Dominują kunsztowne sonety, subtelne, dygresyjne, choć nie zawsze. Często są to intymne wyznania, bardzo nastrojowe, z pejzażami w tle. Ta mozaika doznań jest bardzo sugestywna i ma w sobie sporą nutę autentyczności. Te czułe dotyki, ukochanych miejsc, przedmiotów, ludzi czy krajobrazów mogą się podobać.
W jednym z wierszy poetka napisała, że wstydzić się można plamy na koszulce, ale nie uczuć. To nieco przewrotne stwierdzenie oddaje sens tej liryki, bo to w niej właśnie mamy do czynienia z różnego rodzaju odniesieniami do stanów emocjonalnych, od załamań, psychicznego bólu aż po nadzieję. Wszystko to współtworzy bogatą, choć niełatwą osobowość kobiety, gdzie uśmiech jest na wagę złota, a nieoczekiwane momenty doznawanego szczęścia mają swój ponadczasowy, czasem filozoficzny ...
Poemat dygresyjny, pisany pięknym heksametrem. Autor w swej poetyce nawiązuje do Pana Tadeusza, jest więc kolejnym twórcą, który odwołuje się do tego poematu. Ale to co go różni od poprzedników, to wykorzystanie tej romantycznej ekspresji słowa do opowiedzenia zaskakującej kryminalnej zagadki, z portretami psychologicznymi bohaterów w tle. W tej książce są też obecne inne gatunki literackie, proza i dramat. Do tego ten socrealistyczny kontekst, w tym przywołane z zaskakującą ...
Tytułowa Gąsienica nie może się czuć samotną. Ma wyborne towarzystwo. Bo z jednej strony jest to Koń akrobata, Mundurek, który sam chodzi do szkoły, czy niesforny Jeżyk. A do tego jeszcze nieprzewidywalny Kapitan Groszek czy Falafel i jego niezwykła historia. Są to ciekawe i zaskakujące opowieści, trochę grozy, trochę humoru. Jednym słowem smacznie przygotowane przez autora danie, dla dwunastolatków i młodszych czytelników. Do tego sugestywne ilustracje Urszuli Budziak i Mary...
Przy pomocy oficera Górskiego odnajduje poetę, jednak mężczyzna ma amnezję. Nie pamięta przeszłości, a co za tym idzie jej. Z uwagi na potrzebę uzyskania kilku ważnych informacji, które posiada Maks, porucznik namawia Julię do podjęcia rozmów z Maksem na czacie. Czy uda się Juli sprawić, że pamięć mężczyzny i ich relacje po-wrócą ? Co wie Maks i jak jest to niebezpieczna wiedza, a także jaki związek ma ona z kłopotami Julii i utratą domu ? Czytelnik dowie się z lektury drugie...
Fantazjotwórcza gra, nie tylko słowna, ale i uczuciowa, gdzie pejzaż jest wszechobecny, bez względu na to, czy jest to namiętna noc letnia, czy iskrzący nad głowami księżyc. Ten pejzaż zawsze jest, współtworzy odczucie piękna i stanowi pretekst do wyrażania wzruszeń. To dzięki niemu mamy do czynienia z wykreowaną przez poetę intymnością, gdzie króluje delikatny, subtelny erotyk, czy z ponadczasową refleksją o "żalu płynącym z ciepłego nieba". To ciepłe niebo i inne podobne me...
Mądre, dygresyjne liryki, w których uczucie, w całej swej dramatycznej złożoności towarzyszy filozoficznej zadumie. Zdaniem autora jest to pomost między dobrem a złem, niebem a ziemią. "Mosty" pragną przez obraz spotkania tych różnych żywych szkiców na pomoście ludzkiej egzystencji odkrywać piękno istnienia.
Liryka dygresyjna, motywy tych utworów to specyficzny kalejdoskop znaczeń i odniesień. Przemijanie, poczucie tragiczności losu swojego i innych, i ten przejmujący ból codzienności, któremu trzeba sprostać. W tle społeczne czy polityczne uwarunkowania, a wszystko to w kontekście nadziei i nie zawsze spełnionych marzeń. Czasem pojawiają się akcenty dydaktyczne, ale na szczęście nie są to żadne pouczenia dotyczące tego jak należy żyć. Wręcz odwrotnie, cały czas autorka sobie i n...
Dramatyczne wiwisekcje, gdzie ból, brak nadziei, rozpacz królują bez względu na porę dnia czy nocy. Te wszystkie doznania, uczuciowe i życiowe zakręty są dominujące, przywołują nie zawsze oczekiwane pokłady wspomnień czy pamięci. Są zapisem ponownie przeżywanych krzyków rozpaczy, tęsknot za zakazywanym pięknem, czy baśniami z dzieciństwa, ale takimi, gdzie nie ma miejsca na lęk czy osaczenie, gdzie miłość matki jest na wyciągnięcie ręki. Często właśnie takie są tytuły tych li...
Tytuł tomiku oddaje sens tej liryki. To takie łapanie równowagi i asymilacja tych wszystkich sytuacji, wydarzeń czy uczuć, które są warte ocalenia i przechowania. Poetka czyni to bez egzaltacji, język którym się posługuje jest prosty, oszczędny metaforycznie, a towarzyszące wykreowanym obrazom refleksje mają zawsze filozoficzny czy metafizyczne kontekst.
Zbiór piosenek i zaśpiewów, nie tylko do tańca. Jest więc w tym tomiku folkowo i cuontrowo, blusowo, a więc estradowo. Do tego ciekawe ballady o sąsiedzie, władzy czy radosne kołysanki, nie tylko te z życia rodziny. Wszystkie te utwory zostały napisane z przytupem, czasem bywa, że dowcipnie, czasem nie, bo przecież są w tej poezji również różnego rodzaju dygresje czy aluzje do otaczającej nas rzeczywistości.
Mądra, w swej pozornej prostocie liryka, bardzo dobre miniatury, które stanowią część tego zbioru, w których króluje nie tylko oryginalna metafora czy zaskakujący pomysł, ale trafna puenta, często odwracająca ustalony porządek świata. Autor potrafi być sentymentalny i racjonalny w swym oglądzie zjawisk, wydarzeń czy postaci. Bez względu jednak na dobór słowa, jego językowa ekspresja jest zawsze sugestywna i zmusza do refleksji. To taki, nie zawsze oczywisty, "ciąg świateł w n...
Przewrotne motto autorki o "przytuleniach", zamieszczone na początku tomiku, oddają cały sens tej skromnej w swym artystycznym przesłaniu poezji. To "przytulanie" jest wieloznaczne i wielowymiarowe, dotyczy poszukiwania siebie, uczenia się umiejętności obcowania z innymi, a w sensie intymnym jest synonimem marzeń i oczekiwań. Subtelna, delikatna liryka. W tomiku są rysunki autorki.
Wyjątkowy zbiór liryków, starannie wybranych i podporządkowanych poszukiwaniu przyczyny istnienia wszystkich bytów. W tych utworach chodzi o arche, o prazasadę, często rozumianą jako matematyczne i filozoficzne tworzywo tego wszystkiego, co nas otacza czy determinuje. Stąd częste odniesienia do ewolucji stanów kwantowych w czasie i wyeksponowanie przez autora na okładce słynnego równania Schodingera. Ale ta poezja dotyczy nie tylko pytania o matematyczność przyrody czy materi...
Ten tomik to nieustające budzenie się, ze złego snu, z wydarzeń, które nie powinny mieć miejsca, ze słów, których sens nie był do końca jasny, z uczuć, które są, a jakby ich nie było. Króluje szczegół, jakiś pozornie pozbawiony magii i znaczenia drobiazg, jakieś okruchy nie do końca docenianych myśli. To wszystko, od "koca, który staje się bohaterem wiersza, czy po mokre piaski", służy niekonwencjonalnej refleksji.
Mądre liryki, w których kontekst metafizyczny jest najważniejszy, nie tylko wtedy, kiedy jest wzmacniany nieustannym utożsamianiem się z bólem i cierpieniem, z nieuchronnym przemijaniem. Temu egzystencjalnemu tragizmowi zawsze towarzyszy nadzieja na ocalenie, wiara w sens i godność ludzkiego życia. I ono też, to życie, jego niepowtarzalność, jest cichym bohaterem wielu utworów, w których elementy pejzażu czy zwykłych przedmiotów tworzą taką codzienną odświętność, radosne obco...
Wybór wierszy o różnej tematyce ,co potwierdzają rozbudowane w tomiku działy. Są więc liryczne wiwisekcje dotyczące własnego wnętrza, utwory o wartościach i prawdach uniwersalnych, refleksje o miłości i relacjach między ludzkich, czy suplikacje do Boga. Obecna jest też przyroda i kosmos oraz metajęzykowe zapisy o słowie i poezji.
Czytelnicze obcowanie z utworami poetyckimi autorki, jak napisał w swoim wstępie Tomasz Pyzik, jest doświadczeniem głęboko poruszającym oraz - egzystencjalnie i metafizycznie - niemal wstrząsającym. Wersy spowija niezagasłe cierpienie, które w warstwie semantycznej odciska stygmat bólu, utraty i odrzucenia przez Boga. W takim rozumieniu tytułowa "ćma" może być metaforą niepojętej próby, którą przechodzi człowiek obłóczony mrokiem dramatycznych wyroków przeznaczenia, mrokiem t...
W powieści na podkreślenie zasługuje sposób, w jaki bohaterka jest prowadzona w poszukiwaniu prawdy. Anna wciąż jest w drodze, ale jej ścieżka życiowa nie jest już usłana wybojami. Powoli odkrywa, że w wydarzeniach, które są jej udziałem ona nie tylko pełni rolę aktorki. Sama napisała scenariusz i przewidziała w swoim spektaklu znaki służące jej celowi. Księżniczka w jej sercu nie lęka się pułapek, ponieważ wybudziła się z amnezji i pamięta gdzie tkwią jej korzenie....
Nieustający hymn na cześć miłości, w jej różnych odcieniach, gdzie wzloty i upadki są równie ważne, jak oczekiwanie na spełnienie i odwzajemnienie uczuć. Te miłosne zaśpiewy są osadzone w tradycji romantycznego wiersza, gdzie obiekt wyznań jawi się jako anielska wręcz postać i bez skazy. I do tego forma tych utworów, śpiewna, gdzie regularny rytm czy rym udanie oddają bicie serca czy wzruszenia duszy.
![okładka Przytulenie [zamknij oczy], Książka | Aleksandra Rybiec](https://woblink.com/media/cache/resolve/web_view_small/products/images/6921a03438a29.jpeg "Książka | Przytulenie [zamknij oczy] - Aleksandra Rybiec")
