Poezja lingwistyczno-konceptualna we własnym idiomie staje się znaczącym osiągnięciem. Podziwiam precyzję wyrazu i pomysłowość w operowaniu słowem. Akrostych narzuca ograniczenie, przymusza do zadanej formy, a tymczasem poetka radzi sobie z tymi wymogami z niezwykłą lekkością. Zamysł i spełnienie przypominają Barańczakowe poważne zabawy poetyckie. Podziwiam rozwiązywanie kłopotów z polskimi literami "ę" czy "ń". W przy igrek niejako naturalnie pojawia się Yeti (skądinąd bohat...
Maria Jolanta Fraszewska ur. w 1958 r. w Słupsku, w młodości związana z Koszalinem, obecnie mieszka w Zielonej Górze. Socjolożka i psycholożka. Autorka dziesięciu książek, w tym ośmiu tomików poetyckich: Wio w snach, Z wiatrem, Płonące języczki, Posypana wiatrem, Prze konanie, Od mięty i odmęty, Trze pot ścierany, Ziewonia i Akrostych, w tym trzy wyróżnione nominacją do Lubuskiego Wawrzynu Poetyckiego, nominacją oraz w 2025 r. główną Nagrodą Literacką im. Andrzeja K. Waśkiew...
Wieloznaczna tytułowa fraza trze pot ścierany otwiera nas na kilka kręgów znaczeniowych. Z jednej strony słyszymy tu trzepot, co kojarzy się z ruchem skrzydeł, czymś u-lotnym, delikatnym jak sama poezja (zresztą skrzydła czegoś ponad nami - losu? - zostaje przywołane w kolejnych wersach), jednak - z drugiej strony- osobno zapisany trze pot ścierany przywołuje jakąś trudność, wysiłek (...). Joanna Lehman (Fragment Posłowia)
