Oblężenie Alcazaru w Toledo (1936) Krzysztof Kubiak książka

Spis treści:

Wstęp

I. Kontekst militarny: rozpad hiszpańskiej armii i sił bezpieczeństwa

II. Zmagania o Alcazar

III. Uzbrojenie używane podczas oblężenia Alcazaru

Bibliografia

Spis map

O książce:

Pisanie o hiszpańskiej wojnie domowej en bloc, a obronie toledańskiego alcazaru w szczególności jest przedsięwzięciem trudnym, a i niewdzięcznym. Podejmując związane z owym tematem zagadnienia nie sposób bowiem uniknąć formułowania ocen dotyczących jej natury. I to właśnie oceny, i to oceny najbardziej ogólne generują największą ilość kontrowersji. Stosunek do wojny hiszpańskiej od samego jej początku był bowiem rezultatem w większym stopniu poglądów politycznych piszących niż obiektywnej oceny faktów. Można nawet powiedzieć, że rolę faktów przejęła głęboka wiara w to, jak winny one wyglądać. W miarę upływu czasu sytuacja nie uległa zmianie, a prace dotyczące wojny hiszpańskiej wręcz uginają się pod ciężarem światopoglądowego oraz ideologicznego dogmatyzmu. Badacz zmuszony jest więc meandrować między pełnymi nienawiści filipikami z jednej, a często nonsensownymi opowiastkami dla pokrzepienia serc pisanymi z drugiej strony. Próba zachowania racjonalnego oglądu wydarzeń skutkuje zaś skokowym przyrostem ilości osób niechętnych zarówno dziełu, jak i autorowi.

Skoncentrowanie wysiłku badawczego na obronie Alcazaru w Toledo wynikało z kilku powodów. Pierwszym jest to, że w literaturze polskiej wojskowy wymiar owych wydarzeń jest praktycznie nieznany. Autorzy wydawanych w dużych nakładach syntez sprowadzają działania w Toledo do kilkuzdaniowych akapitów, podsumowanych oceną wynikającą z ich politycznych poglądów oraz ideologicznych przekonań. (...)

Drugi powód skoncentrowania się na Toledo wynika z faktu, że działania były swoistą soczewką oraz zwierciadłem całej pierwszej fazy hiszpańskiej wojny domowej...

O autorze:

Prof. dr hab. kmdr por. (rez.) Krzysztof Kubiak. Absolwent Akademii Marynarki Wojennej i Uniwersytetu Gdańskiego. Przez niemal dwie dekady związany z wyższym szkolnictwem wojskowym. Obecnie jest kierownikiem Zakładu Bezpieczeństwa Międzynarodowego na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach. Zajmuje się przemocą militarną w stosunkach międzynarodowych, ze szczególnym uwzględnieniem okresu po II wojnie światowej, przemianami w obrębie sztuki wojennej, szeroko rozumianą nautyką, a także architekturą bezpieczeństwa obszarów polarnych.