Ta książka jest śmieszna tak, jak śmieszny jest ktoś, kto mówi absolutnie poważne rzeczy w absolutnie nieodpowiednim momencie. „Janusz Chrystus – synuś tatusia” to literacka symulacja mitu puszczonego „na serio”. Jakby ktoś wziął Ewangelię i zapytał: dobra, ale co by było, gdyby wszyscy zachowywali się w niej dokładnie tak, jak ona każe? I nagle robi się strasznie zabawnie. Humor jest tu sytuacyjny i czysty jak algebra. Nie ma żartu. Jest równanie. I wynik zawsze wychodzi pot...
„66 Twarzy Lucjana” bierze Jezusa, boga i cały chrześcijański mit i robi z nimi coś, czego się nie robi: sprawdza ich do końca. I to jest moment, w którym robi się jednocześnie śmiesznie i niewygodnie. Bo im dokładniej to działa, tym bardziej się sypie. To nie jest grzeczna książka. To jest obrazoburczy rozjazd mitu, który działa właśnie dlatego, że jest precyzyjny. Śmiejesz się. A chwilę później już wiesz, że to nie jest tylko żart. Obrazoburcza satyra religijna. 14 godzi...
Wiara to interes, który jest nam niezbędny, gdyż jesteśmy tak źli, że bez czegoś nadprzyrodzonego nie jesteśmy się w stanie oczyścić. Dlatego religie są tak bardzo pożądane. W nich możemy czuć się dobrzy bez względu na to, co zrobimy. Wystarczy obrzęd, aby to naprawić. I zaklinanie rzeczywistości modłami. Na lękające się nas stworzenia magiczne słówka nie zadziałają. Ich zaufanie zbuduje tylko twoje postępowanie wobec nich. Czyli to, jaki jesteś realnie. A nie to, jak gorliw...
Ludzie śnią sny o świecie, który znają. Ta książka śni sen o świecie, którego nie ma, a być powinien. I to na nas ciąży moc jego kreacji, ale będzie to możliwe tylko wówczas, gdy pozbędziemy się naszych starych umysłów. Twórcy wyznaczają nowe kierunki. Strażnicy zabobonu bronią starych. Taka jest różnica między mną, a kapłanami. I skoro oni mogą tyle mówić o powinności, dobrze i złu, to ja również mogę opowiedzieć tę historię. Skoro oni twierdzą, że można być opętanym przez d...
