Dorota i Andrzej byli stosunkowo młodym małżeństwem, mieli za sobą zaledwie dwa lata wspólnego pożycia. Poznali się zaraz po studiach, w czasie oczekiwania na rozmowę kwalifikującą w dobrze prosperującej firmie. Oboje starali się o to samo stanowisko, choć byli absolwentami różnych uczelni i różnych kierunków. Żadne z nich nie zostało przyjęte. Jak dość zgodnie stwierdzili, wychodząc z rozmowy, nie było szans, to była ustawka.
Liryka, której najważniejszym motywem jest poszukiwanie niełatwej prawdy o sobie. Jest to nieustająca wiwisekcja, na różnych obszarach doznań, często bardzo skomplikowanych i trudnych do zdefiniowania. Wszystko to dzieje się, zgodnie z tytułem tomiku, na drodze "przed siebie". Ale to "przed siebie" oznacza również, że żeby w tę drogę wybrać się z sensem i godnością, należy najpierw ocalić swoje własne ja.
W tym tomiku wiersz, miniatura prozą, czy zdania mądrościowe, mają w sobie nie tylko filozoficzną czy społeczną dygresję, ale również ciepło, uczuciowość, charakteryzują się tak trudną do osiągnięcia równowagą miedzy emocjami a intelektem. Udaje się to poetce, nawet jeżeli mamy do czynienia z pozornym drobiazgiem, impresyjnym portretem leżącego na ulicy pijaka. Ta liryka stanowi własną, udaną próbę odczytania tradycji polskiego wiersza.
Nieustająca próba odnalezienia własnej tożsamości. Wewnętrzne walki z samym sobą i otaczającą rzeczywistością. To są najważniejsze motywy tej liryki, w której istotną rolę odgrywa samo tworzenie. Ono bowiem jest taką formą terapii, która z sekundy na sekundę, z minuty na minutę, z dnia na dzień, potrafi ocalić. To, co piękne i wartościowe.
Dramatyczna, wstrząsająca poezja, w której intymne wzruszenia i doznania tym bardziej są ważne, kiedy mamy do czynienia z ludzką nędzą i bólem zadawanym przez innych. Jest to dodatkowo bolesne, kiedy to dotyczy osób najbliższych, tych, którzy z racji pokrewieństwa powinni stać na straży dobra i miłości. Liryka, w której staranność słowa, jego funkcjonalność, nic nie tracą ze swoich uniwersalnych znaczeń.
Czemu tak mało jest w nas i poza nami miłości czystej, prostej i bez lęków. To niemal dosłowny cytat z wiersza poetki, dla której próba odnalezienia odpowiedzi na tak zadane pytanie jest najważniejszym motywem jej liryki. To nie tylko miłość, ta intymna, nieprzewidywalna i tajemnicza, w której liczy się każdy drobiazg czy uniesienie, ale też wszystkie "okołomiłosne" stany duszy, serca i rozumu, rzeczywistość, która często przerasta nasze nadzieje i oczekiwania. To w tych prow...
Bohaterka tej powieści poszukuje własnej życiowej drogi, która wymaga pokonania wielu przeszkód i przeciwności, również tych, które dzieją się w jej wnętrzu. Wszystko być może dzieje się po to, żeby ostatecznie właśnie ona mogła skierować przesłanie do drugiego człowieka. Teraz, gdy już wiesz, że Bóg jest Duchem wyrażającym się poprzez materię, nie musisz szukać Go gdzie indziej. Serce Wszechświata pulsuje w Twoim ciele. Nie wypędzaj go ponownie, tak jak ludzkość robiła to ...
Wbrew tytułowi tych słów jest więcej. To one towarzyszą i stanowią kontekst dla tych trzech najważniejszych: Wiary, Inspiracji, Prawdy. Jest to liryka, w której jest miejsce na intymne przeżywanie majestatu Zmartwychwstania, ale również na pełną zaangażowania troskę o kondycję moralną współczesnego Polaka, gdzie patriotyzm stanowi nie tylko społeczną inspirację, ale jest też darem rozumu, opowiedzeniem się po stronie takiej tradycji, w której Bóg, Honor i Ojczyzna są najważni...
Tomik jest wyborem miniatur, ciekawych ze względu na filozoficzne dygresje, oryginalne, zaskakujące puenty. Tak charakterystyczny dla tego gatunku literackiego skrót myślowy wzmacnia jedynie obyczajowe, społeczne, czy polityczne przesłanie autora, który po raz kolejny udowadnia, że jego twórczość nawiązuje w sposób udany do najlepszej tradycji polskiego wiersza.
Poezja śpiewna, rytmicznie tradycyjna, niejednokrotnie metaforycznie oryginalna, z licznymi odniesieniami nie tylko do autobiograficznych faktów, ale również do zjawisk, niepokojów, oczekiwań, czy wydarzeń, które dotyczą nas wszystkich. To w tych uniwersalnych przesłaniach przejawia się cała dramaturgia życiowych losów. Nie do końca dające się ogarnąć karty naszego życia.
