okładka Varia Tom 3 List do ferdydurkistówksiążka |  | Witold Gombrowicz

Pobierz za darmo fragment ebooka

Varia Tom 3 List do ferdydurkistów książka

7,0

Moja ocena:

Sprzedaje i dostarcza: SIW Znak

Dodano do koszyka

Koszyk

Produkt dostępny Metody dostawy

Zamów teraz – wyślemy jeszcze dzisiaj

Sprzedaje i dostarcza: SIW Znak

Opis treści

„Tom trzeci zawiera wywiady z Gombrowiczem — i prasowe, i te, których udzielał rozgłośniom radiowym oraz stacjom telewizyjnym. Były wśród nich najważniejsze rozgłośnie zachodnioeuropejskie, nie było natomiast ani radia polskiego, ani telewizji polskiej – o czym stale warto pamiętać, czytając ataki na Gombrowicza ówczesnych peerelowskich propagandystów. Tu też znalazły się «listy» Gombrowicza – jednak nie korespondencja, lecz wypowiedzi programowe: a zatem manifesty, sprostowania i oświadczenia słane do rozmaitych redakcji, będące inną formą Gombrowiczowskiej działalności literackiej i publicystycznej. List do ferdydurkistów jest tu metaforycznym uogólnieniem tego typu publikacji”. (ze wstępu prof. Włodzimierza Boleckiego do tomu 1 Variów)

Szczegółowe informacje na temat książki Varia Tom 3 List do ferdydurkistów

O autorze

Witold Gombrowicz

Witold Gombrowicz urodził się w 1904 roku. To jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy. Autor powieści, noweli, esejów, dzienników, sztuk teatralnych. Gombrowicz kilkakrotnie znajdował się wśród nominowanych do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Odkryte archiwa potwierdzają, że miał szanse na to prestiżowe wyróżnienie w 1966, 1968 i 1969 roku. Gombrowicz jest jednym z najczęściej tłumaczonych polskich pisarzy. Utwory Gombrowicza charakteryzują się głęboką analizą psychologiczną człowieka, który uwikłany jest w kulturę, relacje z innymi ludźmi oraz analizą zachowania poszczególnych jednostek, zderzenia młodości z dojrzałością, ról klasowych oraz szeroko pojętego absurdu. Jego najważniejszymi dziełami są „Ferdydurke”, „Trans-Atlantyk” oraz „Pornografia”.

Życiorys i twórczość literacka Witolda Gombrowicza

Istotnym dziełem w dorobku Gombrowicza był dziennik, który pisarz prowadził w latach 1953-1969. Autor pisze w nim o sobie w sposób ironiczny, cyniczny i z dużą dawką humoru. Ponadto dywaguje na temat filozofii, polskiej kultury i polityki. Komentuje również recenzje swoich dzieł i sam pisze na temat premier książek innych polskich pisarzy. Ponadto Gombrowicz prowadził tajny dziennik, który przez wiele po jego śmierci pozostawał niewydany. Ostatecznie „Kronos” ukazał się w 2013 roku nakładem Wydawnictwa Literackiego.

Gombrowicz studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Tytuł magistra uzyskał w 1927 roku. W latach studenckich przez blisko rok przebywał w Paryżu, jednak większą uwagę niż studiowaniu poświęcał spotkaniom z innymi studentami i wycieczkom nad Morze Śródziemne.

Po powrocie do Polski Gombrowicz rozpoczął aplikację sędziowską, ale szybko zrezygnował z prawniczej ścieżki kariery. W latach 20. zaczął podejmować pierwsze próby literackie. Niestety bez większego powodzenia. Pierwsza książka Gombrowicza ukazała się w 1933 roku. Był to zbiór opowiadań pt. „Pamiętnik okresu dojrzewania”. Od tego momentu jego kariera nabrała rozpędu – Gombrowicz zaczął pisać recenzje i felietony, które publikował m.in. w „Kurierze Porannym”.

Największą popularność przyniosła mu jednak książka „Ferdydurke”, która miała swoją premierę w 1937 roku. To awangardowa powieść, która składa się z dwóch wątków. Bohaterem jednego z nich jest trzydziestoletni początkujący literat Józio Kowalski. Pewnego dnia niespodziewanie odwiedza go jego były nauczyciel – profesor Pimko. Józio zostaje cofnięty do swojej klasy gimnazjalnej. Od tego momentu Józio pada ofiarą upupiania, czyli infantylizacji młodzieży. W kolejnych częściach książki nauczyciele wtłaczają Józiowi postawy społecznego konformizmu. Głównym tematem książki jest dywagacja autora na temat kształtowania się ludzkiej osobowości, podatności na czynniki zewnętrzne, autorytety i naciski ze strony dorosłych.

Opowieść o Józiu Gombrowicz przeplata opowieściami o Filidorze i Filbercie. To eseistyczne, niezwiązane z fabułą powieści komentarze autora na temat rozumienia sztuki i formy.

W 1938 roku ukazuje się dramat Gombrowicza pt. „Iwona, księżniczka Burgunda”, a rok później opowiadanie pt. „Szczur”. W 1947 roku udało mu się wydać przekład „Ferdydurke” na język hiszpański. W 1939 roku Gombrowicz publikuje w odcinkach powieść „Opętani”. Kolejne epizody ukazywały się w „Kurierze Codziennym”, „Expressie Porannym” i „Kurierze Czerwonym”. Pisarz kryje się za pseudonimem Zdzisław Niewieski i dopiero w 1969 roku przyznaje się do autorstwa dzieła. „Opętani” to książka, która łączy w sobie cechy powieści gotyckiej, kryminału i romansu. Osią fabuły jest gwałtowna miłość między pochodzącą z dobrego domu Mają Ochołowską a Marianem Walczakiem, dwudziestoletnim instruktorem tenisa.

Niedługo przed wybuchem II wojny światowej Witold Gombrowicz brał udział w dziewiczym rejsie statku pasażerskiego MS Chrobry, który płynął do Ameryki Południowej. Gombrowicz wypłynął w charakterze dziennikarza. W tym czasie otrzymał niepokojące wiadomości dotyczące sytuacji w Europie i postanowił przeczekać konflikt w Buenos Aires w Argentynie. Ostatecznie pozostał w Ameryce Południowej aż do 1963 roku. Wiele lat na emigracji Gombrowicz przeżył na granicy ubóstwa. Pisarz próbował ugruntować swoją pozycję wśród argentyńskich pisarzy. Pisał artykuły, felietony i recenzje oraz wygłaszał odczyty w lokalnych kawiarniach.

Kolejnymi dziełami Gombrowicza są dramat „Ślub” (1953), „Bakakaj” (1957), „Pornografia” (1960), „Kosmos” (1965). W 1977 roku, osiem lat po śmierci Gombrowicza, ukazują się jego „Wspomnienia polskie”.

Gombrowicz zyskał sławę w latach 60., dzięki tłumaczeniu jego kolejnych powieści – „Pornografii” i „Kosmosu”. Teatry z całego świata zaczęły sięgać po jego dzieła. Zrealizowano wówczas spektakle na podstawie jego książek we Francji, Niemczech i Szwecji.

Na początku lat 60. Gombrowicz postanowił powrócić do Europy. W 1963 roku otrzymał stypendium Fundacji Forda na pobyt w Berlinie Zachodnim. To spotkało się z krytyką ze strony polskich władz, które rozpoczęły kampanię wymierzoną w dobre imię pisarza. W 1964 roku przebywał przez kilka miesięcy w opactwie Royaumont w okolicy Paryża. Tam poznał kanadyjską studentkę literatury współczesnej – Ritę Labrosse. W tym samym roku zamieszkał z nią w Vence niedaleko Nicei. Tam pozostał już do śmierci. W grudniu 1968 roku wziął ślub z Ritą Labrosse, na pół roku przed śmiercią. Gdyby nie śmierć pisarza w lipcu 1969 roku, w październiku tegoż roku zostałby ogłoszony laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.

Biografia Witolda Gombrowicza

W 2017 roku nakładem Wydawnictwa Czarne ukazała się monumentalna, dwutomowa biografia Witolda Gombrowicza autorstwa Klementyny Suchanow. To pierwsza tak obszerna i tak dogłębnie podejmująca temat życia Witolda Gombrowicza na rynku.

Książki Witolda Gombrowicza na Woblinku

W księgarni internetowej Woblink znajdziecie książki Witolda Gombrowicza we wszystkich formatach (ebook, audiobook, papierowa).

Opinie i oceny książki Varia Tom 3 List do ferdydurkistów

7,0

1 ocena / 0 opinii

razem z Lubimy Czytać
Oceń
Varia Tom 3 List do ferdydurkistów

Varia Tom 3 List do ferdydurkistów

Witold Gombrowicz,

Ocena czytelników

7,0

1 ocena wspólnie z Lubimy Czytać

Moja ocena:
    • Varia Tom 3 List...

      Książka. Oprawa miękka

      49,90 zł  

    • bumerang
full