Opis treści
Czesław Wierusz-Kowalski (1882–1984) był polskim malarzem związanym ze szkołą monachijską, synem znanego artysty Alfreda Wierusza-Kowalskiego. Urodził się w Monachium – tam studiował architekturę, później kształcił się w tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych, a następnie naukę kontynuował w Paryżu. Przez wiele lat mieszkał i tworzył na Litwie. W 1920 roku brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas II wojny światowej uczestniczył w tajnym nauczaniu, był łącznikiem w konspiracji i pełnił funkcję tajnego konserwatora zabytków. Od 1945 roku do śmierci mieszkał w Polsce. Twórczość Czesława Wierusza-Kowalskiego to w znakomitej większości pejzaże i portrety, w których artysta łączył zainteresowanie kolorem i światłem. Potrafił on nadawać swoim obrazom wyjątkowy nastrój, nie tracąc przy tym uważności wobec natury i człowieka.
