Pianistka Aneta Krasińska ebook

book matula 22-08-2026

Mam to szczęście że ostatnio w moje ręce trafiają książki albo o tematyce wojennej albo kryminały przy których ciarki mam na całym ciele. Przed wami drugi tom cyklu „Sanitariuszka” który przenosi nas do powojennej Wielkiej Brytanii, gdzie Amelia próbuje zacząć życie od nowa. Zostawiła w Polsce brata i ukochanego Aleksandra, a ponieważ sytuacja polityczna nie pozwala jej po prostu wrócić do kraju, pozostaje jej nauczyć się funkcjonować w zupełnie obcym miejscu. Nie zna języka, nie zna ludzi, musi odnaleźć się w nowych realiach, a jednocześnie cały czas wraca myślami do tego, co wydarzyło się podczas wojny i do osób, których losu wciąż nie zna. Ma jednak coś, co pozwala jej nie stracić siebie. Muzykę. Przed wojną była pianistką i właśnie fortepian staje się dla niej sposobem na odzyskanie choć części dawnego życia. Z czasem jej talent zaczyna być zauważany, pojawiają się sukcesy i nowe możliwości. Tylko że nawet osiągnięcia nie potrafią zagłuszyć tęsknoty za Polską i bliskimi mimo że wojna się skończyła to dla Amelii Bogdańskiej nie oznacza końca trudnych doświadczeń. Według mnie najciekawsze jest to, że „Pianistka” nie opowiada o wojnie, ale o tym, co zostaje w człowieku, kiedy wojna już się skończy i to chyba jest pierwsza książka w której faktycznie na pierwszym palnie nie mamy akcji trwania wojny, a lecz osoby, ich stan emocjonalny po tak drastycznych przeżyciach, ale mogę się mylić bo na chwilę obecną nie mogę sobie przypomnieć czy już czytałam coś w podobnym klimacie. Wracając do naszej bohaterki to Amelia musi poradzić sobie nie tylko z przeszłością, ale również z samotnością, poczuciem obcości i koniecznością podejmowania decyzji, które będą miały wpływ na całe jej dalsze życie. W książce poznajemy również osoby, które pojawiają się na drodze Amelii i pomagają jej odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Nie wszystkie relacje są łatwe, a nowe życie nie oznacza zapomnienia o tym, co wydarzyło się wcześniej. Historia pokazuje też losy Polaków, którzy po wojnie znaleźli się poza ojczyzną i musieli budować swoją przyszłość z dala od domu. Ten kto emigrował i budował swoje życie z dala od kraju, bliskich będzie doskonale rozumiał jakie emocje mogą towarzyszyć, jakie myśli pojawiają się w sytuacji kiedy jak wcześniej napisałam m.in. nie znasz języka, a musisz się dogadać. Czy trzeba znać „Sanitariuszkę”, żeby przeczytać „Pianistkę”? Można zacząć od drugiego tomu, ale zdecydowanie warto poznać najpierw historię Amelii. W pierwszej części dowiadujemy się, kim była przed wojną, jak została sanitariuszką podczas Powstania Warszawskiego i co przeżyła. Dzięki temu znacznie łatwiej zrozumieć jej późniejsze decyzje, tęsknotę i sposób patrzenia na świat. „Pianistka” jest historią kobiety, która przeżyła wojnę, ale nie może po prostu zamknąć za sobą tego rozdziału. Musi nauczyć się żyć z tym, co się wydarzyło, a jednocześnie znaleźć miejsce dla siebie w nowym świecie. I właśnie dlatego ta historia zostaje w głowie. Bo wojna może się skończyć pewnego dnia, ale człowiek jeszcze długo musi mierzyć się z jej konsekwencjami, a nasza bohaterka udowodni, że nawet po największych stratach można próbować zacząć wszystko od nowa. Czasem pomaga w tym drugi człowiek, czasem muzyka, a czasem po prostu potrzeba, żeby mimo wszystko iść dalej. „Pianistka” to opowieść o tęsknocie, nowych początkach, miłości, muzyce i cenie, jaką czasem trzeba zapłacić za możliwość rozpoczęcia życia od nowa. I choć wojna pozostaje w tle, tym razem najważniejsza walka toczy się już zupełnie gdzie indziej.

Opinia nie jest potwierdzona zakupem