Panegiryk X (II), zwany też Mamertyńskim, to jeden z 12 antycznych panegiryków, poświęconych władzom starożytnego Rzymu.
Został wygłoszony ku czci współcesarza Maksymiana, któremu cesarz Dioklecjan oddal współrządy, a jego treść była zapewne inspiracją dla Ottona III w 1000 roku podczas wizyty w Gnieźnie. Podstawą tłumaczenia jest wydanie krytyczne Mynorsa.
