Paryska muza Louisa Treger ebook

Ewelina-czyta.- Ewelina Górowska 10-11-2026

**PATRONAT MEDIALNY** Dziś przychodzę do Was z kolejnym patronatem medialnym, który porywa i intryguje od pierwszych stron, przy okazji przybliżając postać kobiety, o której niezbyt wiele wiedziałam i podejrzewam, że nie jestem w tym osamotniona. Zaznaczyć trzeba w tym miejscu, że Autorka korzystała z wielu źródeł dotyczących Dory i Picassa, ale zaznacza, że powieść jest fikcją, i o tym musimy pamiętać. Znam trochę twórczość Pabla Picassa i fragmenty jego biografii, kojarzę postać Dory Maar, która zostawiła po sobie tysiące fotografii, setki kolaży i dziesiątki płócien, ale przyznać muszę, że teraz po lekturze tej książki, patrzę na te postacie jakoś tak inaczej- zdaję sobie sprawę, że każdy z nas czegoś pragnie... dla jednych będzie to inny człowiek, dla innych dobra materialne, a dla jeszcze innych możliwość życia według własnych zasad... Ale ta historia przemeblowała całe wyobrażenie o tej postaci. Zadaje pytania i zmusza do szukania na nie odpowiedzi, nie tylko na kartach powieści; czego pragną bohaterowie tej historii? Czego tak naprawdę pragnął sam Pablo, za czym nieustannie gonił? Czego chciała Dora i dlaczego godziła się na takie traktowanie? Czy naprawdę była tak traktowana, jak zostało to przedstawione w tej książce? Czy będąc muzą wybitnego malarza, była choć przez chwilę tak autentycznie i szczerze szczęśliwa? Jedno jest pewne- na pewno oboje byli głodni miłości, pragnęli spokoju i szczęścia, ale każde z nich miało inną, zupełnie różną definicję tego szczęścia, i inaczej wyobrażało sobie drogę do jego spełnienia... Będąc w związku z Dorą, Pablo pozostawał w małżeństwie z Olgą Khokhlovą, z którą miał syna, oraz w związku z Marie-Thérèse Walter, z którą z kolei miał córkę. Dlatego dla mnie jest to opowieść o pragnieniach i chorym pożądaniu prowadzącym do wielu tragedii i cierpienia wielu osób, jest to opowieść o życiu gdzie niby wszystko gra i jest w jakiś sposób poukładane, a tak naprawdę ludzie żyją obok siebie, zupełnie się nie dostrzegając, patrząc tylko na swój czubek nosa, dostrzegając drugiego człowieka tylko wtedy gdy ten jest mu potrzebny. Jest to także książka, która niesie wiarę, ale i przestrogę. Wiarę w to, że każde marzenie i pragnienie jesteśmy w stanie spełnić, że jeśli zechcemy, możemy przenieść przysłowiowe góry, stać się tym, kim pragniemy. Przestrogę, że czasami nie powinniśmy ufać nawet tym którym wydaje się, że możemy polegać na nich na każdym kroku. Ta historia to opowieść o złych decyzjach, trudnych wyborach i bolesnych konsekwencjach za nimi kroczącymi, to historia o walce z samym sobą, uczuciami i przeciwnościami, które rzuca nam los, to opowieść o ludziach, z krwi i kości, którzy kochają i nienawidzą równocześnie, których miłość spala na każdym kroku, ale i tak ciągną do siebie niczym ćmy do światła- byli ze sobą jedenaście lat tworząc burzliwy, toksyczny i destrukcyjny związek. Taka ciekawostka- Ona sfotografowała go na około 1800 kliszach, on namalował ją na kilkudziesięciu płótnach, na których zarobił krocie. Natomiast ona skończyła w nędzy, szaleństwie i samotności. Niezwykle żal mi tej kobiety. "Paryska muza" to historia, w której każdy z nas ma szansę się odnaleźć, to rewelacyjne połączenie powieści obyczajowej z romansem i powieścią historyczną- bo w cieniu wielkich światowych wydarzeń możemy obserwować życie znanych postaci, doświadczyć ich emocji, obserwować istniejącą między nimi całą gamę uczuć i emocji, a także obserwować miłość, która wznosi na szczyty, ale i potrafi spalić duszę w ułamku sekundy. Autorka skonstruowała ciekawą fabułę, niosącą w sobie olbrzymi ładunek emocji i poruszającą trudne tematy. Przeczytacie tu m.in. o: toksycznych relacjach, nietulonym głodzie miłości, toksycznej relacji, wykorzystaniu nie tylko fizycznym, ale i psychicznym, powielaniu niebezpiecznych schematów i niewyciąganie z nich wniosków. W moim odczuciu chora obsesja i manipulacja grają w tej historii pierwsze skrzypce. Książka napisana została ładnym językiem- barwne i szczegółowe opisy pobudzają wyobraźnię. Zachęca do poszukiwań i oglądania dzieł stworzonych przez Pabla i Dorę. Fabuła jest spójna, nie nudzi, wręcz przeciwnie, zapewnia sporo emocji. Wszystkie wątki łączą się w logiczną i spójną całość, która utrzymuje zainteresowanie czytelnika od pierwszej do ostatniej strony, zmuszająca czytelnika do refleksji nad tym, jak daleko możemy się posunąć, by upodlić drugiego człowieka. Czy polecam? Zdecydowanie tak. To nietuzinkowa opowieść o relacjach międzyludzkich, o sztuce i historii w tle. Każdy z Czytelników znajdzie w niej coś dla siebie. Wydawnictwo Arkady znów stanęło na wysokości zadania, wydając tak ciekawą i wciągającą historię. Uwielbiam to wydawnictwo i mam olbrzymią słabość do książek, które wydają, w szczególności do powieści z historycznymi postaciami i sztuką w tle.

Opinia nie jest potwierdzona zakupem