Opis treści
Publikacja stanowi kompleksowe opracowanie poświęcone prawu do zaskarżania orzeczeń sądowych oraz ich uzasadnień w trzech podstawowych procedurach jurysdykcyjnych: karnej, cywilnej i sądowoadministracyjnej. Autorzy analizują tę instytucję jako kluczowy element konstytucyjnego prawa do sądu oraz realnej kontroli instancyjnej rozstrzygnięć. Książka w sposób przekrojowy omawia zagadnienia związane z kontrolą instancyjną orzeczeń i ich uzasadnień. Szczególną uwagę poświęcono: znaczeniu uzasadnienia orzeczenia dla możliwości skutecznego odwołania, dopuszczalności zaskarżenia samych uzasadnień, zakresowi i granicom kontroli instancyjnej, zależności między wymogami formalnymi a realnym korzystaniem z prawa do sądu, wpływowi standardów konstytucyjnych i europejskich na praktykę orzeczniczą. Autorzy analizują nie tylko przepisy, lecz także ich wykładnię i stosowanie w praktyce sądów, pokazując problemy, z którymi realnie mierzą się prawnicy. Jednym z największych atutów publikacji jest to, że zaskarżalność orzeczeń nie została potraktowana wyłącznie jako zagadnienie formalne. Autorzy pokazują, jak decyzje proceduralne, stopień formalizmu czy jakość uzasadnienia wpływają na: skuteczność środków odwoławczych, realną ochronę praw stron, faktyczną możliwość skorzystania z kontroli instancyjnej. Książka porządkuje obszary, które dotąd były niedostatecznie opracowane w doktrynie, a jednocześnie mają duże znaczenie w codziennej praktyce.