowaną z naprzemiennych segmentów dysonansowych (głównie septymowych) i dwugłosowych odcinków prowadzonych w ruchu przeciwnym. Elementy te uzupełniają ciągi repetowanych współbrzmień, zwieńczone zaskakującym nebbioso (zamglonym). Kompozycja pełna jest n...
Witold Lutosławski fascynował Andrzeja Krzanowskiego niezwykłą osobowością i muzyczną mądrością. To od niego Andrzej uczył się odpowiedzialnego i precyzyjnego zapisu każdej nuty, a także dbałości o czytelność formy i czystość przekazu. Wyrazem tego podziwu jest dedykacja Panu Witoldowi Lutosławskiemu umieszczona na stronie tytułowej dwóch kompozycji: skomponowanego w styczniu 1986 r. Reliefu V i dwa lata później III Kwartetu smyczkowego. W wiolonczelowym Reliefie uderza bogac...
Relief VII (1988) jest kompozycją, w której niczym echo odbijają się frazy Audycji VI i Reliefu IV. Tym razem przywołują je dzwony rurowe w motywach sekundowo-trytonowych oraz, w ogólnym rysunku, pozostałe instrumenty perkusyjne. W akordeonie przeważa narracja swobodnej repetycji, często oparta na rozłożonych strukturach nonowych, zakończona czterema cichymi, powtarzającymi się zwrotami harmonicznymi (jakby kadencjami) i finalną, nieco okrojoną toniką. Tempo Lento appassionat...
Relief VI Andrzeja Krzanowskiego, skomponowany w 1986 roku w Czechowicach-Dziedzicach, to dzieło na akordeon basowy amplifikowany, dedykowane francuskiemu akordeoniście Alainowi Abbottowi. Utwór wyróżnia się wyraźnym dualizmem agogiczno-wyrazowym, opartym na kontrastach między spokojnym Lento assai e tranquillo a dynamicznym Allegro con vigore. Ta struktura tworzy wyrazistą, dwuelementową formę, której jedność zapewniają wspólny materiał dźwiękowy (oparty na skali półtoncał...
Nocturne Andrzeja Krzanowskiego na dwa akordeony to subtelna miniatura, skomponowana wiosną 1987 roku. Pomimo wzrastającego zainteresowania akordeonową twórczością Krzanowskiego, kompozytor w tym utworze unika eksperymentalnych środków wyrazu i wirtuozerskich popisów, skupiając się na prostocie i przestrzenności brzmienia. Kompozycja trwa około sześciu minut i cechuje się zmiennym nasileniem energii dźwiękowej, budując szeroką przestrzeń dźwiękową dzięki dialogowi między dwom...
