Opis treści
"PIĘKNA I NIEZWYKLE AKTUALNA POWIEŚĆ O WIĘZIACH, KTÓRE ŁĄCZĄ NAS Z ZIEMIĄ I Z SOBĄ NAWZAJEM.
Naprawdę w to wierzę. To najpiękniejsze rzeczy, jakie istnieją. Miłość i tajemnice.
Wszystko zaczyna się od… pogrzebu. Kiedy umiera dziadek Ernst, trójka rodzeństwa – Rhea, Miriam i Joel – spotyka się wraz ze swoją matką Alice. Staje się to punktem wyjścia do epickiej opowieści o trzech pokoleniach rodziny połączonych w czasie i przestrzeni w sposób, którego sami nie są świadomi.
Na początku lat 60. w duńskim Silkeborgu wydarza się pewna historia miłosna, która zaważy na losach bohaterów. Powtórzy się ona po raz kolejny w Hamburgu, następnie w Nowym Jorku po 11 września i we współczesnej Kopenhadze, aby wreszcie zaprowadzić nas do roku 2036.
Jakie siły rządzą losem Rhei, Miriam i Joela – oraz naszym własnym życiem? I czy da się odnaleźć w świecie naznaczonym w równym stopniu przywilejami i poczuciem nadciągającej katastrofy? Ta monumentalna powieść, uhonorowana Nagrodą Literacką Unii Europejskiej, łączy miłość, naturę i kapitalizm w wyjątkowy obraz naszego świata.
Ørntoft robi coś zaskakującego i wspaniałego jednocześnie – „Na tej ziemi” to historia o przenikaniu i wymieszaniu się różnych światów, o złudzeniu kontroli nad rzeczywistością, o sile natury i słabości człowieka. W czasach niepewności, wykorzenienia, pośpiechu i wszechobecnej walki o kontrolę nad rozumem Duńczyk zdaje się mówić: zatrzymajmy się i zaufajmy temu, co odwieczne.
Michał Nogaś, Program 3 Polskiego Radia"
mag-tur 28-09-2026
mag-tur 28-09-2026
Książki z Serii Dzieł Pisarzy Skandynawskich, jak dla mnie, mają to do siebie, że są „nierówne”. Znaczy to tyle, że jednymi się zachwycam a inne wywołują we mnie te mniej entuzjastyczne emocje. Na pewno „Na tej ziemi” w moim odczuciu należy do tej drugiej kategorii. Dlaczego? Przecież mamy sagę rodzinną, niespieszną narrację typową dla tej części globu i nieco trzeźwiejsze spojrzenie na świat i jego problemy. A jednak coś mnie „uwierało” w trakcie niemałej, bo 700 stronicowej książki. Historia prowadzi czytelnika od lat 60 XX w. aż do roku 2036. Jednak narracja nie jest chronologiczna. Autor „przeskakuje” zarówno przez czas i przestrzeń jak i pomiędzy bohaterami. Mamy „Księgi” poświęcone bohaterom powieści i głównie dzięki nim ich poznajemy. Jednak są też i spojrzenia na nich z innej perspektywy, innych bohaterów powieści, co daje czytelnikowi pełniejszy obraz. Zatem po przeczytaniu całej powieści i uszeregowaniu dat od najwcześniejszych do najpóźniejszych wiemy, że rzecz cała zaczyna się od dziadka. I to jego postać jest wypadkową tej sagi, gdyż rodzina spotyka się na jego pogrzebie. Jednak zanim do niego dotrzemy na kartach tej książki, musimy się przedrzeć przez jakieś 210 stron i poczytać o nowym blacie Miriam, który kupuje do kuchni. jego wydobyciu i całej procedurze jego dostarczenia wraz z wystąpieniem pozwolenia do miasta na tymczasowe zamknięcie drogi. Ten fragment na dłuższe kilka dni mnie pokonał. Musiałam odpocząć od książki. Co nie znaczy, że nie jest ciekawa. Tylko, że jak dla mnie niektóre opisy pewnych rzeczy i zdarzeń były zbyt drobiazgowe. Ale chyba jednak tak naprawdę ze mną została Księga dziadka. Właśnie to jego historia jest najciekawsza. Dowiedziałam się chociażby o specyfice pracy w fabryce klocków Lego i powstawaniu Legolandu. Zatem chyba ta powieść nie była dla mnie, co nie znaczy, że nie posiada swoich fanów. Może okładka, która jest cudna i niesamowicie przyciąga wzrok czytelnika i takiej sroki jak ja spowodowała, że nie mogłam się jej oprzeć i musiałam ją przeczytać. Szczególnie, że osobiście kojarzy mi się z jesienią i chyba tej jesieni za oknem podczas czytania było mi za mało. Współpraca barterowa z Wydawnictwem Poznańskim.
Opinia nie jest potwierdzona zakupem