Opis treści
Zbiór wierszy opowiada o emocjach, które towarzyszyły mi przez całe życie i kłębiły się w mojej duszy. Jak wiadomo, oczy są zwierciadłem duszy i to dzięki nim ujrzały świat zewnętrzny. Te emocje przelane na papier układały się w słowa i pomagały mi nie dusić się w sobie, a jednocześnie w ten sposób rozmawiać ze światem. Czytając je, czuję, że ktoś mnie słucha.
Każdy wiersz opowiada o jakiejś cząstce mojej duszy, a przeczytane po kolei stworzą obraz mnie, który pokaże, że mimo nieszczęść szłam do przodu w poszukiwaniu spokoju i szczęścia.
Myślę, że każdy, kto lubi poezję, znajdzie tu coś dla siebie – coś, co przeżył, coś, co czuł, i utożsami się z tymi emocjami: niespełnioną miłością, żalem po śmierci kogoś bliskiego, wieczną tęsknotą, poszukiwaniem samego siebie, rozmową z Bogiem, ale też nadzieją, że istnieje lepszy świat. Z pewnością pozostawi to w czytelniku ślad
Katarzyna Majcher – mieszkanka Lublina, absolwentka studiów magisterskich. Od piętnastego roku życia pisze wiersze, początkowo tworzone do szuflady. Jest autorką książeczki z wierszykami dla najmłodszych dzieci, wydanej przez WFW w Warszawie. Szczególne miejsce w kręgu jej zainteresowań zajmuje psychologia.
