Monografia poświęcona jest problematyce urasowienia podziałów społecznych w sześciu powieściach Henryka Sienkiewicza, tj. w Trylogii „historycznej”: Ogniem i mieczem (1884), Potopie (1886) i Panu Wołodyjowskim (1888), oraz w tzw. „trylogii współczesnej”: Bez dogmatu (1890), Rodzinie Połanieckich (1895) i Wirach (1910). Przyjrzenie się tym utworom w kontekście różnych form splotu klasy i „rasy” prowadzi do wniosku, że chociaż pisarz „tylko” rekonstruował szlachecki protorasizm...
