Spoglądając na źródła opisujące dzieje Republiki Rzymskiej, uważny obserwator dostrzeże, że dwa fragmenty jej historii pozostawiły szczególnie obszerny materiał. Pierwszym okresem są bez wątpienia ostatnie, niezwykle burzliwe dekady Republiki, drugim zaś niemniej dramatyczna odsłona zmagań rzymsko-kartagińskich, czyli druga wojna punicka (218-201). Przetrwanie do czasów nowożytnych pełnych narracji antycznych bądź jedynie ich fragmentów zawsze jest zdeterminowane dużą dawką ...
Praca dotyczy bardzo ważnego zagadnienia w dziejach Europy, które do tej pory nie zostało szerzej przedstawione w polskiej literaturze naukowej. W kwestiach politycznych i społecznych dostrzegalna jest pewna stronniczość, z czego jednak nie można czynić zarzutów zbyt daleko idących, ponieważ Autor świadomie staje po stronie podbijanych ludów i tej szlachetnej tendencji jest konsekwentnie wierny. Dr hab. Tadeusz Aleksandrowicz
Praca dotyczy bardzo ważnego zagadnienia w dziejach Europy, które do tej pory nie zostało szerzej przedstawione w polskiej literaturze naukowej.
W kwestiach politycznych i społecznych dostrzegalna jest pewna stronniczość, z czego jednak nie można czynić zarzutów zbyt daleko idących, ponieważ Autor świadomie staje po stronie podbijanych ludów i tej szlachetnej tendencji jest konsekwentnie wierny.
Dr hab. Tadeusz Aleksandrowicz
Autor, śledząc losy oprawców (uczestnictwo w pierwszej wojnie światowej, rewolucji, wojnie domowej, wieloletnia służba w organach Czeka-OGPU-NKWD), rysuje portret ludzi (ale i szerszej wspólnoty) o określonej mentalności, osobowości i światopoglądzie zakotwiczonym w absolutnej wierze w komunizm i nieomylność dyktatora. W efekcie mamy do czynienia z książką objętościowo niedużą, ale interesującą, napisaną z dużym polotem, znawstwem tematu. Narracja jest przystępna w odbiorze, ...
Problematyka zawarta w pierwszych dwóch studiach poświęconych drugiej wojnie punickiej („Kryteria wyboru dowódców armii rzymskiej” oraz „Kartagiński system dowodzenia w Hiszpanii”) w dotychczasowej literaturze przedmiotu nie doczekała się większej uwagi bądź systematycznej analizy. Wywody Autora sprawiają, że niektóre z obowiązujących opinii dotyczących umiejętności oraz kompetencji wojskowych rzymskich i kartagińskich dowódców wymagają innego spojrzenia, a rozgrywające się n...
