Opis treści
Spis treści:
I. Paragwaj
II. Wojna domowa w Urugwaju i brazylijska interwencja
III. Geneza wojny
IV. Przeciwnicy
V. Teatr działań wojennych
VI. Okręty, ich uzbrojenie i taktyka
VII. Ofensywa paragwajska w Mato Grosso
VIII. Walki o Corrientes i paragwajska ofensywa południowa
IX. Bitwa pod Riachuelo
X. Yatay i Uruguayana
XI. Przygotowania do inwazji terytorium Paragwaju
XII. Walki pod Itapiru i bitwa z chatas
XIII. Upadek Paso de la Patrii
XIV. Estero Bellaco i Tuyuti
XV. Wykorzystanie przez Paragwajczyków min w obronie Humaity
XVI. Walki pod Curuzu i Curupaiti
XVII. Działania wojenne od września 1866 do sierpnia 1867 roku na głównym froncie
XVIII. Próba odzyskania przez Brazylijczyków Mato Grosso, 1867
XIX. Obejście przez aliantów Humaity od wschodu i sforsowanie przez eskadrę brazylijską paragwajskich pozycji pod Curupaiti
XX. Druga bitwa pod Tuyuti
XXI. Sforsowanie przez okręty brazylijskie pozycji paragwajskich w Humaicie i Timbo
XXII. Próba zdobycia przez Paragwajczyków okrętów brazylijskich pod Humaitą
XXIII. Upadek Humaity
XXIV. Próba zdobycia przez Paragwajczyków pancerników brazylijskich pod Tayi
XXV. Ewakuacja Timbo i przełamanie paragwajskich linii obronnych u ujścia Tebicuary
XXVI. Działania bojowe pod Angosturą oraz bitwy pod Ytororo, Arroio Avai i Lomas Valentinas
XXVII. Zagłada resztek floty paragwajskiej na rzece Manduvira
XXVIII. Zakończenie działań wojennych
XXIX. Plany zorganizowania działań korsarskich przeciw żegludze aliantów
XXX. Bilans wojny
Aneks
Bibliografia
Spis map
O książce:
Wśród państw Ameryki Południowej połowy XIX wieku Paragwaj był krajem wyjątkowym, co wynikało tak z jego historii, jak i położenia. W latach trzydziestych XVI wieku Hiszpanie założyli w estuarium La Plata przy ujściu rzek Parana i Uruguwaj (Uruguay) kilka osad, w tym Buenos Aires. Warunki do osadnictwa okazały się jednak trudne, a potencjalne zdobycze problematyczne. Kontynuowali więc eksplorację nowych terenów, poruszając się wzdłuż biegu rzeki Parana, a następnie Paragwaj (Paraguay), zakładając w 1537 roku, na wschodnim brzegu tej ostatniej, naprzeciw ujścia do niej Pilcomayo, osadę Asunción. Nowe tereny weszły w skład kolonii La Plata, przy czym wraz z poszerzeniem jej obszaru doszło do podziału na dwie części: południowa, ze stolicą w Buenos Aires, zachowała dotychczasową nazwę La Plata, północna zaś, ze stolicą w Asunción, otrzymała nazwę Guayara, która jednak szybko ustąpiła pierwszeństwa potocznej nazwie Paragwaj.
Nowa kolonia leżała na uboczu i odcięta była od morza. Dawało to lokalnym władzom kolonialnym większą niezależność, utrudniało też dopływ nowych osadników hiszpańskich. Miało to ten skutek, że o ile w innych koloniach hiszpańskich czołową rolę odgrywali zawsze biali przybysze z metropolii wraz z rodzimymi elitami kreolskimi, o tyle w Paragwaju tych pierwszych było bardzo mało, na czoło więc wysunęli się Kreole i Metysi (ci ostatni odgrywali wyraźnie większą rolę niż w innych koloniach hiszpańskich)...
