Opis treści
Po latach Emilia wraca do Ustki – miasta, w którym zostawiła najpiękniejsze wspomnienia i ból, z którym nigdy nie potrafiła się rozliczyć. Miała przyjechać tylko na chwilę. Pomóc cioci w prowadzeniu niewielkiej księgarni, odetchnąć od codzienności i znów usłyszeć szum morza.
Nie spodziewała się, że na końcu falochronu wciąż będzie czekał Adam.
Przyjaźnili się niemal od zawsze. Razem dorastali, uczyli się marzyć i wierzyli, że nic nie jest w stanie ich rozdzielić. A jednak życie napisało dla nich inny scenariusz. Dziś każde z nich nosi w sobie rany, których nie potrafi uleczyć. Emilia wciąż nie wybaczyła sobie tragedii sprzed lat. Adam, ratownik morski, każdego dnia wypływa na Bałtyk, mimo że podczas pewnego sztormu zostawił na jego dnie część samego siebie.
Zimowa Ustka uczy cierpliwości. Morze zabiera i oddaje. Milczy, a jednak opowiada historie tym, którzy chcą słuchać.
Gdy nad miastem zawisną kolejne sztormowe chmury, Emilia będzie musiała odpowiedzieć sobie na pytanie, czy odwaga oznacza gotowość do wypłynięcia na nieznane wody... czy może umiejętność pozostania tam, gdzie od zawsze czekał ktoś, kto był jej bezpiecznym lądem.
Bo czasem największym powrotem nie jest ten do rodzinnego miasta.
Najtrudniej wrócić do drugiego człowieka.
