Nim zapadnie wyrok Nina Zawadzka ebook

book matula 03-11-2026

Dzisiejsza recenzja dotyczyć będzie książki pt. „Nim zapadnie wyrok” autorstwa Niny Zawadzkiej, wydanej przez Wydawnictwo Filia. To moje kolejne spotkanie z autorką i zdecydowanie nieostatnie. Na profilu znajdziecie również recenzję książki „W ramionach wroga”, którą również z całego serca polecam. Delikatnie uprzedzam, że będą małe spojlery. Spróbujcie powiedzieć człowiekowi, który stracił całą rodzinę, że powinien spokojnie czekać na sprawiedliwość. Ja już na samą myśl mam ochotę wstać i zacząć śmiać się komuś w twarz. Często mam wrażenie że nieświadomie ale dobrowolnie zapisuję się na wszystkie książkowe przeżycia, po których trzeba chwilę posiedzieć i poukładać sobie myśli. Książki Pani Niny mają u mnie pod tym względem stałą rezerwację. ❤️Przenosimy się do 1945 roku. Wojna się skończyła, ale dla Ignacego Jakubiaka to żaden koniec cierpienia. Przyjeżdża do Norymbergii jako dziennikarz mający relacjonować proces nazistowskich zbrodniarzy. Tyle że zawodowe obowiązki są tylko częścią prawdy. Ignacy chce zemsty na człowieku odpowiedzialnym za śmierć jego żony i dzieci. Sytuacja komplikuje się, gdy właśnie ten nazista zostaje świadkiem koronnym Amerykanów. Tutaj emocji macie tyle,ze nie chce wam spojlerować za bardzo :D Kolejną osobą którą poznajemy to Zuzanna Pełczyńska, młoda, utalentowana pianistka a rodząca się między nią a Ignacym uczucie. No fiu, fiu :p Jej rodzice nie akceptują tej relacji i wysyłają córkę do ciotki w Gdańsku chcąc rozdzielić zakochanych, tymczasem nad światem zbiera się zagrożenie znacznie większe niż niechciany przez rodzinę związek. Jest też Debora Florkiewicz studiująca germanistykę w Breslau, czyli dzisiejszym Wrocławiu. Trudności finansowe skłaniają ją do podjęcia pracy w lokalu Caspara von Thuna. Ich znajomość przeradza się w romans, lecz uczucie Polki i Niemca trafia na czas, w którym narodowość zaczyna decydować o ludzkim bezpieczeństwie i możliwościach. Zuzanna, Debora, Ignacy i Caspar wprowadzają do tej opowieści różne pragnienia, obawy i wybory. Jak ich losy się połączą? Tę przyjemność odkrywania zostawiam wam. Jestem przekonana, że przemówi do was samo zderzenie zwyczajnych marzeń z rzeczywistością, która za nic ma ludzkie plany. Przecież ci bohaterowie chcieliby kochać, być blisko drugiego człowieka, mieć do czego wracać. Rzeczy tak podstawowe, że na co dzień łatwo uznać je za oczywistość. Tutaj każda z nich nabiera ogromnej wartości. Przy takiej historii pytanie „co ja zrobiłabym na ich miejscu?” przychodzi niemal samo. Z odpowiedzią jest już dużo trudniej. Ważnym elementem książki jest również działalność konspiracyjnej organizacji „Ojczyzna”. Autorka wykorzystuje prawdziwe wydarzenia związane z jej akcją i procesem norymberskim, splatając historię z fabułą powieści. To dla mnie dodatkowy powód, żeby po ten tytuł sięgnąć. Losy bohaterów mogą zainteresować nas czymś, czego później zechcemy dowiedzieć się więcej już z opracowań historycznych. Jeśli chcecie wiedzieć, ile można wziąć z tej książki dla siebie? Moim zdaniem naprawdę dużo, zwłaszcza jeśli pozwolicie sobie na chwilę niewygodnych pytań. Uuu, zabrzmiało creepy, ale nie martwcie się, lecz pozwólcie, że zadam kilka pytań retorycznych. Czy ukaranie winnego wystarczy, żeby człowiek odzyskał spokój? Gdzie kończy się pragnienie sprawiedliwości, a zaczyna potrzeba odwetu? Czy potrafimy wysłuchać czyjejś historii, zanim uznamy, że już wszystko o tej osobie wiemy? Przyznaje się że dla mnie to także przypomnienie, żeby ostrożniej używać słów „ja nigdy” i „ja na pewno”. Pewnie zgodzicie się ze mną, że w bezpiecznym domu bardzo łatwo wyobrażać sobie własną odwagę. Znacznie trudniej przewidzieć, jak zachowalibyśmy się ze strachu o ukochanego człowieka. Zobaczycie tu również temat bliski naszej codzienności, naszego zachowania, a mowa o gotowość do wydawania szybkich osądów. Dziś czasem wystarczy nagłówek, urwany fragment wypowiedzi albo cudza opinia i już mamy gotowy werdykt. Oczywiście nie porównuję tego z wojennymi doświadczeniami bohaterów. Myślę jednak, że warto przenieść z tej lektury do własnego życia prosty nawyk: najpierw spróbować poznać prawdę, później oceniać. Z całego serca polecam „Nim zapadnie wyrok” tym z was, którzy lubią powieści historyczne, ale też wszystkim szukającym opowieści o miłości, stracie i trudnych wyborach. Nie trzeba znać na pamięć dat ani przebiegu procesu norymberskiego, żeby zainteresować się losem człowieka, któremu odebrano najbliższych. Ja do autorki wracam z przekonaniem, że warto. A was zostawiam z pytaniem: gdyby sprawiedliwość zawiodła, potrafilibyście zrezygnować z zemsty?

Opinia nie jest potwierdzona zakupem