Niniejsza publikacja stanowi próbę przyjrzenia się działalności trójmiejskich uczelni w pierwszym ćwierćwieczu po II wojnie światowej. Autorzy omawiają proces budowy życia akademickiego, politykę władz komunistycznych wobec szkół wyższych i żmudne próby wywalczenia sobie przez nie autonomii.
Celem książki jest próba stworzenia portretu społeczno-politycznego studentów oraz pracowników naukowych Politechniki Gdańskiej, a także ukazanie ich miejsca w rzeczywistości PRL. Na postawach środowiska akademickiego swe piętno odcisnęły zarówno kryzysy polityczne, jak i przeobrażenia w samorządności studenckiej, a także rosnący wpływ władz na kształtowanie ideologiczne młodzieży.
